Claude Manoukian (1936) - Lot de 2 lithographies: Les champs

Κλάουντ ΜΑΝΟΥΚΙΑΝ (1936- ) - Συλλογή από 2 λιθογραφίες: Οι αγροί

2 λιθογραφίες σε χαρτί βελίν διαστάσεων 50 x 65 εκ.
Τα έργα είναι αριθμημένα και υπογεγραμμένα με μολύβι από τον καλλιτέχνη.

Τα έργα είναι σε καλή κατάσταση, δεν έχουν ποτέ τεθεί σε κάδρο.

Εξασφαλίζουμε σχολαστική συσκευασία, διεθνή παρακολούθηση, ασφάλεια και express αποστολές για όλες μας τις παραδόσεις.

Ο Claude MANOUKIAN είναι ζωγράφος, γεννημένος το 1936. " Υπάρχουν στροφές στη ζωή ενός ζωγράφου που εξηγούνται ελάχιστα, εκτός από το ότι ξαφνικά ένα καλό έργο γίνεται εξαίρετο. Αυτό συμβαίνει σαν κεραυνός, ή σαν το Άγιο Πνεύμα τη ημέρα της Πεντηκοστής. Μπορεί κανείς, πιο ταπεινά, να πει ότι αυτό συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ, ο οποίος από έναν ταπεινό σχεδιαστή έγινε ένα γέννημα τέχνης. Ο Claude MANOUKIAN προχωρά σε αυτό το βήμα εξαιρετικό που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο που ήταν σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το έργο βρίσκει ματιά που του ανήκουν. Σίγουρα, τα έργα του ήδη έφεραν το αποτύπωμά του, με τη χρήση χρωμάτων που υπέγραφαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Claude MANOUKIAN γνωρίζει πολύ καλά να συνδυάζει αποχρώσεις που, όταν χειρίζονται με αδέξιο τρόπο, θα γίνονταν δυσφωνίες, ενώ από εκείνον μόνο μεγαλοποιούν τη λάμψη τους. Αλλά τώρα, αφήνοντας το ρεαλιστικό αυστηρό, ο Claude MANOUKIAN διασπά και συναρμολογεί εκ νέου τις μορφές, και ενσωματώνει στο έργο του μια επιπλέον διάσταση. Είναι με τόλμη, αλλά με τη βεβαιότητα του τεχνικού, που ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα ενσωματώνει το ένα μέσα στο άλλο. Αυτό γίνεται από κάποιο μονοπάτι που εξετάστηκε επιφανειακά από τον Πικάσο, ώστε ο Claude MANOUKIAN να εισάγει έναν άλλο τύπο μορφών, που έγινε νέο ποίημα κάτω από το πινέλο του. Όσο διαφορετικοί κι αν είναι οι Racine, Corneille ή Victor Hugo από τους Verlaine ή Rimbaud, παρότι όλοι γράφουν σε στίχους, ο Claude MANOUKIAN θα φλερτάρει με άλλους τρόπους ζωγραφικής και θα εξάγει νέες εκφράσεις. Υπερβολή των χρωμάτων, υπερβαίνοντας την πραγματικότητα την οποία ενσωματώνει στη μνήμη του πίνακα, αλλά χωρίς να γίνει σκλάβος της, συνθέτει για την τέχνη και μέσω της τέχνης χρησιμοποιώντας το πραγματικό μόνο ως στήριγμα, ως πρωταρχική κατάσταση που την εξελίσσει. Το βλέμμα σε ό,τι βλέπει δεν είναι παρά ο αντικατοπτρισμός του γίγνεσθαι. Χρησιμοποιεί τη μνήμη του ως κίτρινο νήμα, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί που προέρχεται από τις αισθήσεις της όρασης και τη διαθέση του και ύστερα το καταγράφει στον καμβά του. Όπως ένα νεογέννητο δεν είναι ποτέ πλήρως όμοιο με έναν από τους γονείς του, αυτός ο καμβάς που ζωγραφίζει θα βρει τη ρίζα του βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, τα οποία μερικές φορές μπορεί να κυριαρχούν, βέβαια, αλλά θα παραμείνουν πάντα εν μέρει υπό την επιρροή του άλλου. Κάθε καμβάς θα είναι η πορεία προς την επίτευξη ενός συνόλου και η έκφραση μιας αισθητικής που διαφοροποιεί κάθε έργο διατηρώντας ένα κοινό νόημα που ονομάζουμε στυλ." Κριστιάν Γερμάκ