Carl Thieme, Dresden - Αγαλματίδιο (2) - Πορσελάνη

Ζευγάρι πορσελάνινα κυκλαδίτικα γλυπτά εποχής από εξαιρετικά λεπτή πορσελάνη, απεικονίζοντας ένα ζευγάρι ευγενών με ρούχα του 18ου αιώνα (στυλ ροκοκό ή μπαρόκ), επιμελώς διακοσμημένα με το χέρι.
Θέμα: Μια κυρία και ένας ευγενής της αυλής, παγιδευμένοι σε μια στιγμή κομψής συνομιλίας ή θεατρικού φλερτ. Και οι δύο εμφανίζουν δυναμικές πόζες, εκφραστικά βλέμματα και μια χειρονομία χαρακτηριστική των καλλιτεχνικών πορσελάνων σαλονιού του 18ου και 19ου αιώνα.

Ύψος: περίπου 40 εκ. (ένα σημαντικό και ορατό σεβαστό μέγεθος για τέτοια είδη γλυπτών, συνήθως μικρότερα).

Προέλευση εμπορική: Αγοράστηκαν τη δεκαετία του 1970 από την αξιόλογη γκαλερί τέχνης αρχαίας Passarelli-Pecorella στη Νάπολι (Piazza San Pasquale), σημείο αναφοράς για την ελίτ αντίκες της Νάπολης.
Η Κυρία
Ρούχα: Φοράει ένα λαμπερό φόρεμα με κάθετες ρίγες μπλε και χρυσό με μοτίβο μικρών πουά. Το φόρεμα έχει χρυσαφένιες φούσκες και φαρδιά μανίκια με δαντέλα λευκή. Στους ώμους φέρει μια γούνα/μαντήλι σε λαμπερό μπλε κοβαλτίου.

Κουάκε: Τα κόκκινα μαλλιά είναι συγκρατημένα σε περίτεχνη μπούκλα εποχής, υπερκεφαλαίωση από μια τσέπη ή καπέλο συντονισμένο σε μπλε και χρυσό.

Θέση: Το αριστερό χέρι φέρεται απαλά στο πρόσωπο με μια έκφραση έκπληξης ή μυστικού, ενώ το δεξί χέρι ανυψώνει κομψά ένα κομμάτι από τη γούνα.

Ο Κύριος
Ρούχα: Φορά μια μπλε κοβαλτίου σακάκι ανοιχτό πάνω σε ένα βερνίκι διακοσμημένο με χρυσά διακοσμημένα υφάσματα σε άσπρο φόντο. Τα παντελόνια μέχρι το γόνατο (κουλότε) ακολουθούν το μοτίβο ρίγες μπλε, λευκά και χρυσά της κυρίας. Μακριές λευκές κάλτσες και μαύρα παπούτσια με φερμουάρ ολοκληρώνουν το ντύσιμο.

Θέση: Ο ευγενής απεικονίζεται σε μια πλαστική πόζα, εν μέρει ακουμπισμένος σε ένα σκαμνί ή στοιχείο επίπλου που βρίσκεται πίσω, σκεπασμένο με ύφασμα. Έχει το δεξί χέρι στο στέρνο σε μια χαιρετιστήρια κίνηση και το βλέμμα στραμμένο προς τη συντρόφισσα.
Γυρίζοντας τα γλυπτά, το υπόβαθρο αποκαλύπτει κρίσιμα στοιχεία για την καταγραφή τους:


Οι Αριθμοί Σειράς και Απογραφής: * Κάτω από τα βάσεις υπάρχουν ετικέτες αρχαιολογίας χειρόγραφες με τους συνεχόμενους αριθμούς 9288 (κάτω από τον άνδρα) και 9289 (κάτω από τη γυναίκα), αποδεικνύοντας ότι τα κομμάτια ξεκίνησαν ως συντονισμένο ζευγάρι (pendant).

Υπάρχουν παλιές ετικέτες τιμής ή απογραφής με χειρόγραφη ένδειξη («£ 90.000»), μια γοητευτική οικονομική αναφορά στα χρόνια του ’70.
Ένας αριθμός φαίνεται να είναι χαραγμένος ή εμφανούμενος στην ωμή πορσελάνη (π.χ. 63260), τυπικός για τους αριθμούς μοντέλου των δασκάλων μορφοποίησης.
Οι βάσεις είναι επεξεργασμένες με πλαστές υφές βραχώδους ή χλωρίδας με τελειώματα σε χρυσό κίτρινο με σχέδια φαντασμάτων (rocaille). Η λάμψη του γυάλινου σμάλτου, η ζωτικότητα του μπλε κοβαλτίου και η ακριβής λεπτομέρεια του χρυσού μαρτυρούν εξαιρετικό χεροτεχνίτημα, χαρακτηριστικό της μεγάλης παράδοσης της ναπολιτάνας κεραμικής. Τα κομμάτια παρουσιάζονται σε εξαιρετικά αισθητικές συνθήκες, ιδανικά για έκθεση σε περιβάλλον ευγενικό ή συλλεκτικό.