Ninni Pagano (1969) - L'orizzonte dell' impossibile

Βιογραφία του Ninni Pagano

Γεννημένος στη Καιτάνια το 1969, ο Ninni Pagano αρχικά ακολουθεί σπουδές γύρω από επιστημονικό προσανατολισμό, υπόβαθρο που θα επηρεάσει την ακρίβεια και τη δομή των μελλοντικών του έργων. Η προσέγγισή του στον κόσμο της τέχνης διαμορφώνεται μέσα από τη μελέτη του δασκάλου Antonio Sciacca, με τον οποίο μοιράζεται μια αντίληψη της τέχνης ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.

Η Ποιητική: «Το Δωμάτιο των Θαυμάτων»
Η έρευνα του Pagano συνδέεται στενά με την έννοια Wunderkammer (Δωμάτιο Θαυμάτων). Τα έργα του συχνά σχεδιάζονται ως νοητικοί χώροι όπου συνυφαίνονται:

Κλασικισμός και Ποπ: Στοιχεία της ελληνικής και αναγεννησιακής γλυπτικής ερμηνεύονται εκ νέου με συμπαγείς χρωματισμούς και σύγχρονα συμβολισμούς.
Αλχημεία και Φιλοσοφία: Ο καλλιτέχνης διερευνά το αίνιγμα της ύπαρξης μέσα από ονειρικές φιγούρες (όπως οι φημισμένες «Γυναίκες-κύκνοι») και ερμητικά αναφορές.
Υλικός κόσμο: Χρησιμοποιεί αναμειγμένες πούδρες για να πετύχει χρωματική συμπαγότητα που δίνει στις καμβάδες διάσταση σχεδόν γλυπτική.

Στόχοι και Διακρίσεις
Παρά το ότι η καριέρα του εκθέσεων άρχισε να απογειώνεται γύρω στο 2011, κατάφερε γρήγορα διεθνείς διακρίσεις:
Μπιεννάλε της Βενετίας: Έκανε την παρουσίασή του στην 56η έκδοση (2015) μέσα από την έκθεση «Grazie Italia» στο Περίπτερο της Γουατεμάλας.
Τριενάλε της Ρώμης: Συμμετοχή στην Έκθεση Τριενάλε Τεχνών το 2014.
Δημοσιεύσεις: Το έργο του περιλαμβάνεται στον Κατάλογο Τέχνης Σύγχρονης (CAM) της Mondadori και στον Άτλαντα της Σύγχρονης Τέχνης De Agostini.

Διεθνής Παρουσία: Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε τιμητικές αίθουσες όπως το Museo Altes Dampfbad στο Badɜn-Baden της Γερμανίας και στην Art Market της Βουδαπέστης. Εκτός από ζωγράφος και γλύπτης, ο Pagano αποτελεί ειδικό γνώστη της αρχαιότητας. Αυτή η πάθησή του αποτυπώνεται στο πώς «ανακτά» το παρελθόν, όχι για να το αντιγράψει, αλλά για να το μεταμορφώσει σε μια γλώσσα γοητευτική και γκροτέσκο που μιλά για τις αντιφάσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

Ο Ορίζοντας του Αδύνατου
Η περιγραφή του «Ορίζοντα του Αδύνατου» σημαίνει να εισέλθει κανείς σε μια σταματημένη εικόνα ενός ονείρου που δεν βιάζεται να χαθεί. Σε αυτό το έργο, ο Ninni Pagano οικοδομεί μια οπτική γέφυρα ανάμεσα στη ραστηρία της κλασικής πορτραίτας και στην ατέλειωτη ελευθερία του ασυνείδητου.

Δείτε μια λεπτομερή περιγραφή του έργου, χωρισμένη σε αφηγηματικά επίπεδα:

Το Πρώτο Πλάνο: Η Ευγενεία του Αδυνάτου
Στο κέντρο της σκηνής κάθεται μια γυναικεία φιγούρα που θυμίζει την εικονογραφία της Αναγέννησης. Φορά έναν υπέροχο ενδύμα από βελούδο βαθύ μπλε, με μανίκια κίτρινο οριζόν, και με χρυσές λεπτομέρειες που τονίζουν την αριστοκρατική της κομψότητα.

Ο Μακρύς Λαιμός: Το πιο εκκωφαντικό στοιχείο είναι η διαταραχή της ανατομίας. Ο λαιμός, υπερβολικά μακρύς, υψώνει το κεφάλι της γυναίκας προς τον ουρανό, σχεδόν για να αποκολλήσει τη σκέψη από το βάρος του σώματος και της γης. Είναι ένα σύμβολο πνευματικής φιλοδοξίας ή μιας περιέργειας που υπερβαίνει τα ανθρώπινα όρια.

Η Έκφραση: Παρά την φυσική ανωμαλία, το πρόσωπο είναι ήρεμο, σχεδόν αποστασιοποιημένο. Δεν υπάρχει έκπληξη για όσα συμβαίνουν πίσω από τους ώμους της· η γυναίκα φαίνεται να είναι η φύλακας ή η ίδια οραματίστρια αυτής της πραγματικότητας.

Το Δεύτερο Πλάνο: Το Όριο του Παραθύρου
Η αρχιτεκτονική κορνίζα στην αριστερή πλευρά λειτουργεί ως όριο μεταξύ του εσωτερικού κόσμου (γεμάτος με τάξη, πολύτικους υφάσματα και αρχαία έπιπλα) και του εξωτερικού κόσμου. Το φως που μπαίνει από το παράθυρο είναι διαφανές, χαρακτηριστικό ενός μαραθώνου χωρίς χρόνο, και φωτίζει το προφίλ της γυναίκας κάνοντάς την συμμέτοχο της εξωτερικής σκηνής.

Το Φόντο: Η Θριαμβευτική Υπερρεαλιστική Παρέλαση
Πέρα από το κατώφλι, το τοπίο μεταμορφώνεται σε ένα θέατρο του αδύνατου:

Η Ονειρική Ζούγκλα: Ένας ρινόκερος βαδίζει ήσυχα στην άμμο, ένα στοιχείο που θυμίζει τη σταθερότητα της γης και τον εξωτισμό. Πάνω του, μια γαλάζια φάλαινα κολυμπά στον αέρα με την ίδια φυσικότητα με την οποία διασχίζει τον ωκεανό. Αυτή η αντιστροφή των στοιχείων (το βαρύ που γίνεται ελαφρύ) είναι η καρδιά της φιλοσοφίας του Pagano.

Ο Μεταφυσικός Ουρανός: Ο ουρανός είναι ένα καθαρό γαλάζιο, σμηναρισμένος από σύννεφα που διατάσσονται σε μια παράξενη κυκλική διαμόρφωση, σχεδόν μια πύλη ή ένα μάτι που παρακολουθεί από ψηλά. Αυτός ο κύκλος προσφέρει την έννοια ενός κυκλικού χρόνου, όπου τα πάντα έχουν ήδη συμβεί και όλα ακόμη είναι δυνατά.

Φιλοσοφική Σύνοψη
Το έργο αποτελεί ύμνο για την ελευθερία της φαντασίας. Ο Pagano μας υπενθυμίζει ότι ο ορίζοντας δεν είναι γεωγραφικό όριο, αλλά νοητικό: μόλις υπερβεί κανείς τη λογική (που απεικονίζεται από τους οικιακούς τοίχους και τα επίσημα ρούχα), βρίσκεται σε μια ακτή όπου οι γιγάντιοι της θάλασσας πετάνε και η ύλη χάνει τη βαρύτητά της.
Είναι ένας πίνακας που προσκαλεί σε σιωπηλή περισυλλογή σε ένα Wunderkammer όπου η ομορφιά γεννιέται από τη συνάντηση αυτού που γνωρίζουμε και αυτού που μόνο τολμούμε να φανταστούμε.

Instagram: @ninnipagano