René Magritte (1898-1967) - Le Bataille de l'Argonne





2 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135696 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, Le Bataille de l'Argonne, είναι λιθογραφία σε κανονική κατάσταση (44 × 30 cm) περιορισμένης έκδοσης, δημιουργημένη μεταξύ 2000–2010, σε στυλ Abstract Expressionism, πωλείται από ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή, με υπογραφή στην πλάκα.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967)-χειρόγραφο σε μολύβι από τον Κύριο Τσάρλι Χερσκοβίκι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε χαρτί βελούδου BFK Rives vellum.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από τη σφραγίδα-τυφλή αντίστοιχη (blind seal) Succession, υπογεγραμμένη στο αρσενικό κάτω αριστερά μέρος του λίθου και χειρόγραφο σε μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με το αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βελγικός σουρρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αποκαλείται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο μιας απροσδόκητης σκηνής. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει έναν μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συνήθως περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται οπουδήποτε· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το μυστηριώδες σφαιρικό αντικείμενο, γλωσσικά απεικονισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή μα και ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση συναισθηματικής οικειότητας και βαθιάς εξωπραγματικής ξένης ατμόσφαιρας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, παραβιάζει τη βαρύτητα και τα φυσικά συμφραζόμενα. Τα σύννεφα, παρότι φυσικά, συνεισφέρουν στην συνολική ταραχώδη ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτού του περίεργου τοπίου. Ο Μαγκρίτ χειρίζεται με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και ποια είναι η ίδια η φύση της αναπαράστασης.
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967)-χειρόγραφο σε μολύβι από τον Κύριο Τσάρλι Χερσκοβίκι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε χαρτί βελούδου BFK Rives vellum.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από τη σφραγίδα-τυφλή αντίστοιχη (blind seal) Succession, υπογεγραμμένη στο αρσενικό κάτω αριστερά μέρος του λίθου και χειρόγραφο σε μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με το αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βελγικός σουρρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αποκαλείται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο μιας απροσδόκητης σκηνής. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει έναν μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συνήθως περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται οπουδήποτε· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το μυστηριώδες σφαιρικό αντικείμενο, γλωσσικά απεικονισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή μα και ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση συναισθηματικής οικειότητας και βαθιάς εξωπραγματικής ξένης ατμόσφαιρας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, παραβιάζει τη βαρύτητα και τα φυσικά συμφραζόμενα. Τα σύννεφα, παρότι φυσικά, συνεισφέρουν στην συνολική ταραχώδη ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτού του περίεργου τοπίου. Ο Μαγκρίτ χειρίζεται με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και ποια είναι η ίδια η φύση της αναπαράστασης.

