Φιγούρα φετίχ - Mahafaly - Μαδαγασκάρη - Φέτιςχ Βαζίμπα

MF18, Φετιχ-φιγούρα Vazimba, Monstermann. Ύψος 55 cm, διάμετρος 13 cm, 2475 γρ., ακριβής καταγωγή άγνωστη, κατασκευασμένη περίπου το 1970. Αγόρασα αυτή τη φιγούρα από ένα κονGlomerat συλλογής στην τέχνη αγορά Tulear, νοτιοδυτικά της Μαδαγασκάρης. Η πωλήτρια ήρθε βαθιά από τη γη Mahafaly και πρόκειται μάλλον για τη διάλυση ενός καλλιτεχνικού εργαστηρίου. Οι τεχνίτες στην περιοχή Betioky φτιάχνουν από θαλάσσιο ξύλο μεγάλων ποταμών κατ’ εντολή της οικογένειας ριτuαλικές φιγούρες, μεταξύ αυτών και τάφους όπως οι διάσημες AloAlo. Πρόκειται για μια φιγούρα από ένα παράξενο καλλιτεχνικό εσωτερικό στο ήδη εξωφθαλμωμένο πνεύμα των προγόνων των Μαδαγασκαριτών.
Φαίνεται ότι πρόκειται για έναν άνδρα με πολύπλοκα άγχος και κακό οδοντίατρο. Το ματσωμμένο σπαραγμό στόματος αποκαλύπτει ένα τρομακτικό δόντι και τα υπερμεγέθη μάτια προβάλλουν έντονα. Και τα μεγάλα αυτιά υποδηλώνουν μια ιδιομορφία χαρακτήρα ανθρώπων που αγαπούν να ακούν και να παρατηρούν για να διαδίδουν φήμες. Αρχαιοπρεπείς κοινωνίες στο νότο υποφέρουν πολύ από τα κίτρινα συναισθήματα, ζηλόφθονια, κακία και ζήλια. Ίσως αυτός ο Vazimba προειδοποιεί ή δείχνει μια πραγματική προσωπικότητα με αυτό το προφίλ.
Ξύλο σκληρό, γκρι οξειδωμένο, ραγίδες ξήρανσης, συγκολλημένες παλιές ίνες με οπτική ένταξη.
Vazimba ήταν οι αρχικοί αποικιστές της Μαδαγασκάρης, εθνολογικά όχι ακριβώς τεκμηριωμένοι. Αυτά τα μικροκαδραματικά όντα, παρόμοια με τους Πιγκμάδες, φέρεται ότι ζούσαν νομαδικά πριν από την εγκατάσταση της Μαδαγασκάρης. Σύμφωνα με τους λαϊκούς μύθους, οι μετανάστες κάτοικοι του νέου γης από τη νοτιοανατολική Ασία/Ινδο-Ειρηνικό χώρο τους καταδίωξαν και τους εκτόπισαν. Μερικές φυλές φαίνεται να εμίχθησαν επίσης μαζί τους, μερικές φορές βλέπεις πραγματικά πολύ μικρούς ανθρώπους με σχετικά αδύνατους κρατούς. Ίσως στη μυθοπλασία των νεοεellular Μαδαγασκαριτών υπάρχει ένα είδος τραύματος που οδήγησε στη μυστηριοποίηση αυτής της εθνοτικής ομάδας. Οι Vazimba κατέχουν στη Μαδαγασκάρη τον ρόλο των νεράιδων, νάνων και καλικαντζάρων μας. Υπάρχουν αμέτρητες, συνήθως τρομακτικές ιστορίες και μύθοι για τους Vazimba. Στην νότια περιοχή Tulear εξηγούνται σε ορισμένες ελάχιστες εργαστηριακές συνθέσεις και διακινούνται αυτά τα “τερατά” ως καταστήματα ή ως παράδειγμα απομάκρυνσης δύσκολων παιδιών από κανόνες και θεσμικά δικαιώματα. Μέσω αυτών των μύθων παρακολουθεί τότε ο ξυλισμένος Vazimba.
Σύμφωνα με τις πνευματικές αντιλήψεις ορισμένων λαών της Μαδαγασκάρης, η ψυχή ενός αποθανόντα (Razana) διανύει μακρινό δρόμο μέχρι τον κόσμο των προγόνων και τον δημιουργό θεό Andriamanitra. Κατά τη διάρκεια αυτής μπορεί να παραμείνει σε ζώα σε διάφορα στάδια. Πρόκειται τότε για ιερά ζώα όπως ο κροκόδειλος, πουλί ίβις, βούβαλος ζέμπο, κάμπια, στα οποία αποδίδονται ειδικές δυνάμεις και μυστικές ιδιότητες. Πολύ διαδεδομένη είναι επομένως και η πεποίθηση για όντα-ζώα, μαγικά όντα και μίδια μεταξύ ανθρώπου και ζώου (bibi olona). Αυτά συμβολίζονται συχνά και σε γλυπτά, τάφους και μάσκες.