SIGNED; Danny Lyon - The Bikeriders (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2014

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να αγοράσετε αυτό το ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΑΝΑΤΥΠΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ από τη Aperture το 2014 του
ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ του Danny Lyon - σε ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ + ΥΠΟΓΡΑΦΗ.

"The Bikeriders", που αρχικά εκδόθηκε το 1968, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ανθολογία φωτογραφίας όλων των εποχών:
- Andrew Roth, The Book of 101 Books, σελ. 190/191
- Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, τόμος 1, σελ. 256
- Hasselblad Center, The Open Book, σελ. 236/237

ΥΠΟΓΡΑΨΕ το δημιουργό.
ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ.

Για αυτό το έργο ο Danny Lyon φωτογράφισε και τελικά εν joins the Chicago Outlaws, ένα motorcycle racing club που ενδιαφερόταν περισσότερο για τη φαινομένη αμερικανική κουλτούρα των μοτοσικλετιστών παρά για τη νίκη στην πίστα.

ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ APERTURE (μην τα συγχέετε με άλλες εκδόσεις και μην το συγχέετε με το πολύ μεταγενέστερο επανέκδοση από τον ίδιο εκδότη το 2024)

Νέο, άφθαρτο, αδιάβαστο· άνοιξε μόνο μία φορά για την υπογραφή (μέρος λίγο θολωμένο).
ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ.

Βιβλίο-συλλέκτη.

Αυτό σας οδηγεί στην ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΟΝΟΠΩΛΗΣΙΑ-ΔΗΜΟΠΡΑΞΙΑ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία) - με ΔΙΑΝΟΜΗ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ διεθνών φωτοβιβλίων από τη PRIVATE COLLECTION μου και από πρόσφατες αγορές.

"Οπλισμένος με ένα Triumph, μια Nikon, και μια μοναδική διπλή προοπτική ως συμμετέχων και παρατηρητής, ο Lyon κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση και να απεικονίσει μια συντριπτικά οικεία, γνωστή και ποικιλόμορφη υποκουλτούρα."
- LA Weekly -

"Ένα θεμελιώδες έργο στο μοντέρνο κανόνα της φωτογραφίας."
- Time -

"Είτε φωτογραφίζει ακτιβιστές υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών, μέλη μοτοσικλετιστικών συμμοριών ή κρατούμενους του Τέξας, ο φωτογράφος συμπορεύεται με τους πρωταγωνιστές του—μερικές φορές πλησιαζόμενος τόσο κοντά, ώστε να υπερασπιστεί τη δική τους υπόθεση."
– The Wall Street Journal -

"Ο κ. Lyon… έκανε περισσότερα από οποιονδήποτε εκτός Χόλιγουντ για να καθιερώσει την εικόνα του παράνομου μοτοσικλετιστή."
– The New York Times Wheels blog -

5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Aperture, Νέα Υόρκη. 2014. Πρώτη έκδοση Aperture.

Σκληρό εξώφυλλο με προστατευτικό εξώφυλλο. Διαστάσεις 168 x 243 mm. 94 σελίδες. Φωτογραφίες: Danny Lyon. Κείμενο στα Αγγλικά.

Ένα από τα εικονικά αμερικανικά τίτλοι φωτοβιβλίων της δεκαετίας του ’60 σε άριστη κατάσταση -
υπογεγραμμένο και ημερομηνιωμένο από τον δημιουργό: "Danny Lyon. 2017."

Ο Danny Lyon είναι διάσημος για μερικά εξαιρετικά φωτοβιβλία όπως "The Destruction of the Business" και
"Conversations with the Dead".

"Στο βιβλίο του 'The Bikeriders', ο Danny Lyon όρισε έναν νέο τύπο φωτογράφου, έναν συνδυασμό μάρτυρα και συμμετέχοντα. Ενσωμάτωσε την ιδέα του επαναστάτη με μια κάμερα, ο φωτογράφος τεκμηρίωνε μια κοινότητα των περιθωριοποιημένων που ο ίδιος ήταν μέλος αυτής της κοινότητας. Ακολουθώντας το The Bikeriders, ο Lyon συνέχισε να φωτογραφίζει παρόμοιες κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Λατινική Αμερική. Ήταν ένας περιπλανώμενος που σταματούσε για λίγο, φωτογράφιζε και μετά προχωρούσε. Αλλά οι εικόνες του αποκάλυπταν έναν ισχυρό δεσμό με μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων - την ανάγκη του να είναι ο εκφραστής τους - και ένα κοφτερό κοινωνιολογικό μάτι. Μπορεί να θεωρηθεί μια πιο σύγχρονη εκδοχή του παραδοσιακού φωτορεπόρτερ με «ενδιαφέρον», αλλά αυτός που χρειάζεται την εμπιστοσύνη και τη συναίνεση μιας κοινότητας πριν μπορέσει να τη φωτογραφίσει.

Ήταν αυτή η ισχυρή ενσυναίσθηση που το 1971 παρήγαγε το αριστούργημά του - Conversations with the Dead. Ο Lyon είχε προσκληθεί από τον Dr George Beto, Διευθυντή του Texas Department of Corrections, να φωτογραφίσει μέσα στα σωφρονιστικά ιδρύματα της πολιτείας. Το έκανε για περίπου 14 μήνες, αντλώντας φωτογραφίες από έξι διαφορετικά ιδρύματα για το βιβλίο. Λαμβάνοντας υπόψη τη αντικοινωνική διάθεσή του, η άποψή του για τη ζωή στη φυλακή είναι, όπως θα περίμενε κανείς, συμπονετική προς τους κρατούμενους, μια άποψη ενισχυμένη από τα γραπτά και τα πίνακες του lifer Billy McCune. Ο Lyon παραδέχεται ελεύθερα ότι είχε ελάχιστη ιδέα για το τι είχαν κάνει οι άνθρωποι για να φτάσουν εκεί. Είδε μόνο αυτά που είδε, ένα σκληρό καθεστώς, επικεντρωμένο στην τιμωρία αντί για αποκατάσταση.

Οι φωτογραφίες του Lyon πρέπει να συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο εκλαϊκευμένες που έχουν ληφθεί ποτέ σε φυλακή. capture σκληρή εργασία και υποβάθμιση σε μια αξέχαστη εικόνα μετά την άλλη, συχνά φωτογραφίζοντας από χαμηλό γωνία, προσδίδοντας στους κρατούμενους ένα είδος ηρωισμού, αλλά δεν υπερτονίζει αυτό. Αντίθετα, η συσκευή εξυπηρετεί στο να τοποθετήσει τον ίδιο, τον φωτογράφο, τον άνθρωπο με τη δύναμη, σε μια διάσταση σεβασμού, υπό την επιταγή να αποκαλύψει όσο το δυνατόν την αλήθεια. Ακόμη και οι εικόνες που έχουμε δει από το Guantanamo Bay μετά τον πόλεμο στο Αφγανιστάν δεν δείχνουν ότι οι απεικονίσεις του Lyon, που έχουν γίνει κλασικές, έχουν ατροφήσει με το χρόνο· παραμένουν όσο ισχυρές και σχετικές όπως ποτέ."
- Gerry Badger -

"Ο Danny Lyon, γεννημένος το 1942, είναι Αμερικανός φωτογράφος και κινηματογραφιστής.
Όλα τα βιβλία του Lyon εργάζονται με το στυλ της φωτογραφικής Νέας Δημοσιογραφίας, δηλαδή ο φωτογράφος έχει απολυμάνει, και είναι συμμετέχων του τεκμηριωμένου θέματος. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας Bleak Beauty.
Μετά την αποδοχή του ως φωτογράφος για το Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), ο Lyon βρέθηκε σε σχεδόν όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα κατά τη διάρκεια του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα.
Έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις στο Whitney Museum of American Art, το Art Institute of Chicago, τη Menil Collection, το M. H. de Young Memorial Museum στο San Francisco και στο Center for Creative Photography του Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Ο Lyon έλαβε δύο φορές Guggenheim Fellowship· ένα Rockefeller Fellowship, το Missouri Honor Medal για Διακεκριμένη Υπηρεσία στη Δημοσιογραφία· και βραβείο Lucie.
Ο Lyon γεννήθηκε το 1942 στο Μρρούκλιν, Νέα Υόρκη και είναι γιος Ρώσου-Εβραϊκής μητέρας Ρεμπέκα Χένκιν και Γερμανοεβραϊκού πατέρα Dr. Ernst Fredrick Lyon. Μεγάλωσε στο Kew Gardens, Queens, και σπούδασε ιστορία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, όπου αποφοίτησε με πτυχίο Bachelor of Arts το 1963.
Ο Lyon ξεκίνησε τη εμπλοκή του στο κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων το 1962 όταν πήγε οδοιπορικώς στο Cairo, Illinois κατά τη διάρκεια ενός θερινού διαλείμματος μετά το τρίτο έτος στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Εμπνεύστηκε από ομιλία που έδωσε ο John Lewis σε μια εκκλησία την πρώτη του μέρα στο Cairo. Μετά την ομιλία, ο Lewis έφυγε για να παρακολουθήσει ένα καθιστικό διαμαρτυρίας, ο Lyon εντυπωσιάστηκε από αυτό· ο Lewis έβαζε πράξη πίσω από τα λόγια του. Τότε αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί σε μια κοντινή διαχωρισμένη πισίνα, οι διαδηλωτές γονάτισαν για να προσευχηθούν καθώς οι επισκέπτες της πισίνας τους έβριζαν. Σύντομα ήρθε ένα φορτηγό, διαρεύσε το πλήθος για να διαλύσει, ένα νεαρό κορίτσι μαύρης φυλής κτυπήθηκε από το φορτηγό και ο Lyon ήξερε ότι ήθελε να γίνει μέρος του κινήματος. Για λίγο μετά από αυτό, τη δεκαετία του 1960, ο Lewis και ο Lyon ήταν συγκάτοικοι.
Το 1962, με δωρεά 300 δολαρίων από τον Harry Belafonte, το SNCC πέταξε τον Lyon στο Jackson και το Mississippi Delta για να καλύψει εργάτες εγγραφής ψηφοφόρων. Μετά από λίγο, ο Lyon είχε μια εμπλοκή με την αστυνομία, ένας από τους αστυνομικούς απείλησε ότι θα τον σκοτώσει επειδή όταν του είπαν ότι «δεν αναμείξαμε τους ρατσών εδώ», ο Lyon ισχυρίστηκε ότι είχε έναν μαύρο παππού. Ο Lyon έφυγε από την πόλη για να διασφαλίσει ότι όλες οι φωτογραφίες του θα διατηρηθούν από την κατάσχεση.
Το 1963 επέστρεψε, αλλά το SNCC ήταν επιφυλακτικό να τον φέρει στο δυναμικό τους ως φωτογράφο τους. Μία εργασία που συμμετείχε ήταν η λήψη μιας φωτογραφίας ορισμένων κοριτσιών λυκείου που ήταν στη φυλακή στο Leesburg Stockade χωρίς κατηγορίες. Κρύφτηκε στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου ενώ κάποιος άλλος τον οδήγησε στη φυλακή, και ο νεαρός που οδηγούσε απέσπασε την προσοχή των φρουρών καθώς ο Lyon έμπαινε από πίσω για τη φωτογραφία.
Μετά την αποδοχή του ως φωτογράφος του SNCC, ο Lyon βρέθηκε σε σχεδόν όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα του κινήματος, αποτυπώνοντας τις στιγμές με την κάμερα του.
Οι εικόνες του εμφανίστηκαν στο The Movement: documentary of a struggle for equality, ένα ντοκιμαντερ βιβλίο για το Κίνημα Civil Rights στην περιοχή του Νότου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αργότερα, ο Lyon άρχισε να δημιουργεί τα δικά του βιβλία. Το πρώτο του ήταν μελέτη των παράνομων μοτοσικλετιστών στην συλλογή The Bikeriders (1968), όπου ο Lyon κατέγραψε, ταξίδεψε μαζί τους και μοιράστηκε τον τρόπο ζωής των μοτοσικλετιστών στην αμερικανική Μέσος Δυσικού από το 1963 έως το 1967. Διαμένοντας σε διαμέρισμα ενοικιαζόμενο στο Woodlawn, Σικάγο, ο Lyon ακολούθησε το τμήμα Chicago Outlaws Motorcycle Club σε μια «προσπάθεια να καταγράψει και δοξάσει τη ζωή του Αμερικανού μοτοσυκλετιστή». Ζητώντας συμβουλές από τον Hunter S. Thompson, που πέρασε ένα χρόνο με τους Hells Angels για το δικό του βιβλίο, Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs, ο Thompson προειδοποίησε τον Lyon ότι θα πρέπει «να μακριά από αυτό το σωματείο εκτός αν είναι απολύτως αναγκαίο για την καλλιτεχνική δράση». Ο Lyon είπε για την απάντηση του Thompson: "Μου συμβούλευε να μη συμμετέχω στους Outlaws και να φοράω κράνος. Εντάχθηκα στο σωματείο και σπάνια φορούσα κράνος". Ήταν πλήρες μέλος των Outlaws μεταξύ 1966 και 1967. Για τον καιρό του ως μέλος των Outlaws, ο Lyon είπε: "Ήμουν κάπως τρομοκρατημένος στο τέλος. Θυμάμαι έντονη διαμάχη με αυτόν τον τύπο που ξέρωνε ένα τεράστιο ναζιστικό πανό ως τραπεζομάντιλο για να βάλουμε τα μπύρες μας." Μέχρι τότε συνειδητοποίησα ότι μερικοί από αυτούς δεν ήταν τόσο ρομαντικοί μετά από όλα".
Η σειρά ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και επιρροή τη δεκαετία του 1960 και 1970. Μέχρι το 1967, ο Lyon προσκλήθηκε να ενταχθεί στο Magnum Photos. Μετά το The Bikeriders, πέρασε χρόνο τεκμηριώνοντας τη ζωή των κρατουμένων σε φυλακές του Τέξας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο Lyon συνεισέφερε επίσης στο DOCUMERICA του περιβαλλοντικού οργανισμού.
Το 1969, όταν ο Lyon επέστρεψε από την εργασία του στο Τέξας στη Νέα Υόρκη και δεν είχε πού να μείνει, ο φωτογράφος Ρόμπερτ Φρανκ, διάσημος τότε για το βιβλίο του The Americans (1958), τον φιλοξένησε. Ο Lyon είχε γνωρίσει τον Frank δύο χρόνια νωρίτερα, στο τέλος ενός Happening στο οποίο είχε συμμετάσχει, στη Νέα Υόρκη. Ο Lyon έζησε με την οικογένεια Frank για έξι μήνες στη πόλη, σε διαμέρισμα στη West 86th St.
Το The Destruction of Lower Manhattan (1969) ήταν το επόμενο έργο του Lyon, που εκδόθηκε από τους Macmillan Publishers το 1969.[19] Το βιβλίο τεκμηριώνει τον ευρύ κατεδαφιστικό που λαμβάνει χώρα σε όλο το Lower Manhattan το 1967. Περιλαμβάνονται φωτογραφίες από δρόμους και κτίρια που πρόκειται να κατεδαφιστούν, προσωπογραφίες των τελευταίων εναπομεινάντων γειτονιάς και εικόνες από τα ίδια τα εργοτάξια κατεδάφισης. Το βιβλίο τελικά επανατυπώθηκε με τιμή ενός δολαρίου, αλλά γρήγορα απέκτησε την ιδιότητα αντικειμένου συλλέκτη. Επανεκδόθηκε το 2005.
Conversations with the Dead (1971) εκδόθηκε με πλήρη συνεργασία του Texas Department of Corrections. Ο Lyon φωτογράφισε σε έξι φυλακές σε περίοδο 14 μηνών το 1967–68. Η σειρά εκδόθηκε σε βιβλίο το 1971 από τον Holt publishing. Η εισαγωγή υποδεικνύει μια δήλωση σκοπού ότι το σωφρονιστικό σύστημα του Τέξας είναι συμβολικό για την κράτηση παντού. Δηλώνει, "Δοκίμασα με οποιαδήποτε δύναμη είχα να φτιάξω μια εικόνα της κράτησης τόσο διόκτυη όσο ήξερα ότι είναι στην πραγματικότητα."
Ο Lyon έκανε φίλους πολλούς κρατούμενους. Το βιβλίο περιλαμβάνει επίσης κείμενα από αρχεία φυλακής, γράμματα από κρατούμενους και έργα τέχνης κρατουμένων. Ιδιαίτερα, το βιβλίο εστιάζει στην υπόθεση του Billy McCune, ενός καταδικασμένου βιαστή του οποίου η θανατική ποινή τελικά μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Στο προοίμιο, ο Lyon περιγράφει τον McCune ως διαγνωσμένο ψυχασθενή, που ένα βράδυ, περιμένοντας την εκτέλεση, "αποκόψει το πέος του από τη ρίζα και, τοποθετώντας το σε ένα ποτήρι, το πέρασε ανάμεσα από τα κάγκελα στη φρουρά."
Όλες οι δημοσιεύσεις του Lyon εργάζονται στο στυλ της Νέας Δημοσιογραφίας της φωτογραφίας, δηλαδή ο φωτογράφος έχει γίνει βυθισμένος και συμμετέχων στο τεκμηριωμένο θέμα.
Είναι ιδρυτικό μέλος της εκδοτικής ομάδας Bleak Beauty. Τον ενέπνευσε πολύ στην φωτογραφία ο επιμελητής του Art Institute of Chicago, Hugh Edwards, ο οποίος έδωσε στον Lyon δύο ατομικές εκθέσεις όταν ήταν ακόμη νέος.
Επίσης κινηματογραφιστής και συγγραφέας, οι ταινίες και βίντεο του Lyon συμπεριλαμβάνουν τα Los Niños Abandonados, Born to Film, Willie και Murderers. Έχει εκδώσει το μη-μυθοπλαστικό βιβλίο Like A Thief's Dream.
"(Wkipedia)

"Το κίνητρο πίσω από τη νέα ταινία με τον Αustin Butler, τη Jodie Comer, τον Tom Hardy, τον Michael Shannon και τον Mike Faist. Πρωτοκυκλοφόρησε το 1968, και τώρα επανεκδίδεται για πρώτη φορά έπειτα από δέκα χρόνια: The Bikeriders εξερευνά από κοντά τις ιστορίες και προσωπικότητες του Chicago Outlaws Motorcycle Club. Αυτός ο τόμος μεγέθους περιοδικού περιλαμβάνει αυθεντικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και μεταγραφές συνεντεύξεων από τον Lyon, που έγιναν από το 1963 έως το 1967, όταν ήταν μέλος της συμμορίας Outlaws. Αυθεντικό, προσωπικό και χωρίς εκπτώσεις, η απεικόνιση του Lyon ατόμων εκτός της κανονιστικής κοινωνίας προσφέρει μια στέρεη αλλά ανθρώπινη οπτική που υπονομεύει πιο εμπορευματοποιημένες διαδρομές της Αμερικής. Παρόμοιο με το ύφος Νέας Δημοσιογραφίας της δεκαετίας του 1960, γνωστό από συγγραφείς όπως ο Hunter S. Thompson, η Jo Didion και ο Tom Wolfe, η φωτογραφία του Lyon είναι η υπέρ πλήρους κάλυψης. Το The Bikeriders είναι ένα σημείο αναφοράς της counterculture της δεκαετίας του 1960, κριτικά προσδιορίζοντας την όραση του outlaw biker όπως φαίνεται στο Easy Rider και σε αμέτρητα άλλα movies και φωτοβιβλία."
(Ιστοσελίδα Aperture, εκδότης της επανέκδοσης)

"Ο Danny Lyon (γεννηθείς στη Νέα Υόρκη, το 1942), θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς ντοκιμουρεπορικούς φωτογράφους, είναι επίσης film-maker και συγγραφέας. Τα πολυάριθμα βιβλία του περιλαμβάνουν το The Movement (1964), The Bikeriders (1968, επανέκδοση από την Aperture, 2014), Conversations with the Dead (1971), Knave of Hearts (1999), Like a Thief’s Dream (2007) και Deep Sea Diver (2011). Το έργο του Λυών παρουσιάζεται ευρέως σε εκθέσεις και συλλογή, και έχει απονεμηθεί δύο φορές Guggenheim Fellowships, χορηγίες της National Endowment for the Arts πολλές φορές, και το Missouri Honor Medal για Διακεκριμένη Υπηρεσία στη Δημοσιογραφία το 2011."