Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic print

Λιθογραφία του Joάn Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις αρχικές εικονογραφήσεις που δημιούργησε ο Miró για να εικονογραφήσει το ποιητικό βιβλίο «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί Vellum από ινώδες βαμβάκι υψηλής γραμματοσειράς.
Υπογραφое ύφασμα στην επιφάνεια της πλάκας.
Σφραγίδα της εκδοτικής και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Γνησιότητας (COA).

Ειδικεύσεις:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 τεμ.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαίρετη (Αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαίσιο ή εκτέθηκε, και διατηρείτο πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε επίπεδη συρταριέρα από σούπερ ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνεται πιστοποιημένα με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφαλιστήριο καλύπτοντας την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημίας, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joάn Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαλένθια, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja ενάντια στη βούληση των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνωρίστηκε με τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, αυτά που τον διαμορφώνουν ως πρόσωπο και καλλιτέχνη, είναι κατά κύριο λόγο Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τους Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη στη δεκαετία του forty. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joάn Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα της Μαλόρκα, ένα καταφύγιο και χώρος εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρεύονταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και την κεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζοσύνη προς το τοπίο του Mont-roig πρώτα και μετά της Μαλόρκα θα καθορίσει το έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το βάθος ορισμένων τεχνικών και μορφολογικών ερευνών. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας σταθερά ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη μεθοδευμένο σε κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεκτικότητα στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει τον ανυπότακτό του χαρακτήρα και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν τον ευρηματικό ορμητικό αέρα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joάn Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja ενάντια στη βούληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, αυτά που τον διαμορφώνουν ως πρόσωπο και καλλιτέχνη, είναι κατ' ουσία Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκθέσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη στις δεκαετίες του τεσσαρακοστού. Αργότερα, το 1956, πλήρη διάρκεια Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα προς το τοπίο Mont-roig πρώτα και Mausía αργότερα θα είναι καθοριστική για το έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων τεχνικών και μορφολογικών ερευνών. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Η ουσία στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró παρουσιάζει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει να δημιουργήσει μια μοναδική και ιδιαίτερα προσωπική γλώσσα που τον τοποθετείως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ ενός καλλιτέχνη και ενός συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, διαθέτουν την εφευρετική ζωτικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.