Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale

Alessandro Zezzos (Venezia, 12 febbraio 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Φως στην Καθεδρική
dimensioni con cornice cm .70x48.
πολλάσματα ιδιωτικής συλλογής
......................................................
Γεννημένος στη Βενετία από μητέρα Βενετσιάνα και πατέρα Έλληνα[1], μετά την ολοκλήρωση των κλασικών σπουδών, φοίτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας, όπου παρακολούθησε και τα μαθήματα του Pompeo Molmenti. Οι συνάδελφοι στην Ακαδημία του ήταν, μεταξύ άλλων, ο Alessandro Milesi, ο Bartolomeo Bezzi, ο Guglielmo Ciardi, ο Antonio Dal Zotto, ο Pietro Fragiacomo, ο Emilio Marsili, ο Augusto Sezanne, ο Ettore Tito, ο Luigi Nono και ο Giacomo Favretto.

Επηρεασμένος από τον τελευταίο, με τον οποίο είχε μεγάλη φιλία, αφοσιώθηκε σε σκηνές της Βενετίας με θεματολογία του 18ου αιώνα, ειδικευόμενος κυρίως στο ακουαρέλο[3].

Ο καλλιτέχνης άρχισε να γίνεται γνωστός το 1871, όταν ο Molmenti έγραψε για το L'arte in Italia ένα άρθρο που επαινούσε το ταλέντο των τριών νέων Βενετσιάνων ζωγράφων Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi και Alessandro Zezzos[4].

Το 1873 εκθέσε στη Βενετία τους πίνακες Scena famigliare και Né sposo né figlio· το 1877, στο Παρίσι, I saltimbanchi και I piccioni di San Marco[5].

Το 1892 επιμελήθηκε τις εικονογραφήσεις για The Grand Canal, ένα κεφάλαιο του ταξιδιωτικού ημερολογίου Ore italiane του Henry James.

Δούλεψε κυρίως στην πόλη καταγωγής του, αλλά μετά τον θάνατο της συζύγου, το 1904, άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, διαμένοντας στο Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Βιέννη και το Παρίσι, όπου έμεινε μέχρι το 1910[6].

Το 1907, κατά τη σύντομη βενετσιάνικη περίοδο του, ο Umberto Boccioni ήρθε σε επαφή με τον Zezzos, ο οποίος του ενέπνευσε το ενδιαφέρον για τις υδατογραφίες[7].