Τραπέζι - Walnut - Τάβλο Πιενμοντένζε του 19ου αιώνα

Τραπέζι πιαμοντού της δεύτερης половής του 19ου αιώνα. Ξύλο καρυδιάς ολόσωμο και φτελιά με ρυθμιζόμενο φύλλο και ντουλάπι.
Το αντικείμενο έχει υποβληθεί σε δύο αποκαταστάσεις. Η πρώτη, ήπια, στις δεκαετίες του 90, σε επίπεδο ξυλουργικής όπου προστέθηκαν εσωτερικές ενισχύσεις. Η δεύτερη τον Μάιο του 2026 με αποκατάσταση που αποσκοπεί στην ανάδειξη της παλαιότητας του επιπλείου.

Το τραπέζι υπέστη τις ακόλουθες εργασίες αποκατάστασης:

- αποξεσουάρ (σβήσιμο βερνικιού)
- δύο θεραπείες με εντομοκτόνο και αναμονή 3 εβδομάδων κλεισμένο σε πλαστικό θάλαμο
- γέμισμα των γλωττισμένων οπών και μιας σχισμάδας που εμφανίστηκε στο φύλλο. Το γέμισμα έγινε με κόλλα κουνελιού και γύψο Bologna για τις οπές των σκουληκιών και με ισχυρή κόλλα και γύψο Bologna για τη σχισμή.
- λείανση
- ενίσχυση του κορμού του επίπλου και των ωμών με το σταθεροποιητικό
- χρωμάτισμα με βελόνωμα (mordente) καρυδιάς
- επανατύλιξη του ντουλαπιού με το χαρτί της Varese και του δεύτερου εσωτερικού ντουλαπιού
- βαφή με γομμαλακχά (βερνίκωμα) (πρώτη στρώση με πινέλο και τρεις στρώσεις με στυλεό για γυαλάδα)
- γυάλισμα τελικά με κερατουνό ενεκυστικό (encaustico)

Τυπικό παράδειγμα επίπλου τέλους του 19ου αιώνα σε αγροικίες της Πιεμόνης, με μεγάλη μέτρηση δύσκολη στην εύρεση και μικρότερο από τα τυπικά τραπέζια. Το τραπέζι παρουσιάζει πόδια στρογγυλεμένα και ελαφρώς καμπυλωτά με μαρμαρόσχηλη σειρά και δαχτυλίδια σε ευθεία γραμμή με την παραγωγή της περιοχής και της εποχής. Το επάνω κάλυμμα αποτελείται από 3 ενωμένες σανίες, ενώ το ντουλαπάκι φέρει ένα ξύλινο πόμο. Το επάνω φύλλο είναι αφαιρούμενο και δίνει πρόσβαση σε ένα δεύτερο εσωτερικό ντουλάπι με επανατύλιξη. Η ακανόνιστη απόχρωση, που φαίνεται από περιοχές ελαφρύτερες και σκουρότερες, οφείλεται στην προηγούμενη μη ομοιόμορφη εργασία εξαιτίας των εντόμων και πιθανώς της υγρασίας που το τραπέζι είχε υποστεί για πολλά χρόνια. Ενώ οι σανίες και οι πλευρικοί τάκοι είναι από καρυδιά, τα πόδια θεωρείται πιθανώς ότι είναι φτελιά.