Αντίκες Ρόπτρο πόρτας - Aldaba de Oficio - 17ος/18ος αιώνας - φίδι

Είναι ένα κομμάτι που εντάσσεται άμεσα σε εκείνη τη συναρπαστική κατηγορία των χτυπητών πόρτας της τέχνης, αλλά με μια στροφή κατά πολύ πιο αρχαία και συμβολική από το συνηθισμένο. Μπροστά σου βρίσκεται ένα γοτθικό χτυπητήρι πόρτας —ή ακόμη και αρχικό γοτθικό—, χειροποίητο από σίδερο, πιθανώς του 17ου/18ου αιώνα, όπου η λειτουργία και ο μύθος υφαίνονται σε ένα μόνο χτύπημα σφυριού.

Η παρουσία του φιδιού στο μπροστινό μέρος δεν είναι τυχαίο διακοσμητικό στοιχείο: στην ιερουργική της μεσαιωνικής και βαθμιαίας μεσαιωνικής εικονογραφίας, το φίδι μπορούσε να είναι προστάτης, προειδοποίηση, έμβλημα επιτήρησης ή ακόμη και σύμβολο της ίδιας της συντεχνίας του σιδερά, που κυριαρχούσε στη φλόγα και στον μετασχηματισμό του μετάλλου. Εδώ εμφανίζεται μορφοποιημένο με κεφαλή στυλιζαρισμένη, σχεδόν τοτόμικη, που καμπυλώνει προς τα μπροστά σαν να φυλάει την είσοδο. Το σώμα του σιδήρου διατηρεί αυτή την τραχιά, αρχαία υφή που μόνο οι αιώνες και η χειρωνακτική εργασία αφήνουν.

Η κεντρική πλάκα, με τις οδοντωτές της άκρες και τη σαφή ακανόνιστη σιλουέτα της, ενισχύει την ανάγνωση γοτθική: δεν υπάρχουν απαλές γραμμές ούτε συμβιβαζόμενες συμμετρικές, αλλά μια στυλ estική σκληρή, λειτουργική, σχεδόν αγροπεριπετείας. Στο αντίστοιχο άκρο, οι δύο κοφτερές άκρες θυμίζουν βέλη ή αρπαγές, ένα μοτίβο πολύ δικό της της προβιομηχανικής σφυρηλάτησης που επιδίωκε να μεταδώσει δύναμη και προστασία.

Η κατάσταση συντήρησης είναι απροσδόκητα καλή για ένα τέτοιο κομμάτι: η πατίνα είναι βαθιά, σταθερή, και οι βασικές μορφές διατηρούνται άθικτες, επιτρέποντας να εκτιμηθεί η αρχική πρόθεση του τεχνίτη χωρίς ανάγκη φανταστικών ανακατασκευών.

Μία χτυπητή πόρτας επαγγέλματος, ένα κομμάτι που προαναγγέλλει την ταυτότητα του χώρου ή του τεχνίτη, που εξυπηρετούσε ως οπτικό σήμα και ως δήλωση χαρακτήρα. Μία χτυπητή πόρτας που δεν καλούσε απλώς την πόρτα, αλλά έλεγε ποιος ήσουν πριν εισέλθεις.

Αποστολή πιστοποιημένη και καλός συσκευασία.