Αρχαίος Ρωμαίος μπρούντζος Αγκίστρι - 30 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαίο Ρωμαϊκό Μπρούντζινο Αγκίστρι Ψαριού

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαιότητα Ρωμαϊκή
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Μπρούντζος
Διαστάσεις: 30 χιλιοστά
Κατάσταση: Καλή κατάσταση. Αρχαία πατίνα και αναμενόμενα σημάδια φθοράς.

Δεν αποστέλλεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής για πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 193

Ο τρέχων ιδιοκτήτης αγόρασε το Αρχαίο Ρωμαϊκό Μπρούντζινο Αγκίστρι Ψαριού από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N. στο Drunen.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από το Drunen (Ολλανδία), ανέφερε ότι το αντικείμενο ήταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία πριν το 1990.

Δεν υπήρχαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πληροφοριών:

Αυτό το μπρούντζινο αγκίστρι ψαριού αποτελεί ένα πρακτικό εργαλείο από την ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο και αντιπροσωπεύει μια πτυχή της καθημερινής ζωής που συχνά παραβλέπεται στα αρχαιολογικά ευρήματα. Το ψάρεμα αποτελούσε σημαντική πηγή τροφής σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο, τροφοδοτώντας τόσο τοπικές κοινότητες όσο και μεγαλύτερες αστικές κέντρα με φρέσκα και συντηρημένα ψάρια.

Οι Ρωμαίοι ψαράδες εργάζονταν σε ποταμούς, λίμνες, παράκτιες θάλασσες και ανοιχτή θάλασσα. Τα ψάρια έπιαναν με δίχτυα, παγίδες, καλάμια και αγκίστρια διαφόρων μεγεθών ανάλογα με το είδος που επιδιώκετο. Τέτοιου είδους μπρούντζινα αγκίστρια όπως αυτό το παράδειγμα κατασκευάζονταν προσεκτικά ή χωνευόνταν και σχεδιάζονταν με αιχμηρή άκρη και εσωστρεφές αγκύλι για να εξασφαλίσουν το θήραμα μόλις το ψάρι είχε πάρει τα δολώματα.

Η παραγωγή εξοπλισμού αλιείας αποτέλεσε μέρος ενός ευρύτερου οικονομικού συστήματος που υποστήριζε την προμήθεια τροφίμων σε όλη την Αυτοκρατορία. Τα ψάρια και τα προϊόντα ψαριών εμπορεύονταν εκτενώς, με μουρουνόψαρα και σάλτσες ψαριών όπως το garum μεταφέρονταν σε μεγάλες αποστάσεις. Οι παράκτιοι οικισμοί, τα λιμάνια ποταμών και οι ενδοχώρα κοινότητες βασίζονταν σε ποικίλους βαθμούς στο ψάρεμα ως πηγή διατροφής και εμπορίου.

Αρχαιολογικές ανακαλύψεις αποδεικνύουν ότι τα αγκίστρια διατήρησαν αξιοσημείωτα συνεχή μορφή λόγω του αποδοτικού τους σχεδιασμού. Το σχήμα που βλέπουμε σε αυτό το παράδειγμα θα ήταν άμεσα αναγνωρίσιμο από τους σημερινούς ψαράδες και αντικατοπτρίζει μια πρακτική λύση που αναπτύχθηκε μέσα από αιώνες εμπειρίας. Παρόμοια αγκίστρια έχουν ανασυρθεί από ρωμαϊκές οικιστικές, στρατιωτικές θέσεις, λιμάνια και ναυάγια σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και στις βορειοδυτικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας.

Χρονολόγηση στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., αυτό το εύρημα παρέχει άμεση και απτή σύνδεση με την καθημερινή ζωή των Ρωμαίων ψαράδων και τη wider οικονομία διατροφής του αρχαίου κόσμου, όπου αντικείμενα τέτοιου είδους διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην εξασφάλιση ενός από τους σημαντικότερους φυσικούς πόρους της Αυτοκρατορίας.