Κηροπήγιο του Καρέτε - 16ος αιώνας - Μπρούντζος

Κηροπήγιο με καρούλι.
Σύνοψη 16ου αιώνα - (έχει περισσότερα από 500 χρόνια)
Χαλκός - βάρος 425 γραμμάρια - (περίπου μισό κιλό)
Καλή πατίνα
++++++++++++
Ένα κηροπήγιο με καρούλι (ή κηροπήγιο με καρούλι/καρουλιού) είναι ένας τύπος κηροπηγίου, συνήθως από χαλκό, περιστασιακά από ορείχαλκο και ισπανικής προέλευσης, χαρακτηριστικό για τη βάση ή το σώμα του με μορφή καρουλιού ή περιελίξεως, δημοφιλές τον Μεσαίωνα (αιώνες XV-XVI) και ένα παράδειγμα της εξέλιξης των κηροπηγίων από την αρχαιότητα (Ελλάδα/Ρώμη) μέχρι να μετατραπούν σε αντικείμενα πολυτέλειας και διακόσμησης, ξεχωρίζοντας για τη λειτουργική και αισθητική τους δομή.
+++++++++++++++++++
Ιστορία και Εξέλιξη:
Αρχαιότητα:
Τα κηροπήγια υπάρχουν από την αρχαιότητα (Ελλάδα και Ρώμη), αρχικά από μέταλλο, για τη στήριξη κεριών ή λαμπών, χρησιμοποιούνταν τόσο σε σπίτια όσο και στον δρόμο.
Τους αιώνες XV και XVI• εμφανίζεται το κηροπήγιο με καρούλι.
Στην Ισπανία γίνονται δημοφιλή τα κηροπήγια από χαλκό με αυτή τη δομή καρουλιού.
Τους μεταγενέστερους αιώνες XVII και XVIII• τα κηροπήγια εξελίσσονται προς πιο εξεζητημένους σχεδιασμούς, μετατρέποντας τα σε κομμάτια διακόσμησης σε εορτές και σε νοικοκυριά.
Χαρακτηριστικά του κηροπηγίου με καρούλι:
Μορφή:
Ο όρος «καρούλι» αναφέρεται στο σχήμα περιέλιξης που αποτελεί το σώμα ή τη βάση του.
Υλικό:
Συνήθως από Χαλκό, μερικές φορές και ήδη από τον 16ο αιώνα από ορείχαλκο
Λειτουργία:
Κρατά ένα κερί σε κάθετη μορφή, ως ένα λειτουργικό και διακοσμητικό εργαλείο.

Συνοπτικά, το κηροπήγιο με καρούλι είναι ένα ιστορικό στυλ, ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στην Ισπανία, που συνδυάζει ένα κυλινδρικό σχήμα (το καρούλι) με διακοσμητικά και λειτουργικά στοιχεία, αποτελώντας ένα ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη των στοιχείων φωτισμού.