Μπολ ζάχαρης (2) - κρύσταλλος και ασημοπλατί, πελτρό

Ζαχαριέρα που εκείνο το φινισέρι από χ crystal molato μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θήρα καραμέλες.

Το στυλ είναι βίντεντζ, παρόμοιο με παραγωγές του 19ου αιώνα ή των δεκαετιών ’70.
Άρχισαν πιθανώς σε μια περίοδο μεταξύ των δεκαετιών ’50 και ’70.

Ζαχαριέρα σε κρύσταλλο. Η επιγραφή "Foreign": αυτός ο όρος χρησιμοποιούνταν στα αυτοκόλλητα ή σήματα αγαθών εισαγόμενων, ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τη μέση του 20ού αιώνα. Σ specifics των κρυστάλλων και των φρίτων μολατών, η χρήση αυτού του τύπου οβάλ και χρυσό αυτοκόλλητο είναι χαρακτηριστική των ευρωπαϊκών παραγωγών (συχνά από την περιοχή της Μποέμια, Γερμανίας ή Πολωνίας) που διακινούνταν μεταξύ των αργών δεκαετιών ’50 και ’70.

Το αυτοκόλλητο σε χαρτί/πλαστικό: Τα αυθεντικά αρχαία αντικείμενα (περισσότερα από 100 χρόνια) σπάνια διατηρούν εμπορικές ετικέτες αυτού του τύπου ακόμη άθικτες. Αυτό το είδος λαμπερού αυτοκόλλητου πλάσματος χαρακτηρίζει τη μεγάλη διανομή και εξαγωγή του μεταπολεμικού χρόνου.

Ο τύπος της επεξεργασίας: Η επιγραφή "Hand Cut Crystal" υποδηλώνει ένα κρύσταλλο κομμένο στο χέρι με παραδοσιακές τεχνικές που γνώρισαν μεγάλη άνθηση ακριβώς στην αγορά βintage του σχεδίου του μέσου αιώνα.
Η εικόνα δείχνει ένα μικρό σήμα χαραγμένο στο μεταλλικό άκρο, μη αναγνώσιμο.

Ωστόσο, η μορφή και η θέση προσφέρουν εξαιρετικά ίχνη:
Δύο μικρά σήματα τοποθετημένα δίπλα-δίπλα: Διακρίνονται δύο πολύ μικρές ορθογώνιες ή ωοειδείς αποτυπώσεις κοντά το ένα στο άλλο. Αυτή η διαμόρφωση είναι τυπική για την ιταλική ή ευρωπαϊκή ασημουργία του 20ού αιώνα, όπου ένα σφραγίδιο δηλώνει την καθαρότητα του μετάλλου (π.χ. 800) και το άλλο αναγνωρίζει τον κωδικό του παραγωγού (η επαρχία και ο αριθμός του εργαστηρίου, περικλεισμένος σε ρόμβο ή λοξά).

patina του μετάλλου: Η σκουρόχρωση του οξειδωμένου από τα άκρα διαμορφώνει τη λάμψη της επιφάνειας επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ασήμι ή επένδυση ασημένια υψηλής ποιότητας (Silverplate/EPNS), πλήρως συνεκτικό με την vintage χρονολογία της ζαχαριέρας (δεκαετίες ’50-’70) που είχαμε υποθέσει νωρίτερα.

Τύπος υλικού: Από το ραγίσμα του σφραγίδας φαίνεται ότι το σήμα έχει φθαρεί και δεν εμφανίζει τους καθαρούς αριθμούς τυπικούς για σκλήρυνση ασημένιας μάζας (όπως 800 ή 925). Η κιτρινισμένη φθορά που εμφανίζεται στο άκρο υποδεικνύει ότι πρόκειται για μεταλλικό επικαλυμμένο με ασήμι (placcato), ένα υλικό πολύ συνήθες στα vintage αντικείμενα σερβιρίσματος του μέσου 20ού αιώνα.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ: Το κρύσταλλο είναι ακερές και χωρίς σχίσιμο, γεγονός που διατηρεί την αξία χρήσης του αντικειμένου. Το επίχρισμα παρουσιάζει την κλασική αδιαφάνεια του χρόνου, αλλά μπορεί εύκολα να αναζωογονηθεί με ένα εξειδικευμένο προϊόν για τον καθαρισμό του αργύρου.