υπέροχη κεφαλή tiv - tiv - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Κεφαλή σκελετού Τιβ σε μπρούντζο από τη Νιγηρία.

Οι Τιβ, Τζούκουν, Τσάμπα και Μουμουγιεί είναι λαοί γεωγραφικά κοντά ο ένας στον άλλον. Στροβιλίζονται επίσης γύρω από αυτούς τους λαούς γνωστούς και αναγνωρισμένους και μικροί λαοί μειονότητας που βρίσκονται γεωγραφικά στην πολιτεία Taraba, πρωτεύουσα Jalingo.

Πριν την άφιξη των ευρωπαίων αποίκων, οι Τιβ θεωρούντο ότι αγαπούσαν τη γη και είχαν μια τάση να επεκτείνουν τα καλλιεργήσιμα εδάφη τους μέχρι να ξεπεράσουν τα όρια που είχαν οριστεί.

Τελικά άπλωσαν τη δικαιοδοσία τους στα εδάφη των γειτόνων τους Τζούκουν, δημιουργώντας έτσι έντονες εντάσεις.

Από την αρχή βρέθηκε μια ευχάριστη συμβιβαστική λύση: με αντάλλαγμα ένα μέρος των σοδειών τους οι Τζούκουν δέχτηκαν τη θυσία τη ζημία.

Αλλά όσο οι χρόνοι περνούσαν, οι νέες γενιές Τιβ αποφάσισαν να «ξεχάσουν» αυτή τη διευθέτηση. Ο πληθωρισμός τους οδήγησε σε γενικευμένη καταπάτηση των Τζούκουν χωρίς αντίτιμο.

Ξέσπασαν συγκρούσεις...

Μια άλλη πηγή ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα το σφάλμα βαραίνει τους Τζούκουν που κάποτε αρνήθηκαν να πάρουν το μερίδιο των δημητριακών τους ζητώντας την ανάκτηση των εδαφών πριν από μια καλλιεργητική σεζόν αφθονίας.

Αυτή ήταν η αρχή ενός εμφυλίου πολέμου. Τελικά οι Τζούκουν κατάφεραν να εκδιώξουν τους Τιβ από τα εδάφη τους.

Αλλά οι Τιβ που είχαν θαφτεί την οικογένειά τους στα εδάφη των Τζούκουν δεν μπορούσαν πλέον να επαναπατρίσουν τα λείψανά τους. Προσπάθησαν να διαπραγματευτούν το δικαίωμα να τιμώνται οι νεκροί τους στα εδάφη των Τζούκουν, αλλά εκείνοι δεν ήθελαν πλέον να βλέπουν Τιβ στα εδάφη τους, ούτε για τελετές μνημόσυνου.

Κάποιες φήμες έλεγαν ότι οι Τζούκουν βεβήλωναν τους τάφους των γονιών τους.

Απεγνωσμένοι, οι Τιβ συμβουλεύθηκαν τους σοφούς και τους μάντεις. Όλοι συνήλθαν και είδαν σε όνειρο τη αποκάλυψη και τη λύση.

Τα πνεύματα είπαν ότι οι γονείς που θάφτηκαν εκεί έβγαζαν παραπονιά για το ότι πετάχτηκαν από τους εχθρούς τους και ότι βαθιά στον τάφο τους ήταν αγανακτισμένοι ενάντια στους απογόνους τους.

Τυχαία, οι σοδειές εκείνης της χρονιάς ήσαν πολύ κακές λόγω μιας έναρξης ξηρασίας, κάτι που ήταν πολύ ασυνήθιστο.

Έτσι πήραν τα σοβαρά τα σημάδια και προσδοκούσαν το χειρότερο.

Ο λαός των Τιβ ρώτησε ξανά τους σοφούς και τους μάντεις για να τους δώσουν συμβουλές σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν για να μετριάσουν την οργή των γονιών τους.

Μετά από ένα ακόμη όνειρο, οι μάντεις διέταξαν σε όλο τον λαό των Τιβ να φτιάξει ο καθένας ένα φέρετρο και ένα σκελετό σε μικρογραφία. Θα τον έθαβαν στο σπίτι του μετά από τελετουργίες που γινόταν στους νεκρούς και οργάνωσαν μια μεγάλη κηδεία στην κεντρική πλατεία της αγοράς εκείνης.

Έτσι γεννήθηκε η ιδέα των σκελετιακών αγαλμάτων στους Τιβ.

Και καθώς περνούσαν οι καιροί, άρχισαν να γλυπτούν σκελετούς όλο και μεγαλύτερους. Κάθε εποχή είχε σχεδόν το δικό της μέγεθος. Σήμερα το μέγεθος έχει σημασία και σημαίνει ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε (μικρός σκελετός), ο άνθρωπος μεγάλωσε (μέτριο μέγεθος) και ο άνθρωπος έζησε (μεγάλο μέγεθος). Τα φέρετρα αποσύνθενται, αλλά τα αγάλματα τελικά πωλούνται