Hans Hartung - T1971-R30 - Offset lithography - Licensed print 2008 - COA

Offset λιθογραφία του Hans Hartung (*).
Αναπαραγωγή του έργου “T1971-R30”, δημιουργημένου από τον Hartung το 1971.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί Vellum υψηλής γραμμικότητας (220g).
Εκδόθηκε από Arte-Paris.
Νομιμοποιημένη εκτύπωση με εξουσιοδότηση από το Ίδρυμα Hartung-Bergman
Υπογεγραμμένο στη πλάκα από τον καλλιτέχνη.

Ιδιότητες:

Διαστάσεις: 65 x 85 cm
Έτος: 2008
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άψογη κατάσταση).
Ιδιοκτησία: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα μεταχειριστείται με προσοχή και θα πακεταριστεί σε συσκευασία από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με την τελική αξία του έργου και πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Ο Hans Hartung είναι ένας σημαντικός Γερμανός ζωγράφος με γαλλοποίηση υπηκοότητας, γνωστός για τα αφηρημένα έργα του με μαύρες καλλιγραφικές γραμμές σε χρωματικό υπόβαθρο.
Γεννήθηκε στο Λειψία μέσα σε οικογένεια φυσικών. Ο παππούς του ήταν επίσης αυτοδίδακτος ζωγράφος και συνθέτης. Μεταξύ 1915 και 1926 σπούδασε κλασικές γλώσσες στο Dresden Gymnasium και φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο και στο Σχολείο Καλών Τεχνών του Λειψία. Αργότερα εισήχθη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
Το καλοκαίρι του 1926 ταξίδεψε με ποδήλατο στη Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία. Το 1931 εκτέθηκε για πρώτη φορά στη Δρέσδη. Το 1937, σε ομαδική έκθεση στο Jeu de Paume, Παρίσι (Γαλλία), γνώρισε τον μεγάλο ισπανό γλύπτη Julio González, ο οποίος θα άσκησε βαθιά επιρροή πάνω του. Ο González του παρείχε κάθε είδους βοήθεια και τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει τον δικό του καλλιτεχνικό δρόμο.
Κατά την προπολεμική περίοδο ο Hartung εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να αποφύγει το ναζιστικό καθεστώς, και εξέθεσε σε διάφορες γκαλερί. Το 1938 συμμετείχε σε αντι-ναζιστική έκθεση στη Γκαλερί New Burlington του Λονδίνου (Μεγάλη Βρετανία).
Το 1939, φυλακίστηκε στην Ισπανία και στη συνέχεια εντάχθηκε στη ξένη Λεγεώνα στη βόρεια Αφρική. Το 1944 τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Belfort και έχασε ένα πόδι. Μετά τον πόλεμο απέκτησε γαλλική ιθαγένεια και το 1947 πραγματοποίησε σημαντική ατομική έκθεση στο Παρίσι.
Από την αρχή απέφευγε το κίνημα της Bauhaus, το οποίο θεωρούσε μόδα της εποχής. Οι «πίνακές» του, απόλυτα αφηρημένες, αντικατοπτρίζουν την άποψή του για την απεικόνιση της πραγματικότητας: η ελεύθερη και καθαρή έκφραση πρέπει να υπερβεί τη πραγματικότητα. Η γρήγορη πινελιά αποτέλεσε βασικό χαρακτηριστικό της μεθόδου εργασίας του.
Η ταχύτητα στη δημιουργική διαδικασία ήταν, σύμφωνα με τα δικά του λόγια, μια πνευματική ανάγκη. Απέσπασε διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Guggenheim το 1956 και το Μεγάλο Διεθνές Βραβείο της Μπιενάλε της Βενετίας το 1960.