Mark Debroux (1951) - Alegoría a Roanaldinho Gaucho

Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο από τον καλλιτέχνη στην κάτω μεριά

Στο πίσω μέρος υπογράφεται ξανά, χρονολογείται το έτος 2006 και φέρει τίτλο

Κατάσταση διατήρησης καλή

Το έργο παρουσιάζεται χωρίς πλαίσια

Διάστάσεις έργου: ύψος 100 εκ. x πλάτος 81 εκ.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφία του καλλιτέχνη:

Ο Mark Debroux γεννήθηκε στο Temse (1951), ένα χωριό που βρίσκεται σε στροφή του ποταμού Σελντ κοντά στην Αμβέρσα. Η αδιάφορη νεότητά του πέρασε στο Ichtegem, που βρίσκεται στην δυτική πεδιάδα της Φλάνδρας, «Le plat pays» του Jacques Brel. Εκεί απόλαυσε μια άνετη ζωή, όπως ήταν η ζωή πριν από την έλευση του υπολογιστή.

Έλαβε την καλλιτεχνική εκπαίδευσή του στην Ακαδημία Τέχνης των Βρυξελλών, τη μεσαιωνική μητρόπολη που διατηρεί μέχρι σήμερα μια πλούσια κληρονομιά από τους προηγούμενους αιώνες. Μετά το Μεσαίωνα Γάνδη, Αμβέρσα και Μπριζ έθεσαν τα θεμέλια της μοντέρνας ζωγραφικής μας.

Ο Debroux αγαπά τη φλαμανδική κουλτούρα εξίσου με την ισπανική. Αυτό φαίνεται στο πνεύμα του έργου του. Τώρα ζει σε ένα μικρό χωριό (Masllorenç) στην ορεινή Καταλανία, ανάμεσα στη Βαρκελώνη και την Ταραγόνα. Σ’ αυτήν την περιοχή πλούσια πολιτισμικά και τοπίου, ο ζωγράφος βρίσκει τον Βαν Γκογκ ακόμη πιο πολύ απ’ ότι στην Προβάνς της Γαλλίας.

Ο Debroux είναι ένας καλλιτέχνης βαθιά παθιασμένος που του αρέσουν τα άκρα και τα θέματα γεμάτα έκφραση και αντίθεση. Οι τεχνικές δυσκολίες και η σύνθεση δεν τον φοβίζουν και από τις υποδεικτικές συνθέσεις του, συχνά σε πολύ ζωντανά χρώματα, εκπέμπουν μια μεγάλη δυναμική δύναμη και εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Το σύνολο του έργου του δείχνει αναμφίβολα τις γνώσεις που απέκτησε από τους αρχαίους δασκάλους της δικής του επαρχίας, όπως ο Ρουμπένς, ο Ρεμπράντ και ο Περμέκε, ή από τους Ισπανούς Γκόγια και Πικάσο, παρόλο που ο Debroux εξελίσσει τη δική του γλώσσα ζωγραφικής με το αλφάβητο που δημιούργησαν αυτοί οι καλλιτέχνες.

Ο Debroux γνωρίζει βαθιά τον κόσμο που απεικονίζει στο έργο του, τη δύναμη και την αδυναμία του και χρησιμοποιώντας μέσα μπαρόκ ζωγραφίζει αυτόν τον κόσμο με μια ορισμένη ειρωνεία. Δίνει την εντύπωση ότι ακολουθεί τη θεωρία ενός διάσημου συγγραφέα που έλεγε ότι η ζωή είναι μια συνέχεια συσπάσεων και τεντώσεων. Ο συγγραφέας δείχνει ότι η συστολή προηγείται του θανάτου και η διάταση ακολουθεί και αναφέρεται επίσης στη ροή του σκουληκιού, στην προσπάθεια και στην σεξουαλική πράξη. Έτσι, ο Debroux ζωγραφίζει ό,τι του διδάσκει η ζωή.