Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Perisphincets - 20.5 cm





20 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136342 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Δείγμα αμμωνίτη Perisphincets από τη Μαδαγασκάρη, Ιουρασικού περιόδου, φυσική κατάσταση, αυθεντικότητα αρχική/επίσημη, βάρος 2,64 kg, πλάτος 20,5 cm.
Περιγραφή από τον πωλητή
Καλώς διατηρημένος απολιθωμένος αμμονίτης με κλασικό επίπεδο σπειροθέτησης (planispiral) κελύφος με σαφώς ορισμένες ακτινωτές ραβδώσεις. Η επιφάνειά του εμφανίζει φυσική μεταλλοποίησή σε αποχρώσεις μπεζ και ανοιχτού καφέ, χαρακτηριστικό ιζηματογενών απολιθωμάτων. Ο κεντρικός σπειραίος κύκλος (ουμπίλιου) παραμένει ακέραιος, ενώMinor διάβρωση στα εξωτερικά άκρα υπογραμμίζει τη φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετικά λεπτομερή δομή και ισχυρή οπτική ελκυστικότητα, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα με εξωτερικό κέλυφος, κύρια σύνθεση του οποίου αποτελούσε ανθρακικό ασβέστιο σε μορφή αργονίτη, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ουσίας (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά από σεπτές σε πολλαπλές θαλάμες, από τις οποίες το μαλάκι κατείχε μόνο την τελευταία (τη ζωντανή θαλάμη). Οι άλλες, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (φραγματοφόρο τμήμα του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως «αεροθάλαμοι» (παρόμοιοι με τον σύγχρονο Ναυσίλον), γεμάτοι με αέριο και περιεχόμενο καμπωνιστής υγρού για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμαρικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειωμένη σωληνοειδή οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφωνκλός), που περνούσε μέσω όλων των σεπτών και επέτρεπε ανταλλαγή υγρού ανάμεσα στο αίμα του ζώου και στα μαλακά ιστούς, καθώς και στις θαλάμες, μέσω οσμωτικής διαδικασίας.
Δεν περιλαμβάνεται βάση προβολής.
Καλώς διατηρημένος απολιθωμένος αμμονίτης με κλασικό επίπεδο σπειροθέτησης (planispiral) κελύφος με σαφώς ορισμένες ακτινωτές ραβδώσεις. Η επιφάνειά του εμφανίζει φυσική μεταλλοποίησή σε αποχρώσεις μπεζ και ανοιχτού καφέ, χαρακτηριστικό ιζηματογενών απολιθωμάτων. Ο κεντρικός σπειραίος κύκλος (ουμπίλιου) παραμένει ακέραιος, ενώMinor διάβρωση στα εξωτερικά άκρα υπογραμμίζει τη φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετικά λεπτομερή δομή και ισχυρή οπτική ελκυστικότητα, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα με εξωτερικό κέλυφος, κύρια σύνθεση του οποίου αποτελούσε ανθρακικό ασβέστιο σε μορφή αργονίτη, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ουσίας (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά από σεπτές σε πολλαπλές θαλάμες, από τις οποίες το μαλάκι κατείχε μόνο την τελευταία (τη ζωντανή θαλάμη). Οι άλλες, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (φραγματοφόρο τμήμα του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως «αεροθάλαμοι» (παρόμοιοι με τον σύγχρονο Ναυσίλον), γεμάτοι με αέριο και περιεχόμενο καμπωνιστής υγρού για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμαρικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειωμένη σωληνοειδή οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφωνκλός), που περνούσε μέσω όλων των σεπτών και επέτρεπε ανταλλαγή υγρού ανάμεσα στο αίμα του ζώου και στα μαλακά ιστούς, καθώς και στις θαλάμες, μέσω οσμωτικής διαδικασίας.
Δεν περιλαμβάνεται βάση προβολής.

