Ένα ξύλινο γλυπτό - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)
08
ημέρες
10
ώρες
28
λεπτά
42
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 350 - € 430
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136487 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αρχική ξύλινη γλυπτική των Baule από Bouaké, Ακτή Ελεφαντοπούς, ύψος 42 cm, βάρος 1,6 kg, σε εύλογη κατάσταση, με προέλευση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτή η μάσκα Baule από την περιοχή Bouaké της Ακτή Ελεφαντοστού ανήκει στο ευρύτερο σώμα μορφών μάσκας Goli, οι οποίες συνήθως χαρακτηρίζονται από έντονη αφαιρετικότητα, είτε δισκοειδούς είτε ωοειδούς επιφάνειας προσώπου, υπερυψωμένη από εμφανείς γλυπτικές προσθήκες όπως κέρατα. Στην περίπτωση αυτή, τα μεγάλα καμπύλα κέρατα που υψώνονται από την κορυφή της μάσκας αποτελούν βασικό οπτικό και συμβολικό σημάδι, συχνά κατανοητό ως αναφορές σε εικόνες αντιλόπης που συνδέονται με τη ζωτικότητα, τον κόσμο των πνευμάτων του θάμνου και τις μεταβατικές δυνάμεις μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και φύσης.
Το πρόσωπο από μόνο του, σύμφωνα με τις αισθητικές συμβάσεις των Baule, τείνει προς μια ισορροπημένη συμμετρία και ελεγχόμενη Αφαίρεση αντί για ομοίωση πορτρέτου. Η επιφάνεια συνήθως τελειώνει προσεκτικά, με μερικά κατάλοιπα χρωστικής ή πατίνα που υποδηλώνουν επαναλαμβανόμενη ριτιστική χειρισμό. Η παρουσία “καταλοίπων προσαρτήσεων” υποδηλώνει ότι το αντικείμενο είχε αρχικά ενεργοποιηθεί περαιτέρω μέσω νημάτων, ραφίας, υφάσματος ή ενδεχομένως μετάλλου ή οργανικών προσθηκών στερεωμένων σε τρύπες διατρήσεις ή οπές περιγράμματος. Αυτές οι προσθήκες θα είχαν δώσει ζωή στη μάσκα κατά τη διάρκεια της παράστασης, αυξάνοντας τη διαστατική οπτική της επιρροή σε κίνηση και ενισχύοντας τον λιβλανικό, πνευματικό χαρακτήρα της κατά τη διάρκεια χορευτικών ακολουθιών.
Στο πλαίσιο Baule Goli, οι μάσκες με κέρατα συνήθως ανήκουν σε κατηγορίες ανδρών ή ωριμότερων εντός του πολυχάροχου συνόλου μασκών που εκτελείται κατά τη δημόσια τελετή ή τις κηδείες. Η δομική λογική αυτών των συνόλων τοποθετεί τις κέρατες μορφές ανάμεσα σε πιο δυναμικές ή κοινωνικά φορτισμένες εκδηλώσεις, μερικές φορές εμφανίζονται μετά από πιο εισαγωγικές ή ζωομορφικές μορφές. Η περιοχή Bouaké, που βρίσκεται στην κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού, ιστορικά εντάσσεται σε ζώνη όπου τα γλυπτικά ύφη Baule δείχνουν ισχυρή προτίμηση για εκλεπτυσμένες επιφάνειες σε συνδυασμό με επιθετικά γλυπτικά σιλουέτα όπως κέρατα, κορφές ή ακτινοβολούσες μορφές.
Οι επιβιώσασες ίχνη προσάρτησης είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ερμηνεία. Υποδηλώνουν ότι η μάσκα δεν θεωρήθηκε ως στατικό αντικείμενο αλλά ως σύνθετος συνδυασμός: ξύλινο σκάλισμα που σχηματίζει το “πρόσωπο” του πνεύματος και φθαρτά υλικά που επεκτείνουν την παρουσία της στο χώρο και τη κίνηση. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτά τα οργανικά στοιχεία συχνά εξαφανίζονται, αφήνοντας μόνο τον σχηματισμό που έχει γλυφτεί, ο οποίος διαβάζεται τώρα ως οπτικά πιο αυστηρός από την αρχική τελετουργική εμφάνισή του.
Παραδείγματα αντίστοιχα σε μουσειακές συλλογές περιγράφουν παρόμοιες μάσκες Baule με πρόσωπο σε δίσκο και κέρατα σαν αντιλόπη με οπές για ενσωμάτωση κοστουμιών, ενισχύοντας την ερμηνεία ότι αυτό το αντικείμενο αποτελεί μέρος μίας εκτελεστικής δομής Goli παρά μίας ανεξάρτητης πορτρέτας μάσκας.
Αριθμός αναφοράς (επιλογή)
Smithsonian National Museum of African Art, εγγραφές μάσκας Goli (διάφορες μάσκες Baule με κέρατα, αρχεία αντικειμένων 73-7-736; 70-13-10; 2005-6-279)
British Museum, αρχεία συλλογής μάσκας Baule (Af1956,27.34)
Sotheby’s, Baule Mask, Côte d’Ivoire, σημείωση καταλόγου δημοπρασίας, “Art of Africa, Oceania, and the Americas”
Masks of the World, “Baule mask from West Africa,” συζήτηση πλαισίου για μορφές μάσκας Goli
National Museum of African Art, κείμενα ετικετών στις μάσκες Baule με κέρατα και τη δομή της από Wan-παγόμενης απόδοσης Goli
Αυτός ο περιγραφικός κείμενος δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του τοπικού πληροφοριοδότη μας Bakari Bouaflé και επιπλέον με τη βοήθεια AI. Παρά τον προσεκτικό ατομικό έλεγχο των πληροφοριών που παρέχονται από τον πληροφοριοδότη μας, ενδέχεται να παρουσιαστούν λάθη ή ανακρίβειες στην περιγραφή λόγω χρήσης τεχνητής νοημοσύνης.
M*A*Z*1*3*6*1*8*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να παρέχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πωλήσει/εξαγάγει το εν λόγω αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που είναι γνωστές για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι τυχόν απαραίτητα αδειοδοτικά έγραφα θα/θα διατεθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΑυτή η μάσκα Baule από την περιοχή Bouaké της Ακτή Ελεφαντοστού ανήκει στο ευρύτερο σώμα μορφών μάσκας Goli, οι οποίες συνήθως χαρακτηρίζονται από έντονη αφαιρετικότητα, είτε δισκοειδούς είτε ωοειδούς επιφάνειας προσώπου, υπερυψωμένη από εμφανείς γλυπτικές προσθήκες όπως κέρατα. Στην περίπτωση αυτή, τα μεγάλα καμπύλα κέρατα που υψώνονται από την κορυφή της μάσκας αποτελούν βασικό οπτικό και συμβολικό σημάδι, συχνά κατανοητό ως αναφορές σε εικόνες αντιλόπης που συνδέονται με τη ζωτικότητα, τον κόσμο των πνευμάτων του θάμνου και τις μεταβατικές δυνάμεις μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και φύσης.
Το πρόσωπο από μόνο του, σύμφωνα με τις αισθητικές συμβάσεις των Baule, τείνει προς μια ισορροπημένη συμμετρία και ελεγχόμενη Αφαίρεση αντί για ομοίωση πορτρέτου. Η επιφάνεια συνήθως τελειώνει προσεκτικά, με μερικά κατάλοιπα χρωστικής ή πατίνα που υποδηλώνουν επαναλαμβανόμενη ριτιστική χειρισμό. Η παρουσία “καταλοίπων προσαρτήσεων” υποδηλώνει ότι το αντικείμενο είχε αρχικά ενεργοποιηθεί περαιτέρω μέσω νημάτων, ραφίας, υφάσματος ή ενδεχομένως μετάλλου ή οργανικών προσθηκών στερεωμένων σε τρύπες διατρήσεις ή οπές περιγράμματος. Αυτές οι προσθήκες θα είχαν δώσει ζωή στη μάσκα κατά τη διάρκεια της παράστασης, αυξάνοντας τη διαστατική οπτική της επιρροή σε κίνηση και ενισχύοντας τον λιβλανικό, πνευματικό χαρακτήρα της κατά τη διάρκεια χορευτικών ακολουθιών.
Στο πλαίσιο Baule Goli, οι μάσκες με κέρατα συνήθως ανήκουν σε κατηγορίες ανδρών ή ωριμότερων εντός του πολυχάροχου συνόλου μασκών που εκτελείται κατά τη δημόσια τελετή ή τις κηδείες. Η δομική λογική αυτών των συνόλων τοποθετεί τις κέρατες μορφές ανάμεσα σε πιο δυναμικές ή κοινωνικά φορτισμένες εκδηλώσεις, μερικές φορές εμφανίζονται μετά από πιο εισαγωγικές ή ζωομορφικές μορφές. Η περιοχή Bouaké, που βρίσκεται στην κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού, ιστορικά εντάσσεται σε ζώνη όπου τα γλυπτικά ύφη Baule δείχνουν ισχυρή προτίμηση για εκλεπτυσμένες επιφάνειες σε συνδυασμό με επιθετικά γλυπτικά σιλουέτα όπως κέρατα, κορφές ή ακτινοβολούσες μορφές.
Οι επιβιώσασες ίχνη προσάρτησης είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ερμηνεία. Υποδηλώνουν ότι η μάσκα δεν θεωρήθηκε ως στατικό αντικείμενο αλλά ως σύνθετος συνδυασμός: ξύλινο σκάλισμα που σχηματίζει το “πρόσωπο” του πνεύματος και φθαρτά υλικά που επεκτείνουν την παρουσία της στο χώρο και τη κίνηση. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτά τα οργανικά στοιχεία συχνά εξαφανίζονται, αφήνοντας μόνο τον σχηματισμό που έχει γλυφτεί, ο οποίος διαβάζεται τώρα ως οπτικά πιο αυστηρός από την αρχική τελετουργική εμφάνισή του.
Παραδείγματα αντίστοιχα σε μουσειακές συλλογές περιγράφουν παρόμοιες μάσκες Baule με πρόσωπο σε δίσκο και κέρατα σαν αντιλόπη με οπές για ενσωμάτωση κοστουμιών, ενισχύοντας την ερμηνεία ότι αυτό το αντικείμενο αποτελεί μέρος μίας εκτελεστικής δομής Goli παρά μίας ανεξάρτητης πορτρέτας μάσκας.
Αριθμός αναφοράς (επιλογή)
Smithsonian National Museum of African Art, εγγραφές μάσκας Goli (διάφορες μάσκες Baule με κέρατα, αρχεία αντικειμένων 73-7-736; 70-13-10; 2005-6-279)
British Museum, αρχεία συλλογής μάσκας Baule (Af1956,27.34)
Sotheby’s, Baule Mask, Côte d’Ivoire, σημείωση καταλόγου δημοπρασίας, “Art of Africa, Oceania, and the Americas”
Masks of the World, “Baule mask from West Africa,” συζήτηση πλαισίου για μορφές μάσκας Goli
National Museum of African Art, κείμενα ετικετών στις μάσκες Baule με κέρατα και τη δομή της από Wan-παγόμενης απόδοσης Goli
Αυτός ο περιγραφικός κείμενος δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του τοπικού πληροφοριοδότη μας Bakari Bouaflé και επιπλέον με τη βοήθεια AI. Παρά τον προσεκτικό ατομικό έλεγχο των πληροφοριών που παρέχονται από τον πληροφοριοδότη μας, ενδέχεται να παρουσιαστούν λάθη ή ανακρίβειες στην περιγραφή λόγω χρήσης τεχνητής νοημοσύνης.
M*A*Z*1*3*6*1*8*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να παρέχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πωλήσει/εξαγάγει το εν λόγω αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που είναι γνωστές για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι τυχόν απαραίτητα αδειοδοτικά έγραφα θα/θα διατεθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Baule
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
42 cm
Βάρος
1.6 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
