Ιταλία - Παρμά; SDUK - Parma - 1821-1850

Parma

Υψηλής λεπτομέρειας χαράζο-εγγράφηση σε ατσάλι της Πόλης, δημοσιευμένη υπό την εποπτεία της Society for the Diffusion of Useful Knowledge. Μία πρώιμη έκδοση δημοσιεύθηκε το 1840.

Διαστάσεις περίπου 310 x 380 mm. Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφία. Κάποιες ελαφρές παλαιωμένες τονώσεις.

Μια εγγυημένα γνήσια αντίκα χαρτης.

SOCIETY FOR THE DIFFUSION OF USEFUL KNOWLEDGE
Η Εταιρεία ιδρύθηκε το 1826, κυρίως υπό την πρωτοβουλία του Lord Brougham. Ο στόχος της νέας Εταιρείας ήταν "η μετάδοση χρήσιμης πληροφόρησης σε όλες τις τάξεις της κοινότητας, ιδίως σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν έμπειρους δασκάλους, ή μπορεί να προτιμούν τη μάθηση από μόνοι τους" (SDUK 'Prospectus', 1829). Επιδίωκε να πετύχει αυτόν τον σκοπό ενεργώντας ως ενδιάμεσος μεταξύ συγγραφέων και εκδοτών σε διάφορες και συχνά φιλόδοξες σειρές δημοσιεύσεων. Η Εταιρεία καθόριζε τη μορφή και την τιμή πώλησης των μονογραφιών, τη συχνότητα έκδοσης και τις πληρωμές προς τους συγγραφείς· ο εκδότης έκανε τις ρυθμίσεις με τον τυπογράφο και οργάνωνε τη διανομή και πώληση των δημοσιεύσεων. Υπεύθυνη για τις υποθέσεις της Εταιρείας ήταν μια Γενική Επιτροπή όχι μικρότερη από 40 και όχι μεγαλύτερη από 60 μέλη. Διακεκριμένα μέλη της Επιτροπής, εκτός από τον Lord Brougham, ήταν οι James Mill, Lord John Russell, Lord Althorp, Zachary Macaulay, Joseph Hume, Robert Aglionby Slaney και Augustus De Morgan. Εξελέγησαν υποεπιτροπές και η λειτουργία τους μεταβιβάστηκε σε μια ανασυσταθείσα Επιτροπή Εκδόσεων, αν και ακόμη και μετά από αυτήν την ημερομηνία, εφάπαξ υποεπιτροπές συνέχιζαν να λειτουργούν. Η Εταιρεία είχε ευθύνη για πολλές σειρές δημοσιεύσεων, όπως: «Library of Useful Knowledge»· «British Almanac»· «Library of Entertaining Knowledge»· «Farmer's series»· «Maps»· «Working Man's Companion»· «Quarterly Journal of Education»· «Penny Magazine»· «Penny Cyclopedia»· «Gallery of Portraits»· «Library for the Young»· «Biographical Dictionary». Το 1829 υπήρχαν 515 ετήσιοι συνδρομητές στην Εταιρεία, αλλά ο αριθμός αυτός μειώθηκε στους 49 έως το 1842. Μαζί με τη μείωση των συνδρομητών ακολούθησε και γενική πτώση στις πωλήσεις των δημοσιεύσεων. Ίσως ο κύριος λόγος της πτώσης της δημοτικότητας των δημοσιεύσεων ήταν το γεγονός ότι υπήρχαν πολύ πολλές και ποικίλες σειρές μονογραφιών ταυτόχρονα, με μια εξαιρετικά δυσκίνητη διαδικασία αξιολόγησης για κάθε μονογραφία. Αυτό οδήγησε σε ακανόνιστες εμφανίσεις μονογραφιών, με καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των σετ των αναγνωστών. Οι δημοσιεύσεις χαρακτηρίζονταν επίσης ως ποικιλότροπες και μη αμφιλεγόμενες από τη φύση τους και επομένως εγείραν ελάχιστο ενδιαφέρον. Η ενεργή ζωή της Εταιρείας διήρκεσε μέχρι το 1846 και τα της υπόθεσής της ξεκαθαρίστηκαν το 1848.