Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Perisphincets - 20 cm





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136674 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Καλώς διατηρημένος απολιθωμένος αμμωνίτης με κλασικό πλανοειδές κέλυφος και σαφώς καθορισμένες ακτινωτές ράβδους. Η επιφάνειά του παρουσιάζει φυσική εξόρυξη σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, τυπικούς για την απολίθωση σε ιζηματογενή πετρώματα. Ο κεντρικός σπείρωνας (ουμπίλι) παραμένει ακέραιος, ενώ η μικρή διάβρωση στα εξωτερικά άκρα υπογραμμίζει την φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετική δομική λεπτομέρεια και έντονη οπτική ελκυστικότητα, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα που χαρακτηρίζονταν από εξωτερικό κέλυφος, κυρίως αποτελούμενο από ανθρακικό ασβέστιο με τη μορφή αραγονίτης, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ύλης (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά με σέπτες σε πολλούς θαλάμους, εκ των οποίων ο μαλάκιος κατείχε μόνο τον τελευταίο (τον ζωντανό θάλαμο). Οι υπόλοιποι, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (το θαλάμιακο μέρος του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως “αεροθάλαμοι” (παρόμοιο με τη σύγχρονη Ναυσουλιώδη Nautilus), γεμάτοι αέριο και θαλαμίσιο υγρό για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των θαλαμικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειοποιημένη σωληνωτή οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφωνύλος), που περνούσε μέσω όλων των σεπτών και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών ανάμεσα στο αίμα του ζώου, στα μαλακά ιστούς και στους θαλάμους μέσω οσμωτικής διεργασίας.
Δεν περιλαμβάνεται βάση προβολής.
Καλώς διατηρημένος απολιθωμένος αμμωνίτης με κλασικό πλανοειδές κέλυφος και σαφώς καθορισμένες ακτινωτές ράβδους. Η επιφάνειά του παρουσιάζει φυσική εξόρυξη σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, τυπικούς για την απολίθωση σε ιζηματογενή πετρώματα. Ο κεντρικός σπείρωνας (ουμπίλι) παραμένει ακέραιος, ενώ η μικρή διάβρωση στα εξωτερικά άκρα υπογραμμίζει την φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετική δομική λεπτομέρεια και έντονη οπτική ελκυστικότητα, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα που χαρακτηρίζονταν από εξωτερικό κέλυφος, κυρίως αποτελούμενο από ανθρακικό ασβέστιο με τη μορφή αραγονίτης, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ύλης (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά με σέπτες σε πολλούς θαλάμους, εκ των οποίων ο μαλάκιος κατείχε μόνο τον τελευταίο (τον ζωντανό θάλαμο). Οι υπόλοιποι, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (το θαλάμιακο μέρος του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως “αεροθάλαμοι” (παρόμοιο με τη σύγχρονη Ναυσουλιώδη Nautilus), γεμάτοι αέριο και θαλαμίσιο υγρό για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των θαλαμικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειοποιημένη σωληνωτή οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφωνύλος), που περνούσε μέσω όλων των σεπτών και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών ανάμεσα στο αίμα του ζώου, στα μαλακά ιστούς και στους θαλάμους μέσω οσμωτικής διεργασίας.
Δεν περιλαμβάνεται βάση προβολής.

