Ralph Eugene Meatyard - Ralph Eugene Meatyard - 1974

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ από το 1974 (!) από τον Αμερικανό Ραλφ Ίούζιν Μεάτιαρντ (1925-1972), ο οποίος ευθύνεται για ένα από τα σημαντικότερα φωτοβιβλία που εκδόθηκαν ποτέ: «Το οικογενειακό άλμπουμ της Λούσυμπελ Κρέιτερ» (Andrew Roth, The Book of 101 Books, σελ. 230 και 231), το οποίο εκδόθηκε το ίδιο έτος (1974).

Αυτή είναι η ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ του ΠΟΛΥ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΥ ΜΟΝΟЗΥΝΟΥ ΣΑΛΜΑΡΟΥ ΑΓΟΡΑΣ από το 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

«Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τους Μάικλ Χόφμαν και Μάινορ Γουάιτ για την βοήθειά τους στην προετοιμασία αυτού του βιβλίου· και προς τη ΜαΝτέλυν και τον Κρίστοφερ Μεάτιαρντ, και τον Μπομπ Μέι. Και πάνω απ’ όλους προς τον Σχολν Ουάτσον, whose κατανόηση του έργου του Τζην Μεάτιαρντ, και πολλά άλλα besides, υπήρξε έμπνευση για μένα· η ρετρό περιοδεία με τις φωτογραφίες του που κρέμασε εκείνη στο Matrix στο Χάρτφορντ υπήρξε μοντέλο για την επιλογή και τη σειρά των εικόνων σε αυτό το βιβλίο.»
- Τζέιμς Μπέικερ Χολ -

The 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδυασμένες αποστολές παγκοσμίως.

Aperture, Νέα Υόρκη. 1974. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χαρτόδετο (όπως εκδόθηκε). 240 x 275 mm. 124 σελίδες. Φωτογραφίες: Ραλφ Ίούζιν Μεάτιαρντ. Σχεδίαση: Βερόνικ Λιψευ. Επεξεργασμένο με κείμενο από τον Τζέιμς Μπέικερ Χολ. Απομνημονεύσεις από τον Γκάι Ντάβενπορτ. Κείμενο στα Αγγλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά φρέσκο και αψεγάδιαστο· καθαρό χωρίς βέβηλα σημάδια και χωρίς φεξίτινγκ. Εξωτερικά αρκετά φρέσκο και καλά διατηρημένο· μικρή ένδειξη χρήσης και ο συνηθισμένος τρίψιμος στην ράχη. Συνολικά καλής μέχρι άριστης κατάστασης.

Μεγάλο μονογραφικό βιβλίο φωτογραφίας από το 1974 (!) από τον Ραλφ Ίούζιν Μεάτιαρντ.

«Ο Ραλφ Ίούζιν Μεάτιαρντ ήταν Αμερικανός φωτογράφος από το Νόρμαν, Ιλινόι, ΗΠΑ. Ο Μεάτιαρντ γεννήθηκε στο Νόρμαν, Ιλινόις, τον Μάιο του 1925 και μεγάλωσε στην κοντινή πόλη Μπλούμινγκτον. Όταν έγινε 18 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εντάχθηκε στη Ναυτιλία των Ηνωμένων Πολιτειών, χωρίς όμως να υπηρετήσει εκτός συνόρων πριν τελειώσει ο πόλεμος. Μετά την αποχώρησή του από τον στρατό φοίτησε στο Williams College με το GI Bill, και για λίγο σπούδασε πρό-οδοντιολογία, προτού εκπαιδευτεί να γίνει οπτικός.
Μετακόμισε με την καινούρια σύζυγό του, ΜαΝτέλυν, στη Λεξίνγκτον του Κεντάκι για να συνεχίσει να εργάζεται ως οπτικός για την Tinder-Krausse-Tinder, εταιρεία που πουλούσε επίσης φωτογραφικό εξοπλισμό. Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας ήταν ενεργά μέλη του Lexington Camera Club, για το οποίο το Τμήμα Τέχνης του Πανεπιστημίου του Κεντάκι παρείχε χώρο έκθεσης.
Ο Μεάτιαρντ αγόρασε την πρώτη του κάμερα το 1950 για να φωτογραφίσει το νεογέννητο πρώτο παιδί του, και στη συνέχεια δούλευε κυρίως με μια Rolleiflex 6cm τετράγωνη μεσαίου μορφότυπου. Ενώθηκε στο Lexington Camera Club και στη Photographic Society of America το 1954. Στο Lexington Camera Club γνώρισε τον Van Deren Coke, ο οποίος παρουσίασε έργα του Μεάτιαρντ σε έκθεση για το πανεπιστήμιο με τίτλο «Creative Photography» το 1956.
Κατά τη δεκαετία του 1950, ο Μεάτιαρντ παρακολούθησε σειρά θερινών εργαστηρίων που διεξάγονταν από τον Henry Holmes Smith στο Indiana University, και επίσης με τον Μάινορ Γουάιτ, ο οποίος τόνωσε το ενδιαφέρον του Μεάτιαρντ για την φιλοσοφία του Ζεν.
Αυταποσεύουχος και ακάματος αναγνώστης, ο Μεάτιαρντ δούλευε με αποδοτικά «εκρηκτικά» διαστήματα, συνήθως αφήνοντας το φιλμ του αναπτυγμένο για μακρές περιόδους, και στη συνέχεια εργαζόταν ζεστά στο πρόχειρο σκοτεινό θάλαμο στο σπίτι του. «Η προσέγγισή του ήταν κάπως αυτοσχεδιαστική και ιδιαίτερα επηρεασμένη από τη τζαζ της εποχής.» Χρησιμοποιούσε τα παιδιά του στα έργα του αντιμετωπίζοντας τους σουρεαλιστικούς «μάσκες» της ταυτότητας.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του έγινε σε εγκαταλειμμένα αγροκτήρια στην κεντρική περιοχή του μπλε μαλλιού του Κεντάκι, κατά τη διάρκεια οικογενειακών εξορμήσεων και σε ερειπωμένους χώρους γύρω από το Λέξινγκτον. Μερικές από τις πρώτες φωτογραφικές του εργασίες έγιναν στην παραδοσιακά Αφροαμερικανική γειτονιά γύρω από τον Old Georgetown Street του Λέξινγκτον.
Ο Μεάτιαρντ ήταν στενός γνωστός με αρκετούς διάσημους συγγραφείς του λογοτεχνικού αναγέννησης του Κεντάκι τη δεκαετία του 1960 και 1970, συμπεριλαμβανομένου του γείτονά του Γκάι Ντάβενπορτ, ο οποίος αργότερα βοήθησε στη σύνταξη μεταθανάτιμης έκδοσης των φωτογραφιών του. Το 1971, συν-συγγράψε ένα βιβλίο για το Red River Gorge του Κεντάκι, The Unforeseen Wilderness, μαζί με τον συγγραφέα Γκέντελ Μπέρι. Οι δύο συχνά ταξίδευαν μέχρι τις πλαγιές των Απαλάχιων. Το βιβλίο των Μπέρι και Μεάτιαρντ συνέβαλε στη διάσωση του φαραγγιού από την καταστροφή λόγω πρότασης τεχνολογικού ύδατος από το Army Corps of Engineers. Τα αποκαίδια του Μεάτιαρντ σκορπίστηκαν στο φαράγγι μετά τον θάνατό του.
Ο Μεάτιαρντ ήταν επίσης φίλος και συντάκτης του καθολικού μοναχού και συγγραφέα Θωμά Μέρτον, που διέμενε στην Αββαείο Γιετσσεμάνι, ένα μοναστήρι Τραπτιστών δυτικά του Μπάρνστοουν, Κεντάκι. Ο Μέρτον εμφανίζεται σε αρκετές από τις πειραματικές φωτογραφίες του Μεάτιαρντ που τραβήχτηκαν στον χώρο του μοναστηριού, και μαζί τους είχαν ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και την Ανατολική και Δυτική πνευματικότητα.[citation needed] Ο Μεάτιαρντ έγραψε τον επηγό του Μέρτον στο Kentucky Kernel λίγο μετά τον θάνατό του στην Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη, τον Δεκέμβριο του 1968. Ο Μεάτιαρντ πέθανε τελικά το 1972 από καρκίνο.
Αν η Λεξίνγκτον δεν θεωρούνταν κέντρο φωτογραφίας εξ αρχής, ο Μεάτιαρντ δεν/ηςθετώ: δεν θεωρούσε τον εαυτό του «Νότιο» ή περιφερειακό φωτογράφο. Το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται εθνικά κατά τον θάνατό του, εκθέσεις και συλλογές σε μερικά εξέχοντα μουσεία και δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Εκθέσεις με φωτογράφους όπως ο Έντγουαρντ Γουέστον, ο Άνσελ Αδάμς, ο Μάινορ Γουάιτ, ο Ααρών Σίσκιντ, ο Χάρι Κάλαχαν, ο Ρόμπερτ Φρανκ και ο Εικοχ Χοσύε. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 οι φωτογραφίες του κυκλοφορούν κυρίως σε εκθέσεις ‘νότιου’ τέχνης, αλλά έκτοτε έχουν προσελκύσει ανανεωμένο ενδιαφέρον. Οι καλύτερες φωτογραφίες του περιλαμβάνουν κούκλες και μάσκες, ή οικογένεια, φίλους και γείτονες απεικονισμένους σε ερειπωμένα κτίρια ή σε κανονικές προάστιες αυλές.

Ο Μεάτιαρντ παντρεύτηκε τη ΜαΝτέλυν ΜακΚίννεϊ. Είχαν τρία παιδιά: Μάικλ (γεν. 1950), Μέλιση (γεν. 1959) και Κρίστοφερ (γεν. 1955). Ο Μεάτιαρντ πέθανε από καρκίνο το 1972. Περιγράφεται ως «βιβλιομανής Ζενμάστερ [που] διετέλεσε επίσης πρόεδρος του τοπικού PTA και του Little League και γύριζε μπέργκερ στην εορταστική εκδήλωση της Πέμπτης Ιουλίου.»
(Wikipedia)

«Ο Τζέιμς Μπέϊκερ Χολ, φωτογράφος και συγγραφέας, ήταν φίλος του Τζιν Μεάτιαρντ. Αυτή η μονογραφία ξεκίνησε το 1970, με έγκριση του Μεάτιαρντ, και ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του, με τη βοήθεια και την ευλογία της συζύγου του, ΜαΝτέλυν. Ο Χολ πειραματίζεται εδώ και καιρό με κάπως ασυνήθιστους τρόπους συνένωσης λόγου και εικόνας· το κείμενό του εδώ, μια σειρά ελεύθερων ποιημάτων πεζού λόγου βασισμένων στις παρατηρήσεις του Μεάτιαρντ ως άνδρα και ως καλλιτέχνη και σε ορισμένες από τις ίδιες παιδικές του εμπειρίες, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο η όραση του φωτογράφου θα είναι ευκολότερα προσβάσιμη. Ο Χολ έχει διδάξει φωτογραφία στο Μ.Ι.Τ. και στο Πανεπιστήμιο του Κοντέκτιουτ· οι εικόνες του έχουν δημοσιευθεί και εκτεθεί ευρέως. Είναι ο συγγραφέας ενός μυθιστορήματος, Yates Paul, His Grand Flights, His Tootings, και πολυάριθμων ιστοριών, ποιημάτων, άρθρων και κριτικών που έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά όπως Popular Photography, Esquire, The Saturday Evening Post, The New York Quarterly, Field και Place. Αυτή τη στιγμή διδάσκει δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι.»
(from the publisher)

«Ο Γκάι Ντάβενπορτ, επίσης φίλος του Μεάτιαρντ, παραθέτει μια ανάμνηση. Ποιητής, αφηγητής, κριτικός, μελετητής, μεταφραστής, είναι ο συγγραφέας του The Intelligence of Louis Agassiz, Carmina Archilochi, Σαπφώ, και ενός βιβλίου ποιημάτων, Flowers and Leaves; ένα τόμος των μικρών ιστοριών του με τίτλο Tatlin! θα εκδοθεί σύντομα από τον Scribner’s. Τα άρθρα και οι κριτικές του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά όπως The Hudson Review, The New York Times Book Review, Life, και Poetry. Είναι καθηγητής Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι.»
(from the publisher)