Wagging Finger Distillery Gilleanne - Wagging Finger Distillery - 70cl

Η πρώτη και μοναδική κυκλοφορία του Wagging Finger Whisky! Η ολλανδική απόσταγματοποΐα, που βρίσκεται στο Ντενβέρτε και λειτουργεί από τον Έρικ Μολενάρ, υπάρχει εδώ και μερικά χρόνια και ξεκίνησε φτιάχνοντας gin. Μ πριν λίγα χρόνια προστέθηκε ουίσκι στο ρεπερτόριο και τώρα, μέσω ενός Βέλγου bottler, είναι η πρώτη κυκλοφορία!

Εκτός από το γεγονός ότι υπάρχει bottler, η εμφιάλωση έχει και ένα όνομα, ανήκει σε μια σειρά, και έχει ετικέτα.

Έτσι, πλήρως προσαρμοσμένο και ποσοτικοποιημένο, θα έβγαινε κάπως σαν: «Gileanne, Pin Up Queen, L’Intouchable, BYOB-C, Wagging Finger». Δεν ξέρω ακριβώς πού να σταματήσω… Αλλά, εκτός του ότι έχει τόσα ονόματα όσα οι τελειώματα του The Lord of the Rings, τελικά μετράει το ουίσκι.

Εικόνα από Whiskybase

Σνιφ:
Είναι αρκετά ελαφρύ στη μύτη, με μερικές (ίσως όχι τόσο έκπληκτες) ποιότητες gin. Υπάρχει μια αρκετή νότα κουμαρίνης, και μια φρεσκάδα πορτοκαλιού. Με λίγο παραπάνω οξυγόνο αποκαλύπτεται το νέο απόσταγμα, αλλά με ένα είδος «ακόμη ωριμάζει». Ξηρή βική, μια μικρή νότα λευκού πιπεριού, μια ακόμη μικρότερη νότα από δρύινο. Υπάρχει και μια πνοή σιδήρου.

Ροή:
Με λίγη προθέρμανση (διαβάζετε: άλλο ουίσκι) το ABV πάνω από 60% δεν είναι υπερβολικά δύσκολο στη διαχείριση. Δείχνει μια πτρώση λευκού πιπεριού, και λίγο ξηρό σανίδωμα από δρυ. Αυτή η τραγανή νότα gin είναι εδώ, με κουμαρίνη και λίγη ανισάκη. Η επίγευση συνεχίζεται να αυξάνεται για αρκετή ώρα.

Κατάποση:
Η τελειώση είναι κάπως πιο γλυκιά από ό,τι περίμενα. Υπάρχουν ξαφνικές υπονοήσεις βανίνας και μια νότα μόκα μερικά δευτερόλεπτα αργότερα. Η νότα gin έχει πλήρως εξαφανιστεί.

Δεν φαίνεται πως αυτό το ουίσκι προσπαθεί να φαίνεται πιο ώριμο απ’ όσο είναι, κάτι που διαφέρει πολύ από τις συνήθεις νέες αποσταγματοποιίες της Σκωτίας. Είναι ένα πολύ πίσιμο dram, αρκεί να έχετε κάνει λίγη προθέρμανση. Αυτό που βρίσκω πολύ εκπληκτικό είναι η ασυνέπεια μεταξύ παλέτας και τελειώματος και δεν ξέρω ακριβώς πώς να το ερμηνεύσω.

Το γεγονός ότι γεύεται νέο σημαίνει, κατά την υπόθεσή μου αλλά δεν θα ξέρω μέχρι να περάσει μια δεκαετία, ότι υπάρχει αρκετός χώρος για ωρίμανση και ηρεμία. Κάποιες φορές αμφιβάλλω γι’ αυτό με πολλά από αυτά τα “τρεις χρόνους που γεύονται σαν δέκα”.

Συνολικά, εμένα αυτό το ουίσκι με εντυπωσιάζει πολύ περισσότερο από όσο φανταζόμουν. Φυσικά, είναι πολύ νέο και φαίνεται η έλλειψη ηλικίας του, αλλά είμαι πολύ ευχαριστημένος που έπεσα πάνω σε ένα μπουκάλι. Νομίζω ότι ο Erik Molenaar βρίσκεται στο σωστό μονοπάτι. Φαίνεται να κάνει τη δική του προσέγγιση, αντί να προσπαθεί να κάνει ακόμα μια γενική μίμηση του σκωτσέζικου single malt. Ευχαριστώ!

Ελπίζω πολύ να έχει κρατήσει αρκετά βαρέλια ώστε να τα ωριμάσουν σωστά χωρίς να χρειαστεί να βάλει σε εμφιάλωση όλα για ιδιωτικούς αγοραστές και να μην μείνει τίποτα να το κρατήσει μέχρι να γίνει δέκα ετών!