Μια ξύλινη μάσκα - Senufo - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)
03
ημέρες
07
ώρες
48
λεπτά
37
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 4
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 350 - € 430
 | 4 € | |
|---|---|---|
 | 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 137584 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ξύλινο μάσκα από τον πολιτισμό Σενουφό, περιοχή Κοργουό, Ακτή Ελεφαντοστού, με τίτλο «A wooden mask», ξύλινο, ύψος περίπου 37 cm, βάρος 1,3 kg, σε ικανοποιητική κατάσταση, αυθεντικότητα αρχική/official, πωλείται με βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Μία μάσκα Senufo, περιοχή Korhogo, Ivory Coast. Περιλαμβάνει βάση.
Αυτή ηmagnificent ξύλινη μάσκα κράνος είναι μάσκα από τον πολιτισμό Senufo. Περισσότερο συγκεκριμένα, είναι μάσκα Kpélé (ή Kpelie), ένα εκλεπτυσμένο ανθρωπομορφικό κομμάτι που χρησιμοποιούν οι μυημένοι της μυστικής εταιρείας Poro κατά τις κηδείες για να τιμήσουν τον εκλιπόντα και να καθοδηγήσουν τις ψυχές τους. Το πάνω μέρος φέρει γεωμετρικό στολίδι με μορφή ακονισμένου κρανίστρου; το πάνω μέρος της μάσκας έχει στέψη από ένα ψηλό, κάθετο, επίπεδο σχέδιο σε σχήμα χτενιού ή παλέτας. Είναι ξυλογραμμένη ανάγλυφα με αρκετές σειρές ακίδων ή κομμένων πυραμίδων που pointing προς τα εμπρός. Στον πυρήνα αυτής της κορυφής υπάρχουν δύο μικρά, κυκλικά, κοίλα αυτιά, που θυμίζουν τα χαρακτηριστικά ενός βοσκοειδούς ή ενός υαινόσαυρου. Το πρόσωπο είναι μακρύ και κοίλο, με πολύ στενό, ακανόνιστο ωοειδές σχήμα που κλίνει προς τα κάτω. Το μέτωπο είναι ψηλό και κυρτό, σημαδεμένο στο κέντρο με μια λεπτή, κάθετη, γραμμική ουλή. Ένας ήρεμος, ημι-κλειστός βλέμματος με αμυγδαλωτά μάτια αποδίδεται μέσω λεπτών οριζόντιων σχισμών οριοθετημένων από καλά ορισ eyelids, μεταφέροντας την εντύπωση ήρεμης εσωτερικής γαλήνης. Τα φρύδια σε καμπύλη συναντώνται για να σχηματίσουν μια μακρόστενη, ευθεία και εξαιρετικά στενή μύτη. Ακριβώς από κάτω, το στόμα σχηματίζει ένα ανεβασμένο οριζόντιο ωοειδές σχήμα, ζωγραφισμένο εσωτερικά με μια κοκκινωπή χρωστική, αποκαλύπτοντας κοπτικά δόντια ή δύο παράλληλες λευκές γραμμές. Στα δύο πλάγια των κροτάφων προεξέχουν δύο οριζόντιες τετράπλευρες πτυχώσεις, λεπτομερώς χαραγμένες με παράλληλες διαγραμμώσεις που προσομοιώνουν τα μαλλιά ή διακοσμητικά στοιχεία. Στα μάγουλα, η μάσκα φουσκώνει με δύο πλατιά κυκλικά, διαγραμμισμένα εξαρτήματα που πλαισιώνουν τη σιαγόνα. Στη βάση του πηγονηλίου προεξέχουν δύο μακριές κυλινδρικές καμπύλες προσανατολισμένες κάθετα προς τα κάτω. Θέα που θυμίζει στυλιζαρισμένα πόδια, κερατινοβόλι κέρατα ή πλεκτά πλεξούδες, αυτά τα στοιχεία εξισορροπούν την κάθετη διάσταση του κομματιού. Κατασκευασμένη από ματ-μαύρο ξύλο με πινελιές πολυχρωμίας, σκαλισμένη από ένα μόνο κομμάτι σκληρού ξύλου. Η επιφάνειά της φέρει μια σκούρα, σχεδόν μαύρη πατίνα από τη χρήση, με ματ, βελούδινο φινίρισμα. Διακριτικά ίχνη λευκών χρωστικών μπορούν να διακρίνονται στα ρηχά των χαράξεων (στο μέτωπο και στα μάγουλα), μαζί με πιτσιλιές κόκκινου στα χείλη.
Οι μάσκες Kpelie φορέθηκαν κατά τη διάρκεια τελετών κηδείας από την κοινωνία Poro. Αυτές οι γιορτές κηδείας σημειώνονται με μεταμφιέσεις, που εκφράζουν συμβολικά τις βασικές διττότητες στη Σενουφική σκέψη: αρσενικό/θήλυ, σώμα/πνεύμα, ζωή/θάνατος. Γενικά, αυτός ο τύπος μάσκας συμβολίζει μια ιδανική γυναίκα. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν τη μάσκα Kpelié περιλαμβάνουν επιμηκυμένες προεξοχές που ακτινοβολούν από το κάτω μέρος της μάσκας, οι οποίες αποτελούν αναφορά στο πουλί κέκοβος. Οι κέρατα πάνω στη μάσκα αναφέρονται στη κατσούλα, ένα σημαντικό θυσιαστικό ζώο. Οι κόμβοι στο μέτωπο αντιπροσωπεύουν φουντό καρύδια καθώς και βούλες· περιβάλλονται από σημάδια ουλών που συμβολίζουν τα δίδυμα που γεννήθηκαν στο αρχέγονο ζευγάρι. Η σημασία της διπλής όψης δεν είναι γνωστή, αλλά μάσκες Kpelié με διπλή και μονή όψη χρησιμοποιούνται εναλλάξ. Διαβάζοντας τη Μάσκα, Herreman, Frank, Museum for African Art. σελ. δημο.
Βιβλιογραφία: Holas, Bohumil, L'art sacré sénoufo. Ses différentes expressions dans la vie sociale, Limoges, 1978. Herreman, Frank, Facing the Mask, Museum for African Art, New York, 2002. Till Foerster, Divination bei den Kafibele-Senufo. Zur Aushandlung und Bewältigung von Alltagskonflikten, Berlin, 1985. Wolfgang Jaenicke, Forbidden games.
Υπάρχουν μερικές όμορφες τεκμηριωμένες φωτογραφίες (τελευταία σειρά φωτογραφιών) από τον Karl-Heinz Krieg, περιοχή Boundiali, Côte d'Ivoire. Karl-Heinz Krieg (στις δεκαετίες του 1970)
Μερικές πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Μαρτυρας: Bakari
MAZ16117
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜία μάσκα Senufo, περιοχή Korhogo, Ivory Coast. Περιλαμβάνει βάση.
Αυτή ηmagnificent ξύλινη μάσκα κράνος είναι μάσκα από τον πολιτισμό Senufo. Περισσότερο συγκεκριμένα, είναι μάσκα Kpélé (ή Kpelie), ένα εκλεπτυσμένο ανθρωπομορφικό κομμάτι που χρησιμοποιούν οι μυημένοι της μυστικής εταιρείας Poro κατά τις κηδείες για να τιμήσουν τον εκλιπόντα και να καθοδηγήσουν τις ψυχές τους. Το πάνω μέρος φέρει γεωμετρικό στολίδι με μορφή ακονισμένου κρανίστρου; το πάνω μέρος της μάσκας έχει στέψη από ένα ψηλό, κάθετο, επίπεδο σχέδιο σε σχήμα χτενιού ή παλέτας. Είναι ξυλογραμμένη ανάγλυφα με αρκετές σειρές ακίδων ή κομμένων πυραμίδων που pointing προς τα εμπρός. Στον πυρήνα αυτής της κορυφής υπάρχουν δύο μικρά, κυκλικά, κοίλα αυτιά, που θυμίζουν τα χαρακτηριστικά ενός βοσκοειδούς ή ενός υαινόσαυρου. Το πρόσωπο είναι μακρύ και κοίλο, με πολύ στενό, ακανόνιστο ωοειδές σχήμα που κλίνει προς τα κάτω. Το μέτωπο είναι ψηλό και κυρτό, σημαδεμένο στο κέντρο με μια λεπτή, κάθετη, γραμμική ουλή. Ένας ήρεμος, ημι-κλειστός βλέμματος με αμυγδαλωτά μάτια αποδίδεται μέσω λεπτών οριζόντιων σχισμών οριοθετημένων από καλά ορισ eyelids, μεταφέροντας την εντύπωση ήρεμης εσωτερικής γαλήνης. Τα φρύδια σε καμπύλη συναντώνται για να σχηματίσουν μια μακρόστενη, ευθεία και εξαιρετικά στενή μύτη. Ακριβώς από κάτω, το στόμα σχηματίζει ένα ανεβασμένο οριζόντιο ωοειδές σχήμα, ζωγραφισμένο εσωτερικά με μια κοκκινωπή χρωστική, αποκαλύπτοντας κοπτικά δόντια ή δύο παράλληλες λευκές γραμμές. Στα δύο πλάγια των κροτάφων προεξέχουν δύο οριζόντιες τετράπλευρες πτυχώσεις, λεπτομερώς χαραγμένες με παράλληλες διαγραμμώσεις που προσομοιώνουν τα μαλλιά ή διακοσμητικά στοιχεία. Στα μάγουλα, η μάσκα φουσκώνει με δύο πλατιά κυκλικά, διαγραμμισμένα εξαρτήματα που πλαισιώνουν τη σιαγόνα. Στη βάση του πηγονηλίου προεξέχουν δύο μακριές κυλινδρικές καμπύλες προσανατολισμένες κάθετα προς τα κάτω. Θέα που θυμίζει στυλιζαρισμένα πόδια, κερατινοβόλι κέρατα ή πλεκτά πλεξούδες, αυτά τα στοιχεία εξισορροπούν την κάθετη διάσταση του κομματιού. Κατασκευασμένη από ματ-μαύρο ξύλο με πινελιές πολυχρωμίας, σκαλισμένη από ένα μόνο κομμάτι σκληρού ξύλου. Η επιφάνειά της φέρει μια σκούρα, σχεδόν μαύρη πατίνα από τη χρήση, με ματ, βελούδινο φινίρισμα. Διακριτικά ίχνη λευκών χρωστικών μπορούν να διακρίνονται στα ρηχά των χαράξεων (στο μέτωπο και στα μάγουλα), μαζί με πιτσιλιές κόκκινου στα χείλη.
Οι μάσκες Kpelie φορέθηκαν κατά τη διάρκεια τελετών κηδείας από την κοινωνία Poro. Αυτές οι γιορτές κηδείας σημειώνονται με μεταμφιέσεις, που εκφράζουν συμβολικά τις βασικές διττότητες στη Σενουφική σκέψη: αρσενικό/θήλυ, σώμα/πνεύμα, ζωή/θάνατος. Γενικά, αυτός ο τύπος μάσκας συμβολίζει μια ιδανική γυναίκα. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν τη μάσκα Kpelié περιλαμβάνουν επιμηκυμένες προεξοχές που ακτινοβολούν από το κάτω μέρος της μάσκας, οι οποίες αποτελούν αναφορά στο πουλί κέκοβος. Οι κέρατα πάνω στη μάσκα αναφέρονται στη κατσούλα, ένα σημαντικό θυσιαστικό ζώο. Οι κόμβοι στο μέτωπο αντιπροσωπεύουν φουντό καρύδια καθώς και βούλες· περιβάλλονται από σημάδια ουλών που συμβολίζουν τα δίδυμα που γεννήθηκαν στο αρχέγονο ζευγάρι. Η σημασία της διπλής όψης δεν είναι γνωστή, αλλά μάσκες Kpelié με διπλή και μονή όψη χρησιμοποιούνται εναλλάξ. Διαβάζοντας τη Μάσκα, Herreman, Frank, Museum for African Art. σελ. δημο.
Βιβλιογραφία: Holas, Bohumil, L'art sacré sénoufo. Ses différentes expressions dans la vie sociale, Limoges, 1978. Herreman, Frank, Facing the Mask, Museum for African Art, New York, 2002. Till Foerster, Divination bei den Kafibele-Senufo. Zur Aushandlung und Bewältigung von Alltagskonflikten, Berlin, 1985. Wolfgang Jaenicke, Forbidden games.
Υπάρχουν μερικές όμορφες τεκμηριωμένες φωτογραφίες (τελευταία σειρά φωτογραφιών) από τον Karl-Heinz Krieg, περιοχή Boundiali, Côte d'Ivoire. Karl-Heinz Krieg (στις δεκαετίες του 1970)
Μερικές πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Μαρτυρας: Bakari
MAZ16117
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Senufo
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden mask
Height
37 cm
Βάρος
1.3 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
