Franco Rognoni (1913-1999) - L’Arlecchino

Franco Rognoni
(MILANO, 1913 - 1999)

“ L’Arlecchino “

Τεχνική μίξη σε χαρτί κολλημένο σε καμβά
Έργο υπογεγραμμένο

Σπάνιο έργο των δεκαετιών ’50/’60
Διαστάσεις: 63 x 49 cm σε κάδρο
Ζωγραφιά: 48 x 34 cm

Ο Franco Rognoni γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 20 Σεπτεμβρίου 1913 από τον Giuseppe και τη Giuseppina Carabelli σε μια οικογένεια της μικροαστικής τάξης. Πολύ νέος άρχισε να ενδιαφέρεται για το σχέδιο και τη ζωγραφική και, εφηβος, φοίτησε σε τεχνικές σχολές υφαντικής και έπειτα στη Σχολή Υψηλής Τέχνης εφαρμοσμένης του Κάστρο Σφόρτζεσκo.
Ο κριτικός Ραφαέλο Τζιόλι είναι ο πρώτος του υποστηρικτής, μια σημαντική πολιτισμική αναφορά που επιτρέπει στον Ρογνόλι να ανοίξει νέους ορίζοντες. Από το 1934 συνεργάζεται ως σχεδιαστής σε σημαντικά περιοδικά και εφημερίδες, ενώ το 1938 εκθέτει για πρώτη φορά. Η εκπαίδευσή του επηρεάζεται από καλλιτέχνες όπως ο Σιρόνι, ο ντε Πίσις, ο Μοντιλιάνι, ενώ το πάθος για τα βιβλία τον φέρνει κοντά στις γκράφιτι/γραφικές λύσεις του Γερμανικού εξπρεσιονισμού.
Το Λουίνο, στη λίμνη Ματζόρε, τον υποδέχεται κατά τη διάρκεια του πολέμου και εδώ εστιάζει στην παραγωγή του (που πλουταίνει με χαλκογραφίες και εικονογραφήσεις), διατηρώντας έτσι μια σημαντική συνεργασία με πολλά περιοδικά και καθοριστικές επαφές με εκδότες και συλλέκτες.
Στον πρώτο μεταπολεμικό καιρό επιστρέφει στο Μιλάνο και το 1946 παντρεύεται τη Mariuccia Noè, με την οποία θα μοιραστεί σε όλη τη ζωή σημαντικά πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Στο στούντιο του Λαμπράντε γεννιούνται νέα σχέδια και ζωγραφιές που αναπτύσσουν τις θεματολογίες του καλλιτέχνη και εκφράζουν μια προσωπική γλώσσα αντι-ακαδημαϊκή. Ο Guido Ballo τον παρουσιάζει στο Μιλάνο το 1953, σε μια ατομική έκθεση που βλέπει νέα ενδιαφέροντα κριτικής. Τέσσερα χρόνια αργότερα η RAI του προτείνει ένα έργο σκηνογράφου-κοστούμι για να κάνει, και η ίδια δραστηριότητα πραγματοποιείται για το Piccola Scala και τη Fenice της Βενετίας. Το κοινό και η κριτική εκτιμούν την πρωτοτυπία ερμηνείας των θεατρικών χώρων, στοιχεία που γίνονται μέρος της ζωγραφικής μέσω ενός συνδυασμού διακόσμησης, εικονογράφησης, γραφικών και σκηνικού. Μια μόλυνση που αντικατοπτρίζεται και στην ανάμειξη ιρωνίας και δράματος, με μια γεύση που δεν θα μπορούσε παρά να χαρακτηριστεί μουσική. Και οι φιλίες του καλλιτέχνη αγκαλιάζουν κυρίως τον λογοτεχνικό και μουσικό χώρο. Riccardo Malipiero, Vittorio Sereni, Piero Chiara, Dante Isella. Τα πενταετία χαρακτηρίζονται από τον εξαιρετικό δεσμό αποκλειστικά με τη Γκαλεριά της Annunciata στο Μιλάνο και με τις εκθέσεις που οργάνωσε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η επόμενη δεκαετία τον βρίσκει σε πολλές εκθέσεις και στην εκδοτική δραστηριότητα, ενώ τέσσερις μεγάλες τοιχογραφίες αφιερωμένες στον Οδυσσέα έχουν φιλοτεχνηθεί για το διαστημικό πλοίο Michelangelo.
Μεταξύ των δεκαετιών εβδομήντα και ογδόντα τα ενδιαφέροντά του μετατοπίζονται προς το ανθρώπινο πρόσωπο, με κριτικές και σκεπτικιστικές αποχρώσεις, και προς την πόλη, που απεικονίζεται πια όλο και περισσότερο ως περιβάλλον ξένο προς τον άνθρωπο. Δίπλα σε αυτή τη συνταρακτική διάσταση εμφανίζεται μια ονειρική όψη, συνδεδεμένη στη μνήμη. Η λίμνη, άλλο προνομιούχο μέρος της απεικόνισής του και της ύπαρξής του που εναλλάσσεται ανάμεσα σε Μιλάνο και Λουίνο, εξυψώνει αυτή τη ζωγραφική διάσταση που παγώνει πρωταγωνιστές αιωρούμενους ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.
Ο τελευταίος δεκαετής, οι δεκαετίες εννιά, βλέπουν τον καλλιτέχνη απασχολημένο με την απεικόνιση της ζωτικότητας. Απλώματα χώρου αφιερώνονται στη χρωματική έκφραση, σε μια καλλιτεχνική κατεύθυνση που γίνεται όλο και πιο μετα-κεντρική Ευρώπη, στο σημάδι του Σιμβολισμού και του Εξπρεσιονισμού.
Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στο Μιλάνο στις 11 Μαρτίου 1999.

* Το κάδρο επισυνάπτεται ως ευγενής χριστιανική ευχαριστία, είναι ένα επιπλέον στοιχείο της έργου τέχνης που τοποθετούμε ως ευγένεια. Δεν γίνονται δεκτές, συνεπώς, ενστάσεις για τυχόν φθορές κατά τη μεταφορά (παρόλα αυτά πολύ σπάνιες) που μπορούν να σημειωθούν μόνο στο κάδρο. Τα έργα μας ταξιδεύουν με πλήρη ασφάλεια με προστατευτική και επαγγελματική συσκευασία και ασφαλισμένη αποστολή.