P. Papinii Statii - Opera - 1676

Τα Ἔργα τοῦ Πούπλιου Παπίνιου Στάτιου, ἐξ ἀνασκοπήσεως καὶ μετὰ σημειώσεων Ἰ. Φρεντερίκου Γρονόβιου. Βενετία, ἐν Παύλῳ Μπαλλεονίῳ, 1676.

Μορφοποίησις: μικρὸν ἔντυπον σε διάταξιν 12° (διαστάσεις 14 × 7,5 εκ.), σελ. 466.
Δεσμίδα ἐν χαρτονώτει ὀρθοκολακεῖ, μετὰ ἐνδείξεων χρήσεως καὶ μικράν ἁμαρτίαν τρυπῶν σκάψεως (μικροὶς τρύπαις ἀλλοτριώσεως).
Προέλευσις: με ὐπογραφὴν ἀποδεικτικῆς οἰκειο-συνόδου ἐπιγραφὴν ἐπὶ τῆς προείκονις «Di Federico Burlamacchi», ἔντιμον ἰησουϊτικὸν καὶ γεωγράφος Λούκης τοῦ 17–18ου αἰῶνος (θ. 1726), ὁ καὶ ὡς ἐκδότης θρησκευτικῶν κειμένων (μεταξύ τῶν Ἐπιστολῶν τῆς Ἁγίας Κατερίνης τῆς Σιένας).

Ὁ πλήρης τῶν Ἐργῶν τοῦ Πλπίου Παπίνιου Στάτιου (περ. 45–96 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ τοῦ μεγίστου ποιητοῦ ἐπικοῦ καὶ λυρικοῦ τῆς λατινικῆς ἀργενείας: περιέχει τὴν Θηβαΐδα (ἐπίκλησις σε βιβλία 12 περὶ τοῦ Πολέμου τῶν Ἑπτὰ εἰς Τεύβην), τὴν ἀτελῆ Ἀχιλλείδη καὶ τὰ Σιλβαί (συλλογή ποιημάτων περιστάσεων). Ἔστιν μιὰ ἀπὸ τὰ πλέον ἐξακολουθημένας ἐκδόσεις τοῦ Ἑξακοστού, ἐκδόθη ἐπὶ κριτικῆς ἀνασκευάσεως καὶ ἀφ’ ἁνθρωπίνης λόγου σημειώσεων ὑπὸ Ἰωάννου Φρίντριχου Γρονόβιου (1611–1671), Ολλανδὸς φιλόλογος εἰς τὸν πρῶτον ἄνδρα.

Ἡ Ἐκδόσις Γρονβιανή (πρότερον ἐφάνη ἐν Ἀμστερνταμ ἐν 1653 ὑπὸ τοὺς Elzevier, ὑπογραμμισμένη ἡ παρωχημένη ἐν Βενετία) σημαίνει σημαντικὴ στροφή στὴν ἱστορία τοῦ κειμένου τοῦ Στατίου: θεωρείται ἡ πρώτη πραγματικὴ κριτικὴ έκδοσις τῶν ἐργων αὐτοῦ, με διορθώσεις βασισμένες σε χειρόγραφα καὶ σκληρὴ φιλιολογικὴ προσέγισις, ὡς ὑπὸ τοὺς σπουδαστάς τοῦ 19ου–20ού αἰῶνος. Πολλὲς τῶν διορθώσεων μένουν ἔγκη λογικά μέχρι σήμερα.

Ἐξαίρετον ἑλληνικῶς ἕνεκὼς προελεύσεως ἀπὸ τοῦ τοῦ Φεντικοῦ Μπούρλαμακκι, μορφὴς σημαντικὴ εἰς τὴν ιησουϊτική κουλτούρα καὶ Λούκι, ὁποῦ προσδίδει πρόσθετον συγκεντρωτικὸν κάλλος.

Οἱ 17ου αἰῶνος ἐκδόσεις τοῦ Στατίου μὲ σημειώσεις Γρονβίου οὐκάθηθεν εὑρίσκονται εὑρίσκονται σὺν τῇ ἀγορᾳ, ἐιδικά εἰς μικρὰ ἔκτυπώματα εἰς Βενετίαν καὶ με ἴδια προέλευση.

Σε γενικὴν καλήν κατάστασιν, διὰ τόμον τοῦ 1676, μὲ παλιάν φοροταχὴν, ελαφραίς ζημίαις εἰς τὸ βιβλιοδεμένον καὶ ὀλίγαις μαρτυρίαις χρήσεως συμφωνώνας τοῖς τῇ ἡλικίᾳ. Σημεῖα διαβίβασις, κείμενον φρέσκιον καὶ πλήρες.

Ἄῤῥα ἔργον σπάνιον καὶ ποιμενικὸν φιλόλογον, ἄριστον γιὰ συγκεντρωταὶ κλασικῶν λατινικῶν, καὶ προελεύσεις Ἐγησιακών.