Joel Meyerowitz - Joel Meyerowitz (EARLY, RARE CATALOGUE) - 1980

Απόλαυσε τη νεότερη έκδοση των SUPER POPULAR SINGLE-SELLER AUCTIONS από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Προσφέρονται μερικοί από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ PHOTOBOOKS ΚΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ - από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, ΜΙΚΡΟ, ΠΟΛΥ-ΠΡΟΝΟΗΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΚΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ από τον Joel Meyerowitz του 1980 (!).

ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ, ΓΝΩΣΤΗ ΠΛΗΡΕΩΣ ΙΚΑΝΗ ΕΚΔΟΣΗ από τον διάσημο Αμερικανό Magnum φωτογράφο ("Aftermath").

Ο Joel Meyerowitz έγινε πλήρες μέλος της Magnum Photos το 1989 και αργότερα διετέλεσε πρόεδρος της από το 2003 έως το 2007. Μμαζί με τους William Eggleston και Stephen Shore, ο Joel Meyerowitz θεωρείται βασική φιγούρα στο κίνημα της δεκαετίας του 1970 "Νέος Χρωματικός Φωτογραφικός Κύμα". Ο Joel Meyerowitz είναι παγκοσμίως διάσημος για τις δυναμικές, ειλικρινείς λήψεις του που αιχμαλωτίζουν την καθημερινή ζωή στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Ως βετεράνος φωτογράφος της εταιρείας, το έργο του και η διοικητική ηγεσία βοήθησαν να διαμορφωθεί η πορεία της Magnum Photos μέχρι τον 21ο αιώνα.

Η 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδυασμένα μεταφορικά παγκοσμίως.

Steidelijk Museum, Άμστερνταμ. 1980. Πρώτη έκδοση, πρώτη εμφάνιση.

Softcover (όπως εκδόθηκε). 210 x 275 χιλ. εκ. 16 σελ. 7 έγχρωμες φωτογραφίες (6 εσωτερικά, 1 στο εξώφυλλο). Φωτογραφίες: Joel Meyerowitz. Σχέδιο: Wim Crouwel. Κείμενο: Els Barents. Κείμενο στα Ολλανδικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά φρέσκο και άψογο· καθαρό χωρίς σημειώσεις προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς φάσκια. Εξωτερικά με μικρή ένδειξη χρήσης· εν μέρει λίγο κιτρινισμένο, μικρή δίπλωση στην επάνω δεξιά γωνία του οπισθοφύλλου (χωρίς συνέπειες για το εσωτερικό). Συνολικά άριστη κατάσταση.

Μεγάλη, άγνωστη σε ευρύ κοινό έκδοση του Joel Meyerowitz.

"Joel Meyerowitz, γεννηθείς το 1938, είναι Αμερικανός φωτογράφος δρόμού, πορτρέτου και τοπίου. Άρχισε να φωτογραφίζει έγχρωμα το 1962 και υπήρξε από τους πρώτους υποστηρικτές της χρήσης του χρώματος σε μια περίοδο που υπήρχε σημαντική αντίσταση στη ιδέα της έγχρωμης φωτογραφίας ως σοβαρή τέχνη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 δίδαξε φωτογραφία στο Cooper Union στη Νέα Υόρκη.
Το έργο του ανήκει στις συλλογές του International Center of Photography, του Museum of Modern Art και της New York Public Library, όλα στη Νέα Υόρκη, καθώς και στο Museum of Contemporary Photography στο Σικάγο.
Ο Henri Cartier-Bresson γεννήθηκε στο Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, Γαλλία. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος κατασκευαστής υφασμάτων, του οποίου το νήμα Cartier-Bresson αποτελούσε βασικό στοιχείο στις γαλλικές βαμβακοκοπτικές σειρές. Η μητέρα του καταγόταν από οικογένεια εμπόρων βαμβακιού και γαιοκτημόνων από τη Νορμανδία, όπου ο Henri πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας. Η μητέρα του καταγόταν από τη Charlotte Corday.
Η οικογένεια Cartier-Bresson ζούσε σε μια αστική γειτονιά του Παρισιού, Rue de Lisbonne, κοντά στο Place de l'Europe και το Parc Monceau. Δεδομένου ότι οι γονείς του παρείχαν οικονομική στήριξη, ο Henri επιδόθηκε στη φωτογραφία ελεύθερα από τους συγχρόνους του. Ο Henri επίσης σχεδίαζε.
Ο νεαρός Henri έκανε διακοπιακές φωτογραφίες με ένα Box Brownie· αργότερα πειραματίστηκε με μια οπτική κάμερα 3×4 ίντσες. Μεγάλωσε με τον παραδοσιακό γαλλικό αστικό τρόπο ζωής και του ζητήθηκε να απευθύνεται στους γονείς του με επίσημη φωνή vous αντί για tu. Ο πατέρας του πίστευε ότι ο γιος του θα αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση, αλλά ο Henri ήταν έντονος θέλησης και φοβόταν αυτή την προοπτική.
Ο Cartier-Bresson φοίτησε στην École Fénelon, ένα καθολικό σχολείο που προετοιμάζει μαθητές για το Lycée Condorcet. Μια υπηρέτρια που ονομάστηκε "Miss Kitty" από τη μακρινή χώρα, ενέπνευσε σε αυτόν την αγάπη για την - και επάρκεια στη - αγγλική γλώσσα. Ο επιμελητής τον έπιασε να διαβάζει ένα βιβλίο του Rimbaud ή Mallarmé και τον αντέκρινες: "Ας μην έχουμε αταξίες στις σπουδές σου!". Ο Cartier-Bresson είπε, "Χρησιμοποίησε το ανεπίσημο 'tu', που συνήθως σήμαινε ότι ετοιμαζόσουν να φας ένα καλό ράντισμα. Αλλά συνέχισε, 'Θα διαβάσεις στο γραφείο μου.' Λοιπόν, αυτό δεν ήταν μια προσφορά που έπρεπε να επαναλάβεις."
Των αρχών του 1947, ο Cartier-Bresson, μαζί με τον Robert Capa, τον David Seymour, τον William Vandivert και τον George Rodger ίδρυσαν τη Magnum Photos. Το εγχείρημα του Capa, η Magnum, ήταν ένα συνεταιριστικό πρακτορείο εικόνων που ανήκε στα μέλη του. Η ομάδα μοίρασε τις φωτογραφικές αποστολές ανάμεσα στα μέλη. Ο Rodger, που είχε αποχωρήσει από το Life στο Λονδίνο μετά την κάλυψη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κάλυπτε την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Ο Chim, που μιλούσε ποικιλία ευρωπαϊκών γλωσσών, δούλευε στην Ευρώπη. Ο Cartier-Bresson θα ανατεθώ στην Ινδία και την Κίνα. Ο Vandivert, που είχε επίσης αποχωρήσει από το Life, θα εργαζόταν στην Αμερική, και ο Capa θα εργαζόταν οπουδήποτε είχε ανάθεση. Η Maria Eisner διοικούσε το γραφείο στο Παρίσι και η Rita Vandivert, σύζυγος του Vandivert, διεύθυνε το γραφείο στη Νέα Υόρκη και έγινε η πρώτη πρόεδρος της Magnum.
Ο Cartier-Bresson κατάφερε διεθνή αναγνώριση για την κάλυψη της κηδείας του Γκάντι στην Ινδία το 1948 και την τελευταία φάση του κινεζικού πολέμου το 1949. Κάλυψε τους τελευταίους έξι μήνες της διακυβέρνησης των Κουομιντάνγκ και τους πρώτους έξι μήνες της Μaoιστικής Λαϊκής Δημοκρατίας. Εξέτασε επίσης τους τελευταίους επιζώντες επίσημους ευνούχους στο Πεκίνο, καθώς η πόλη απελευθερωνόταν από τους κομμουνιστές. Στο Σαγκάη, συχνά δούλευε μαζί με τον φωτορεπόρτερ Sam Tata, τον οποίο ο Cartier-Bresson είχε φιλικά γνωρίσει στο Μουμπάι. Από την Κίνα, προχώρησε στηγαλλική Ανατολική Ινδία (Ινδονησία), όπου κατέγραψε την απόκτηση της ανεξαρτησίας από τους Ολλανδούς. Το 1950, ο Cartier-Bresson είχε ταξιδέψει προς τη Νότια Ινδία. Είχε επισκεφθεί το Tiruvannamalai, μια πόλη στην ινδική πολιτεία Tamil Nadu και φωτογράφησε τις τελευταίες στιγμές του Ramana Maharishi, Sri Ramana Ashram και γύρω περιοχή. Μερικές ημέρες αργότερα επισκέφθηκε και φωτογράφησε τον Sri Aurobindo, τη Mother και το Sri Aurobindo Ashram, Pondicherry.

Η αποστολή της Magnum ήταν να "νιώσει τον παλμό" των καιρών και μερικά από τα πρώτα της projects ήταν People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World και The Child Generation. Η Magnum επρόκειτο να χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία προς όφελος της ανθρωπότητας και παρείχε συγκλονιστικές, ευρέως προβολείς εικόνες."
(Wikipedia)