Chargesheimer - Berlin (FOURTH BOOK, ORIGINAL DUSTJACKET) - 1959

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΑΛΜΟΥΜ COLLECTABLE από τον Chargesheimer («Κολωνία 5.30») -
- με υπέροχες φωτογραφίες του Βερολίνου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (υπότιτλος: «Εικόνες μιας μεγάλης Πόλης»).

ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΩΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΚΔΟΗ από τους Kiepenheuer & Witsch με γαλάζια θήκη (υπήρχε και club edition από Büchergilde Gutenberg την ίδια περίοδο με ασημένια θήκη).

ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΑ ΑΡΧΙΚΑ ΕΞΑΡΤΙΚΑ ΒΑΖΑΚΙΑ.

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΙΣ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ SUPER ΔΕΙΚΤΙΚΩΝ SINGLE-SELLER AUCTIONS από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Προσφέρονται μερικά από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΜΟΥΜΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΟΣΜΟ, από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

ΕΞΑΙΡΕΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ (LAYOUT) του βιβλίου εντός και της θήκης από τον Chargesheimer (Karl-Heinz Hargesheimer).

Παραδειγματικά τέταρτο (!) βιβλίο από τα 14 βιβλία συνολικά που εμφανίστηκαν σε μικρή ζωή (1924-1971)· μετά από τα 'Cologne intime' (1957), 'Im Ruhrgebiet' (1958) και 'Unter Krahnenbäumen' (1958).

Η 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνενωμένη αποστολή παγκοσμίως.

Kiepenheuer και Witsch, Κολωνία. 1959. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Σκληρός διάφαρος καλύψη σε μπλε λινό με θήκη. Μέγεθος 200 x 255 χιλ. 184 σελίδες. 187 φωτογραφίες σε μαύρο-άσπρο. Φωτογραφίες: Karl Heinz Hargesheimer ('Chargesheimer'). Κείμενο: Hans Scholz. Κείμενο στα γερμανικά.

Κατάσταση:
Το βιβλίο εσωτερικά καθαρό χωρίς σημειώσεις προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς σκούρες κηλίδες· οι σελίδες μυρίζουν καπνό, χωρίς άλλες αξιοσημείωτες ελαττώσεις. Η θήκη αρκετά φρέσκια και πλήρης χωρίς ελλείποντα μέρη· μικρή ένδειξη χρήσης. Συνολικά καλής, καλύτερης από τη συνήθης κατάστασης.

Πολύ όμορφος τίτλος Chargesheimer και ένα από τα καλύτερα του βιβλία - με τη σπάνια αρχική θήκη.

“Chargesheimer θεωρείται ως μια από τις κεντρικές φωτογραφικές προσωπικότητες της Κολωνίας μετά τον Β' ΠΠ. Αλλά το να τον κατηγοριοποιήσεις μόνο ως φωτογράφο δεν αρκεί. Αντίθετα, τον έβλεπε ως καλλιτέχνη και δραστηριοποιήθηκε σε πολλούς τομείς με αυτήν την έννοια. ζωγράφισε, δημιούργησε γλυπτά και σχεδίασε σκηνές, αλλά το φωτογραφικό του έργο λειτουργεί ως κοινή κλωστή σε όλη τη ζωή του. Δεν ολοκλήρωσε κανονική εκπαίδευση, αλλά πέρασε αρκετά εξάμηνα στην τάξη φωτογραφίας στα Werkschulen της Κολωνίας και στο Bavarian State Institute for Photography. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, εργάστηκε με ελαφριά γραφικά και ως σκηνοθέτης φωτογραφίας.
Από τη δεκαετία του 1950 και μετά, ανέλαβε διάφορες φωτογραφικές αναθέσεις για διαφήμιση, ένα πεδίο που δίδαξε και ως λέκτορας στη Bi-Kla School στο Ντύσδελντορφ μέχρι το 1955. Ακολούθησαν εκθέσεις στις οποίες άρχισε να εμφανίζεται μια νέα θεματική εστία, η φωτογράφηση ανθρώπων, που τελικά αντικατοπτρίστηκε σε σφιχτή σειρά εικονογραφημένων βιβλίων.
Μεταξύ 1957 και 1960 εκδόθηκαν επτά βιβλία - για την Κολωνία και τη Ρηνανία, την περιοχή του Ρουρ και το Βερολίνο - με τα οποία εδραιώθηκε ως εξαιρετικός παρατηρητής του περιβάλλοντος και των συγχρόνων του. Αυτά τα βιβλία, αν και δεν ήταν πάντα αδιαμφισβήτητα την εποχή εκείνη, θεωρούνται πλέον ορόσημα στην ιστορία της φωτογραφίας. Μετά από αυτές τις επιτυχίες στράφηκε όλο και περισσότερο στο θέατρο, δημιουργώντας σκηνικά και σκηνοθετώντας, ενώ δουλεύοντας ταυτόχρονα σε κινητικά αντικείμενα, τα λεγόμενα «μηχανήματα διαλογισμού». Το έργο του στο θέατρο οδήγησε στο εικονογραφημένο βιβλίο 'Theater - Theater' (1967) με μια πολύ άμεση, μη θεατρική, αλλά κατά διαστήματα στυλιστικά επεξεργασμένη εικόνα ανθρώπων και καταστάσεων. Το γεγονός ότι πολλά βιβλία έλαβαν προλόγους από γνωστούς συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Heinrich Böll και Martin Walser, αποδεικνύει τη μεγάλη εκτίμηση στην οποία βρισκόταν ο Chargesheimer στα διανοητικά κύκλώματα.
Στις τελευταίες του εργασίες, εικονογραφημένα βιβλία για το Ανόβερο και την Κολωνία (1970), διαμορφώθηκε ένα νέο εικαστικό ύφος που έχει ρίζες στη Νέα Objectivity, αλλά περιέχει επίσης σαφές κριτικό δυναμικό στην επιλογή τόπων και υπερτιμημένων οπτικών γωνιών.
Αυτή η ιδιαιτερότητα, σε συνδυασμό με τη δέσμευση προς την ασπρόμαυρη εκδοχή που αντίκειται στην ροή της εποχής, μπορεί να ερμηνευθεί ως ένα νέο στυλιστικό στάδιο, αλλά πιθανότατα και ως ένδειξη μιας αναδυόμενης κατάθλιψης. Ο Chargesheimer συνταξιοδοτήθηκε εθελοντικά στο τέλος του 1971."
(Γκαλερί Julian Sander)

"Ο Karl Heinz (επίσης Carl-Heinz) Hargesheimer (1924-1971) ήταν Γερμανός φωτογράφος που έγινε γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Chargesheimer. Ο Chargesheimer σπούδασε γραφιστική και φωτογραφία στα Werkschulen της Κολωνίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε ενδιαφέρον για διάφορες τέχνες, όπως όπερα, θέατρο, θεατρικό σκηνικό και κοστούμια, καθώς και ζωγραφική, αλλά κυρίως φωτογραφία, εντός της οποίας πειραματίστηκε με αφηρημένα φωτιστικά στοιχεία πάνω σε φωτογραφικό χαρτί και φωτοκολάζ από το 1950 και μετά.
Από το 1955 και μετά, ο Chargesheimer εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος και προκάλεσε προσοχή τόσο για τα αιχμηρά πορτρέτα δημόσιων προσώπων όσο και για τα ρεπορτάζ που πραγματεύονταν τους συγχωριανούς του. Δημοσίευσε 14 εικονογραφημένα βιβλία πάνω σε διάφο subjects όπως πόλεις, τοπία και θέατρο. Διάβασε επίσης μελέτες διαλογισμού, κινητές γλυπτικές κατασκευές από ακρυλικό γυαλί.
Αφού έκανε όνομα με το φωτοβιβλίο Cologne intime (1957), ο εκδότης Spiegel, ο Rudolf Augstein, παραγγείλε από αυτόν ένα πορτρέτο του Konrad Adenauer για το εξώφυλλο λίγο πριν τις εκλογές του Bundestag του 1957. Σύμφωνα με τις ελπίδες του Augstein, το αποτέλεσμα ήταν μια εικόνα «πρόσωπο μάσκας σκαλισμένο στο γρανίτη, που φανερώνει πολιτική πετρωμένη και γήρανση». Η ευρύτατη οργή που ακολούθησε έκανε τον Chargesheimer διάσημο σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Ο Chargesheimer αγάπησε την Κολωνία και συνδέόταν στενά με την πόλη όλη του τη ζωή. Κριτικά αντιμετώπιζε την εξέλιξη της πόλης κατά τη φάση ανοικοδόμησης και και αργότερα. Ο δρόμος που δραματοποίησε το 1958, Unter Krahnenbäumen, αλλάζει όλο και περισσότερο τον χαρακτήρα του. Στο τελευταίο του βιβλίο, Köln 5 Uhr 30 (Κολωνία 5.30), παρουσίασε μια κριτική φωτογραφική απολογιστική κατάσταση το 1970: «ένα μελαγχολικό τραγούδι κύκνου για την πόλη του Κληρονόμου, που απειλούνταν να παγώσει σε σκυρόδεμα.»
Η Γερμανική Εταιρεία Φωτογραφίας (DGPh) στο Κολωνία τίμησε τον Chargesheimer με το Βραβείο Πολιτισμού της το 1968.
Οι φίλοι του Chargesheimer τον αποδίδουν ως μοναχικό πνεύμα που κάποιες φορές έκανε τα πράγματα δύσκολα για τον εαυτό του και τους άλλους, αλλά ήταν πολύ ταλαντούχος και μπορούσε να είναι και γενναιόδωρος άνθρωπος. Υπέφερε βαθιά από τη διαμορφούμενη βιομηχανία της φωτογραφίας, η οποία δεν του επέτρεπε να σκέφτεται από μόνος του και που διαχειριζόταν τις φωτογραφίες του “σαν τη Γερμανία πολεμούσε με τους Πολωνούς.” Αυτή ήταν μια από τις αιτίες που στράφηκε προς τα διαλογιστικά μηχανήματα, τα οποία ελάχιστα έγιναν αντιληπτά από το κοινό. Μία από τις μεταλλικές του γλυπτές κατασκευές είχε ακόμη καταστραφεί από το κοινό. Ο Chargesheimer σχολίασε ότι δεν τον εξέπληξε, αφού δεν περίμενε τίποτα άλλο.
Ο Chargesheimer βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στα μέσα Ιανουαρίου 1972 και ετάφηστο Νεκροταφείο Melaten της Κολωνίας. Ακολούθως, ο τάφος του θεωρούνταν για μεγάλο χρονικό διάστημα αδιάτρητος· αποκαλύφθηκε εκ νέου μόνο τη δεκαετία του 2000. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ζούσε με την ηθοποιό Gisela Holzinger. Ο Chargesheimer παντρεύτηκε τη Ann Redlin (1940-1974) από το 1963· ο γάμος διαλύθηκε αργότερα.
Η Redlin θάβεται επίσης στο κοιμητήριο Melaten."
(Wikipedia)