Σμιθσονίτης Ελεύθερη μορφή - Ύψος: 112 cm - Πλάτος: 84 cm- 522 g - (1)
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 137727 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Το Λάπις, συντόμως Λάπις, είναι ένα βαθύ μπλε μεταμορφωτικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και έχει εκτιμηθεί από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Προερχόμενο από τη περσική λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] ο λάπις λαζούλι αποτελεί πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά λάζουριτη, πυρίτης και ασβεστίτης. Ήδη από τον 7ο χιλιετή π.Χ., ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται στα ορυχεία Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan της σύγχρονης βορειοανατολικής Αφγανιστάν.[3] Αντικείμενα από λάπις λαζούλι, με χρονολογία το 7570 π.Χ., έχουν βρεθεί στη Bhírana, η αρχαιότερη τοποθεσία της πόλης του Πολιτισμού του Ινδικού Κδβ (Indus Valley Civilization).[4] Ο λάπις εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον Πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.Χ.).[4][5][6] Οι κρίκοι από λάπις έχουν βρεθεί σε Νεολιθικούς τάφους στο Mehrgarh, στους Καυκάσιους ορεινούς διαδρομές, και μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στην ταφική μάσκα του Τουτανχάμoν (1341–1323 π.Χ.).[8]
Στο τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει λάπις λαζούλι ώστε να τον αλέθει σε πούδρα και να παρασκευάζει ultramarine χρωστική. Το ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, συμπεριλαμβανομένων των Masaccio, Perugino, Titian και Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των ζωγραφιών τους, ειδικά της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε τερηδόνα νυχτερινών μοναχισών και γραφέων του Μεσαίωνα, ίσως ως αποτέλεσμα γευστικής εκμάσησης των πινέλων τους όσο παρήγαγαν μεσαιωνικά κείμενα και χειρόγραφα.[9]
Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο λάπις λαζούλι εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου κατά την τελευταία φάση του Ομπαϊδ, περ. 4900–4000 π.Χ.[10] Η παραδοσιακή αντίληψη ήταν ότι ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται περίπου 1.500 μίλια ανατολικά - στην Badakhshan. Πράγματι, ο περσικός lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένος لاجورد lājevard, ερμηνεύεται συνήθως ότι έχει την καταγωγή σε ένα τοπωνύμιο τοπικής προέλευσης.
Από τον περσικό, η αραβική lāzaward είναι η ετυμολογική πηγή και για τη αγγλική λέξη azure (μέσω της Παλαιάς Γαλλίας azur) και για τη Μεσαιωνική Λατινική lazulum, που ήρθε να σημαίνει 'ουρανός' ή '天空'. Για αποσαφήνιση, χρησιμοποιήθηκε το lapis lazulī («λίθος του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθος, και αποτελεί τον όρο που τελικά εισήχθη στα Μεσαιωνικά Αγγλικά.[11] Το lazulum συσχετίζεται ετυμολογικά με το χρώμα μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε πολλές γλώσσες, περιλαμβανομένων ισπανικά azul και πορτογαλικά azul.[11][12]
Μεταβυζαντινά καινοτόμα μεταλλεία βορειοανατολικά του Αφγανιστάν συνεχίζουν να αποτελούν κύρια πηγή λάπις λαζούλι. Σημαντικές ποσότητες προέρχονται επίσης από ορυχεία δυτικά της Λίμνης Μπαϊκάολ στη Ρωσία, και στις Άνδεις του Χιλιά, η οποία αποτελεί πηγή που χρησιμοποίησαν οι Ίνκας για τη σκάλισμα τεχνητών αντικειμένων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται πακιστάν, Ιταλία, Μογγολία, Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά.[13]
Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτικό συστατικό του λάπις λαζούλι είναι η λαζουρίτη[14] (25%–40%),[αναφορά χρειάζεται] ένα μπλε φελνδισθοειδές ορυκτό της οικογένειας της σοδαλίτης, με τον τύπο Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3)·H2O.[15] Το πιο πολύ λάπις λαζούλι περιέχει επίσης ασβεστίτη (λευκό) και πυρίτη ( μεταλλικό κίτρινο). Κάποια δείγματα περιέχουν αυγίτη, διόψιδη, ενστατίτη, μίκα, hauynite, βοριοβενδίνη, nosean και σουλφουρικού τύπου γειερειτ.
Ο λάπις λαζούλι συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικούς μαρμάρους ως αποτέλεσμα επαφικού μεταμορφισμού.
Χρώμα
Το έντονο μπλε χρώμα οφείλεται στην παρουσία του τρισουφούριου ριζικού ανιόντος (S•−3) στο κρύσταλλο.[16] Η παρουσία διυσοφούριου (S•−2) και τετρασουφούριου (S•−4) ριζικών μπορεί να μετατοπίσει το χρώμα προς κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτά τα ριζικά ανιόντα αντικαθιστούν τα ιόντα χλωρίου μέσα στη δομή της σοδαλίτης.[18] Το ριζικό ανιόν S•−3 παρουσιάζει οπτικό φάσμα απορρόφησης στην περιοχή 595–620 nm με υψηλό molar absorptivity, οδηγώντας στο φωτεινό μπλε χρώμα του.[19]
Πηγές
Ο λάπις λαζούλι βρίσκεται σε ασβεστόλιθους στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, βορειοανατολικά του Αφγανιστάν, όπου τα αποθέματα του ορυχείου Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί επί περισσότερες από 6.000 χρόνια.[20] Το Αφγανιστάν ήταν η πηγή λάπις για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμικούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι απέκτησαν το υλικό μέσω εμπορίου με Μεσοποταμίους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από την αρχαία Αιθιοπία . Κατά τη ακμή του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.Χ., η αποικία Χάρπα, γνωστή πλέον ως Shortugai, ιδρύθηκε κοντά στα ορυχεία λάπις.[7]
Πεκαι, εκτός από τις αφγανικές αποθέσεις, ο λάπις εξορύσσεται επίσης στους Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της Λίμνης Μπαϊκάολ στην Σιβηρία, Ρωσία, στο απόθεμα Tultui lazurite. Λίγες ποσότητες εξορύσσονται σε Ανγκόλα, Αργεντινή, Burma, Αιθιοπία, Πακιστάν, Καναδά, Ιταλία, Ινδία, και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε Καλιφόρνια και Κολοράντο.[13]
Χρήσεις και υποκατάστατα
Ο λάπις αποκτά εξαιρετικό φινίρισμα και μπορεί να γίνει κόσμημα, γλυπτά, κουτιά, ψηφιδωτά, διακοσμητικά, μικρά αγάλματα και βάζα. Εσωτερικά αντικείμενα και λεπτομέρειες κτιρίων μπορούν επίσης να γίνουν με λάπις. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, ο λάπις αλέθεται και επεξεργάζεται για την παρασκευή της χρωστικής ultramarine για τη ζωγραφή σε οροφή και ελαιογραφία. Η χρήση του ως χρωστικής σε ελαιοχρώματα περιορίστηκε σημαντικά τον 19ο αιώνα, όταν μια χημικά όμοια συνθετική ποικιλία έγινε διαθέσιμη.
Ο λάπις λαζούλι συνθέτεται εμπορικά ή προσομοιώνεται με τη διαδικασία Gillson, η οποία χρησιμοποιείται για την παρασκευή τεχνητής ultramarine και υδροξείδιο ψευδαργύρου.[21] Σπίνελ ή σοδαλίτης, ή βαμμένος οψιανός ή Howlite, μπορούν να υποκαταστήσουν τον λάπις.[22]
Το Λάπις, συντόμως Λάπις, είναι ένα βαθύ μπλε μεταμορφωτικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και έχει εκτιμηθεί από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Προερχόμενο από τη περσική λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] ο λάπις λαζούλι αποτελεί πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά λάζουριτη, πυρίτης και ασβεστίτης. Ήδη από τον 7ο χιλιετή π.Χ., ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται στα ορυχεία Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan της σύγχρονης βορειοανατολικής Αφγανιστάν.[3] Αντικείμενα από λάπις λαζούλι, με χρονολογία το 7570 π.Χ., έχουν βρεθεί στη Bhírana, η αρχαιότερη τοποθεσία της πόλης του Πολιτισμού του Ινδικού Κδβ (Indus Valley Civilization).[4] Ο λάπις εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον Πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.Χ.).[4][5][6] Οι κρίκοι από λάπις έχουν βρεθεί σε Νεολιθικούς τάφους στο Mehrgarh, στους Καυκάσιους ορεινούς διαδρομές, και μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στην ταφική μάσκα του Τουτανχάμoν (1341–1323 π.Χ.).[8]
Στο τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει λάπις λαζούλι ώστε να τον αλέθει σε πούδρα και να παρασκευάζει ultramarine χρωστική. Το ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, συμπεριλαμβανομένων των Masaccio, Perugino, Titian και Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των ζωγραφιών τους, ειδικά της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε τερηδόνα νυχτερινών μοναχισών και γραφέων του Μεσαίωνα, ίσως ως αποτέλεσμα γευστικής εκμάσησης των πινέλων τους όσο παρήγαγαν μεσαιωνικά κείμενα και χειρόγραφα.[9]
Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο λάπις λαζούλι εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου κατά την τελευταία φάση του Ομπαϊδ, περ. 4900–4000 π.Χ.[10] Η παραδοσιακή αντίληψη ήταν ότι ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται περίπου 1.500 μίλια ανατολικά - στην Badakhshan. Πράγματι, ο περσικός lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένος لاجورد lājevard, ερμηνεύεται συνήθως ότι έχει την καταγωγή σε ένα τοπωνύμιο τοπικής προέλευσης.
Από τον περσικό, η αραβική lāzaward είναι η ετυμολογική πηγή και για τη αγγλική λέξη azure (μέσω της Παλαιάς Γαλλίας azur) και για τη Μεσαιωνική Λατινική lazulum, που ήρθε να σημαίνει 'ουρανός' ή '天空'. Για αποσαφήνιση, χρησιμοποιήθηκε το lapis lazulī («λίθος του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθος, και αποτελεί τον όρο που τελικά εισήχθη στα Μεσαιωνικά Αγγλικά.[11] Το lazulum συσχετίζεται ετυμολογικά με το χρώμα μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε πολλές γλώσσες, περιλαμβανομένων ισπανικά azul και πορτογαλικά azul.[11][12]
Μεταβυζαντινά καινοτόμα μεταλλεία βορειοανατολικά του Αφγανιστάν συνεχίζουν να αποτελούν κύρια πηγή λάπις λαζούλι. Σημαντικές ποσότητες προέρχονται επίσης από ορυχεία δυτικά της Λίμνης Μπαϊκάολ στη Ρωσία, και στις Άνδεις του Χιλιά, η οποία αποτελεί πηγή που χρησιμοποίησαν οι Ίνκας για τη σκάλισμα τεχνητών αντικειμένων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται πακιστάν, Ιταλία, Μογγολία, Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά.[13]
Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτικό συστατικό του λάπις λαζούλι είναι η λαζουρίτη[14] (25%–40%),[αναφορά χρειάζεται] ένα μπλε φελνδισθοειδές ορυκτό της οικογένειας της σοδαλίτης, με τον τύπο Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3)·H2O.[15] Το πιο πολύ λάπις λαζούλι περιέχει επίσης ασβεστίτη (λευκό) και πυρίτη ( μεταλλικό κίτρινο). Κάποια δείγματα περιέχουν αυγίτη, διόψιδη, ενστατίτη, μίκα, hauynite, βοριοβενδίνη, nosean και σουλφουρικού τύπου γειερειτ.
Ο λάπις λαζούλι συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικούς μαρμάρους ως αποτέλεσμα επαφικού μεταμορφισμού.
Χρώμα
Το έντονο μπλε χρώμα οφείλεται στην παρουσία του τρισουφούριου ριζικού ανιόντος (S•−3) στο κρύσταλλο.[16] Η παρουσία διυσοφούριου (S•−2) και τετρασουφούριου (S•−4) ριζικών μπορεί να μετατοπίσει το χρώμα προς κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτά τα ριζικά ανιόντα αντικαθιστούν τα ιόντα χλωρίου μέσα στη δομή της σοδαλίτης.[18] Το ριζικό ανιόν S•−3 παρουσιάζει οπτικό φάσμα απορρόφησης στην περιοχή 595–620 nm με υψηλό molar absorptivity, οδηγώντας στο φωτεινό μπλε χρώμα του.[19]
Πηγές
Ο λάπις λαζούλι βρίσκεται σε ασβεστόλιθους στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, βορειοανατολικά του Αφγανιστάν, όπου τα αποθέματα του ορυχείου Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί επί περισσότερες από 6.000 χρόνια.[20] Το Αφγανιστάν ήταν η πηγή λάπις για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμικούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι απέκτησαν το υλικό μέσω εμπορίου με Μεσοποταμίους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από την αρχαία Αιθιοπία . Κατά τη ακμή του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.Χ., η αποικία Χάρπα, γνωστή πλέον ως Shortugai, ιδρύθηκε κοντά στα ορυχεία λάπις.[7]
Πεκαι, εκτός από τις αφγανικές αποθέσεις, ο λάπις εξορύσσεται επίσης στους Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της Λίμνης Μπαϊκάολ στην Σιβηρία, Ρωσία, στο απόθεμα Tultui lazurite. Λίγες ποσότητες εξορύσσονται σε Ανγκόλα, Αργεντινή, Burma, Αιθιοπία, Πακιστάν, Καναδά, Ιταλία, Ινδία, και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε Καλιφόρνια και Κολοράντο.[13]
Χρήσεις και υποκατάστατα
Ο λάπις αποκτά εξαιρετικό φινίρισμα και μπορεί να γίνει κόσμημα, γλυπτά, κουτιά, ψηφιδωτά, διακοσμητικά, μικρά αγάλματα και βάζα. Εσωτερικά αντικείμενα και λεπτομέρειες κτιρίων μπορούν επίσης να γίνουν με λάπις. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, ο λάπις αλέθεται και επεξεργάζεται για την παρασκευή της χρωστικής ultramarine για τη ζωγραφή σε οροφή και ελαιογραφία. Η χρήση του ως χρωστικής σε ελαιοχρώματα περιορίστηκε σημαντικά τον 19ο αιώνα, όταν μια χημικά όμοια συνθετική ποικιλία έγινε διαθέσιμη.
Ο λάπις λαζούλι συνθέτεται εμπορικά ή προσομοιώνεται με τη διαδικασία Gillson, η οποία χρησιμοποιείται για την παρασκευή τεχνητής ultramarine και υδροξείδιο ψευδαργύρου.[21] Σπίνελ ή σοδαλίτης, ή βαμμένος οψιανός ή Howlite, μπορούν να υποκαταστήσουν τον λάπις.[22]
Λεπτομέρειες
Αριθμός αντικειμένων
1
Κύριο ορυκτό
Σμιθσονίτης
Τύπος ορυκτού
Ελεύθερη μορφή
Βάρος
522 g
Προέλευση (Περιοχή / Πόλη)
Badakhshan
Χώρα
Αφγανιστάν
Height
112 cm
Width
84 cm
Depth
40 cm
Πωλήθηκε από τον/-ην
Αποποίηση ευθυνών
Πιστεύεται ότι ορισμένοι πολύτιμοι λίθοι και μέταλλα έχουν ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία καθώς και πνευματικές ιδιότητες. Ωστόσο, το να χρησιμοποιεί ή να φοράει κανείς πολύτιμους λίθους ή μέταλλα, δεν σημαίνει ότι μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει οποιαδήποτε ασθένεια. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για πληροφορίες σχετικά με θέματα υγειονομικής περίθαλψης και μην σταματήσετε κανένα φάρμακο ή πορεία θεραπείας, χωρίς πρώτα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η χρήση πολύτιμων λίθων ή μετάλλων ως θεραπεία ευεξίας είναι προσωπική επιλογή. Ενώ οι πέτρες ή οι κρύσταλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ιστορικά για την ανακούφιση ή την πρόληψη των συμπτωμάτων, τα αντικείμενα που πωλούνται στον ιστότοπό μας δεν εγγυώνται αποτελέσματα. Επομένως, η Catawiki δεν μπορεί να εγγυηθεί ή να θεωρηθεί υπεύθυνη για την αποτελεσματικότητα αυτών των αντικειμένων που πωλούνται εδώ.
Πιστεύεται ότι ορισμένοι πολύτιμοι λίθοι και μέταλλα έχουν ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία καθώς και πνευματικές ιδιότητες. Ωστόσο, το να χρησιμοποιεί ή να φοράει κανείς πολύτιμους λίθους ή μέταλλα, δεν σημαίνει ότι μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει οποιαδήποτε ασθένεια. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για πληροφορίες σχετικά με θέματα υγειονομικής περίθαλψης και μην σταματήσετε κανένα φάρμακο ή πορεία θεραπείας, χωρίς πρώτα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η χρήση πολύτιμων λίθων ή μετάλλων ως θεραπεία ευεξίας είναι προσωπική επιλογή. Ενώ οι πέτρες ή οι κρύσταλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ιστορικά για την ανακούφιση ή την πρόληψη των συμπτωμάτων, τα αντικείμενα που πωλούνται στον ιστότοπό μας δεν εγγυώνται αποτελέσματα. Επομένως, η Catawiki δεν μπορεί να εγγυηθεί ή να θεωρηθεί υπεύθυνη για την αποτελεσματικότητα αυτών των αντικειμένων που πωλούνται εδώ.
