Όμορφος μετεωρίτης Αλετάι. Μετεωρίτης σιδήρου - 631 g

Η 1η μεγαλύτερη σιδηρούχτη μετεωρίτης στον κόσμο (74 τόννοι) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάι στην κινεζική περιοχή Ουιγούρων του Σινζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και μιάμισι αργότερα, οι ανακαλυψάγοντες τον μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊζά και ο Τζάιερχενγκ Χαμουντέχι, δύο οδηγοί υπήκοοι Καζάκοι — αποφασίζουν να διώξουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, όπως ανέφερε ο Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης είχαν επίσης αξιώσει την κυριότητά του, περιπλέκοντας τα πράγματα ακόμα περισσότερο.

Οι τρεις πλευρές υποστήριξαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον σιδηρούχο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να διαμορφώσουν σωστή ετυμηγορία, επειδή το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, που ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου πάνω σε κάτι δικαιολογείται από αυτόν που τη διεκδικεί πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Ο Χάιλατι προέρχεται από το νομό Κινγκχε του Αλετάι, τον τόπο όπου εντοπίστηκε ο μεγαλύτερος κινεζικός σιδηρούχος μετεωρίτης, ο «Ασημένιος Καμήλιος». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωρίτων και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζάιερχενγκ, καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε τηλεφώνημα από έναν άλλον φαν του μετεωρίτη. Ο άνδρας είπε ότι αναζητούσαν μετεωρίτη σε ένα αλπικό λιβάδι στο Αλετάι και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενταχθεί στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που φερόταν ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μάολίν, εμπειρογνώμονας μετεωριτών από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπος. πριν χωριστούν οι εννέα, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζάιερχενγκ για τη συνέχιση των ερευνών.

«Ο Ζανγκ Μάολίν είπε ότι θα λαμβάναμε πιθανότατα μια μεγάλη αμοιβή αν το βρίσκαμε και πληροφορήσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζάιερχενγκ θεωρούσαν την έρευνα ευκαιρία που θα άλλαζε ίσως την τύχη τους.

Τη 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο Κυρίου, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζάιερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά από τους υπόλοιπους φαν μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε καταγγείλει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυψάγοντα».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου επιχείρησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι τους βρήκατε και οι δύο», και λίγο μετά τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό.

Τις 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επισημάνθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδηρούχος μετεωρίτης παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι ανήκε στο ίδιο μετεωροειδή με τον «Ασημένιο Καμήλιο».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μετεωρίτη από το λιβάδι το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζάιερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάγοντες τον σιδηρούχο μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο Γραμματέας του Κόμματος του Αλετάι, Σουν Τζιανγκουο, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία γι’ αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μιν, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζάιερχενγκ, καμία κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, να καταλάβει ή να διατηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζάιερχενγκ από 5.000 γιουάν ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν ότι η αμοιβή ήταν ανεπαρκής και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου κι εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάιλατι και τον Τζάιερχενγκ για τη βοήθειά τους». Έλεγαν ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την κυριότητά της. Ο Χάιλατι και ο Τζάιερχενγκ αρνήθηκαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους έρευνας.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι Τζούμαν και Κεντζιεμπίκε Ρεμαζάν εξέφρασαν τώρα ότι είχαν όντως ανακαλύψει τον σιδηρούχο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και άρα και αυτοί διεκδικούσαν την κυριότητα.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα ανάθεσης γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο δικαιώματα και μερίσματα επί της ίδιας της βλάστησης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από την εκμετάλλευση γης, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να έχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τίνγκουο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Αν και ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομιμοποίηση της κυβερνητικής κυριότητας επί των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, ένα τέτοιο σχέδιο είχε καταστεί ανενεργό με κάποιον τρόπο. Ο φαν μετεωριτών Λιού Ξινγκ δήλωσε στους Τύπους ότι χρειάζονταν πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυψαγοντες θα τραυματίζονταν αν οι μετεωρίτες τους που είναι δύσκολο να βρεθούν απλώς απομακρύνονταν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενισχύσουν τα άτομα να εντοπίζουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελούν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυψάγοντα», δήλωσε ο Λιού Ξινγ.