Fiat - 1300S Vignale coupe - 1965

Fiat 1300S Vignale Coupé 1965

• Αρ. 5 μόλις περίπου 50 κατασκευασμένα αντίτυπα
• Εκτέλεση S (tuning Giannini) με 67 ίππους
• Διαθέσιμη ιταλική & ελληνική πινακίδα κυκλοφορίας
• Ελκυστικό πράσινο μεταλλικό φινίρισμα
• Μπλεδοκόκκινο δερμάτινο εσωτερικό

ΙΣΤΟΡΙΑ/ΕΓΓΡΑΦΑ:

Ένα σπάνιο κάλλος: από αυτό το Fiat 1300S έχουν κατασκευαστεί μόνο περίπου 50 αντίτυπα από τον αμαξωματάρη Vignale. Αυτό το αντίτυπο είναι το πέμπτο παραχθέν και διατέθηκε καινούριο από τον αντιπρόσωπο στη Μπεργκαμο, Ιταλία στις 13 Απριλίου 1965. Ιδιαίτερο είναι το αρχικό τεκμηρίου που βρίσκεται ακόμη στο αυτοκίνητο: το πρωτότυπο δελτίο παράδοσης παρέχει πολλές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων του ιδιοκτήτη και της ιστορικότητας συντήρησης. Έτσι η ιστορία του ιδιοκτήτη είναι πλήρης. Μέχρι το 2015 το Fiat παρέμεινε στην Ιταλία, μετά export σε ιδιωτική συλλογή στην Ελλάδα. Μετά ήρθε στη Νορβηγία (υποθέτω Ελλάδα) – όχι, στην Ολλανδία; συνεχίζω: Στη συνέχεια ήρθε στην Ολλανδία, όπου έγιναν τεχνικές επεμβάσεις στο αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο βρίσκεται σε καλή εξωτερική και τεχνική κατάσταση. Χάρη στην υπάρχουσα ευρωπαϊκή τεκμηρίωση, το αυτοκίνητο μπορεί εύκολα να καταχωρηθεί. Μαζί με το αυτοκίνητο υπάρχουν τιμολόγια συντήρησης.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ:

Το υπέροχο σχεδιαστικό ρεύμα ενισχύεται από το όμορφο πράσινο μεταλλικό χρώμα του αυτοκινήτου. Το φινίρισμα βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Οι αρμοί μεταξύ των μερών της αμαξώματος εναρμονίζονται όμορφα, δείχνοντας έναν ιστορικά χωρίς ζημιές παρελθόν. Τα Coupé που κατασκευάζονταν από τη Vignale διαφέρουν ορισμένες πτυχές ομολογουμένως μεταξύ τους, καθώς τα αυτοκίνητα κατασκευάζονταν κατ' εντολή του πελάτη. Έτσι αυτό το αντίτυπο διαθέτει διπλά πίσω φώτα, χαρακτηριστικό που μέχρι στιγμής είναι μοναδικό σε εμάς. Αυτό δίνει στο αυτοκίνητο μια επιβλητικότερη εμφάνιση. Οι προβολείς φτιάχτηκαν από Carello. Το αυτοκίνητο φέρει ζάντες 13 ιντσών Cromodora CD3 από ελαφριά μέταλλα, με χρωμιωμένες κεντρικές δάδες fiat και ελαστικά 185/70 BF Goodrich.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ:

Το εσωτερικό είναι με δερμάτινο κόκκινο ύφασμα στα καθίσματα, μαύρο χαλί και πίνακα οργάνων με ξύλινο φινίρισμα. Μεταξύ του εξοπλισμού περιλαμβάνονται ηλεκτρικά παράθυρα μπροστά, ηλεκτρονικά ανοίγματά πίσω και ραδιόφωνο με προεπιλεγμένα κουμπιά. Οι πλάτες των μπροστινών καθίσμων μπορούν να γείρουν προς τα εμπρός για ευκολότερη πρόσβαση στο πίσω κάθισμα. Ο πίνακας περιλαμβάνει μια οριζόντια ταχύμετρη ένδειξη μέχρι 180 χλμ./ώρα και φωτιστικά ενδεικτικά που δηλώνουν τη στροφή του κινητήρα, αντί ενός στροτονόμετρου. Όπως και τα ηλεκτρικά παράθυρα, είναι αρκετά μοναδικά χαρακτηριστικά για το 1965. Το εσωτερικό είναι σε τακτική κατάσταση. Δέρμα, πάνελ θυρών, πίσω κάθισμα και οροφή βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση. Επίσης τα τζάμια και οι καιροί είναι σε φρέσκια κατάσταση. Ο πενταψήφιος μετρητής χιλιομέτρων δείχνει 23.031 χιλιόμετρα. Το πρωτότυπο και όμορφο τιμόνι Nardi, που τότε ήταν στάνταρ σε αυτά τα μοντέλα, παραμένει παρόν. Στο πορτμπαγκάζ υπάρχει ένα πλήρες εφεδρικό κανονικό τροχό από χάλυβα.

ΤΕΧΝΙΚΑ:

Με τα χρόνια το Fiat διατηρήθηκε σε καλή κατάσταση. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης ανάγκασε την αλλαγή ταχυτήτων, φρένων και καρμπυρατέρ. Το 2016 αντικαταστάθηκαν, μεταξύ άλλων, το στροφαλοφόρο φτερό, ο θερμοστάτης, τα ελάσματα και οι σωληνώσεις φρένων. Επίσης τον Φεβρουάριο του 2020 επαναφέρθηκαν οι εμπρόσθιες δαγκάνες φρένου. Αυτό το αντίτυπο διαθέτει επιπλέον κινητήρα προσαρμοσμένο από Giannini Automobili. Τη δεκαετία του 1960 ο Giannini θεωρούνταν το ρωμαϊκό αντίβαρο της Abarth· και οι δύο εταιρείες ειδικεύονταν στη βελτίωση μοντέλων Fiat. Μέσω αλλαγών σε κεφαλή κυλίνδρου, εκκεντροφόρο, καρμπυρατέρ, φίλτρο αέρα, εξάτμιση και τελική μετάδοση, ο Giannini 1300 S διαφέρει σημαντικά από το βασικό Fiat 1300. Η απόδοση αυξήθηκε από 60 στα 67 ίππους και η τελική ταχύτητα έφτασε περίπου τα 150 χλμ./ώρα, έναντι 140 χλμ./ώρα για το αρχικό μοντέλο. Ο κινητήρας συνδέεται με κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων χειροκίνητου μεσαία μετατόπιση στον στύλο διεύθυνσης. Το αυτοκίνητο κινείται, φρενάρει και αλλάζει ταχύτητα καλά.

ΓΕΝΙΚΑ:

Αυτό το συμπαγές ιταλικό κουπέ κατασκευάστηκε γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1960 από την Carrozzeria Vignale και βασιζόταν στο πλαίσιο και στην τεχνολογία της Fiat 1300 Berlina. Χάρη στο κομψό σχεδιασμό του Giovanni Michelotti, το αυτοκίνητο αυτό πρόσφερε έναν προσιτό τρόπο να διακριθεί κανείς από το πλήθος.
Για τους αμαξωματάρηδες, τα χρόνια της δεκαετίας του 50 ήταν μια απαιτητική περίοδος. Πολλές εταιρείες που έφτιαχναν τα αυτοκίνητά τους ακόμα χειροποίητα εξαφανίστηκαν από τη σκηνή. Κάποια μάρκα επιβίωσαν κατασκευάζοντας αποκλειστικά σχέδια ή εκσυγχρονίζοντας την παραγωγή τους. Και στη Vignale σημειώθηκε σταδιακή αλλαγή: από μεμονωμένες παραγγελίες σε μικρή κλίμακα παραγωγής. Ιδιαιτέρως επιτυχημένα αποδείχθηκαν τα μοντέλα βασισμένα στο Fiat 600 και οι εκδόσεις του Fiat Multipla. Γύρω στο 1960 ο Michelotti επικεντρώθηκε όλο και περισσότερο σε μεγαλύτερα σχέδια και projects, ενώ ο Alfredo Vignale αποφάσισε να επεκτείνει την επιχείρηση και να μηχανικοποιήσει την παραγωγή. Τον Αύγουστο του 1961 η βιομηχανία αμαξώματος μετακόμισε σε νέο συγκρότημα στη Grugliasco, κοντά στο Τορίνο. Εκεί η παραγωγή πραγματικά άρχισε. Σε αυτό το εργοστάσιο παρήχθησαν μεταξύ άλλων τα τελευταία μοντέλα Lancia Appia, τα Flavia, η Maserati 3500 GTV και Sebring, καθώς και διάφορα μοντέλα Fiat που αργότερα πωλούνταν ακόμη και με το όνομα Vignale. Η οικονομική ύφεση στα τέλη της δεκαετίας του 1960 οδήγησε στο τέλος πολλών μικρών αμαξωμάτων. Λόγω των περιορισμένων ποσοτήτων παραγωγής και της χειροποίητης διαδικασίας, τα αυτοκίνητα Vignale έγιναν πολύ δαπανηρά για να παραμείνουν ανταγωνιστικά. Ο Alfredo Vignale πούλησε τελικά την εταιρεία στη De Tomaso, που χρησιμοποίησε το εργοστάσιο για την παραγωγή της De Tomaso Pantera. Σύμφωνα με φήμες, υπάρχουν πλέον μόνο 15 γνωστά οχήματα σε κίνηση από την 1300 Vignale Coupé.