Μια ξύλινη μάσκα - Εμείς - Ακτή Ελεφαντοστού
06
ημέρες
20
ώρες
36
λεπτά
57
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 290
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 550 - € 650
 | 290 € | |
|---|---|---|
| 270 € | |
| 250 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138275 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αρχική μάσκα We από την Ακτή Ελεφαντοπούς, προέλευση περιοχή Toulepleu, ύψος 25 εκ., βάρος 2,6 κg, πωλείται με βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Μια μάσκα We (Guéré), από τη Δυτική Ακτή Ελεφαντοδρόου, συλλεγμένη στην περιοχή Toulepleu, συμπεριλαμβανομένου σταντ.
Ξύλο, χρωστικές ύλες, ίνες, κοχύλια cowrie και κουδούνια από σιδερένια.
Αυτή η εντυπωσιακή μάσκα We αποτελεί παράδειγμα της γλυπτικής επινοητικότητας και της εκφραστικής οπτικής γλώσσας για τις μάσκες των δυτικών πολιτισμών της Côte d'Ivoire, που φημίζονται. Αντί να επιδιώκει ρεαλιστική απεικόνιση, ο γλύπτης συνδυάζει εξαιρετικά αφαίρετα ανθρώπινα και ζώϊκα χαρακτηριστικά σε μια ισχυρή ριτ understand οπτική εικόνα που είχε ως σκοπό να εμπνεύσει τόσο σεβασμό όσο και δέος κατά τις εμφανίσεις μάσκας.
Η σύνθεση κυριαρχείται από μια τεράστια προβολή μύτης/μουσού, λαξευμένη με ένα μεγάλο ορθογώνιο στόμα, ο ανοικτός του οποίου χώρος αποκαλύπτει μια σειρά από δόντια με αιχμηρές άκρες. Αυτή η υπερβολικά αρχιτεκτονική κατασκευή εγείρει αμέσως τις επικίνδυνες ποιότητες που συνδέονται με αρπακτικά ζώα, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπει το ανθρώπινο πρόσωπο σε ένα υπερφυσικό ον που υπάρχει πέρα από τις συνηθισμένες κατηγορίες ανθρώπου και θηρίου. Πάνω από τη μύτη, η πλατιά τριγωνική μύτη υψώνεται προς ένα υψηλό, σχεδόν κωνικό μέτωπο υπερτερούμενο από τρεις διακριτές ημισεληνοειδείς προεκτάσεις. Αυτά τα στρογγυλεμένα στοιχεία δημιουργούν μια ρυθμική γλυπτική ισορροπία, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη μακεδονική της απλότητας της συνολικής σύνθεσης.
Τα αμυγδαλόμορφα μάτια περιορίζονται σε στενές οριζόντιες σχισμές, προσδίδοντας στη μάσκα μια συγκεντρωμένη, προς τα μέσα έκφραση. Η μετριασμένη τους διαχείρισηcontrast με το εκτεταμένο στόμα εστιάζει την προσοχή του θεατή προς το φωνητικό και εκτελεστικό χαρακτήρα της μάσκας. Κατά τη διάρκεια τελετουργικών εμφανίσεων, το ανοιχτό στόμα θα είχε ενισχύσει τη φωνή του φορέα, ενώ οπτικά υπαινιχθεί τη μορφοποιημένη δύναμη του πνεύματος που ενσαρκώνεται από τη μάσκα.
Η επιφάνεια διατηρεί μια όμορφα παλιά πατίνα που προέρχεται από παρατεταμένη τελετουργική χρήση. Απαλυσμένοι άκρες, περιοχές λειασμένης διαχείρισης και διακριτές διακυμάνσεις ανά γκρι, καφέ και μαύρους τόνους μαρτυρούν επαναλαμβανόμενες παραστάσεις και μακροχρόνια έκθεση σε ποτήρι, θυσιαστήρια και περιβαλλοντικές συνθήκες. Τέτοια φυσικά αναπτυγμένα φθύρα συμβάλλουν σημαντικά στην γλυπτική παρουσία του αντικειμένου και αντικατοπτρίζουν την ενεργή τελετουργική του ιστορία.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η πυκνή συσσώρευση θυσιαστικού υλικού που καλύπτει την άνω μύτη. Μια συμπαγής κρούστα από σκοτεινές οργανικές εναποθέσεις, διασπείρονται με ζωηρή κόκκινη χρωστική, διατηρώντας απτό αποτύπωμα τελετουργικών θυσιών που διαμορφώθηκαν σε μακρινό χρονικό διάστημα. Αντί να είναι διακοσμητικό, αυτές οι επικαλύψεις συνιστούν αναπόσπαστο συστατικό της πνευματικής αποδεκτικότητας της μάσκας, καταγράφοντας διαδοχικές πράξεις αγιάσεως που ανανέωσαν τη δύναμη του πνεύματος που ενσαρκώνεται από το αντικείμενο.
Κρεμάμενο κάτω από το πηγούνι διακρίνεται ένας εντυπωσιακός συνδυασμός σφυρηλατώνων μπρούντζινών κουδουνιών, προσαρτημένων σε στριμμένα ινώδη κορδόνια διακοσμημένα με κοχύλια cowrie. Κατά τη διάρκεια της απόδοσης, αυτά τα κουδούνια θα παρήγαγαν έναν συνεχόμενο μεταλλικό αναστεναγμό συνοδεύοντας τις κινήσεις του χορευτή, μετατρέποντας την οπτική παρουσία της μάσκας σε πολυαισθητηριακή εμπειρία. Ο ήχος ανακοίνωνε την άφιξη του πνεύματος, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη μεταφυσική του αρχή. Τα κοχύλια cowrie, επί μακρόν συνδεδεμένα στη Δυτική Αφρική με ακμάζουσα, κύρος και πνευματική προστασία, ενίσχυσαν περαιτέρω την τελετουργική ισχύ του συνόλου.
Οι αντίθετες και πλευρικές διατρήσεις υποδηλώνουν τη σύνδεση ενός εκτεταμένου κοστούμι ινώδους ύφους που εξάλειψε πλήρως τον performer. Όπως με πολλές σημαντικές μάσκες We, το λαξευμένο ξύλινο πρόσωπο σχημάτιζε μόνο το ορατό κεντρικό στοιχείο ενός πολύ μεγαλύτερου συμμορδικού συνόλου όπου το κοστούμι, η κίνηση, ο ρυθμός και ο ήχος λειτουργούσαν ως αναπόσπαστα μέρη της παράστασης.
Μάσκες αυτού του τύπου χρησιμοποιούσαν οι συσσωματώσεις ισχυρών αντρών που ήταν υπεύθυνοι για κοινωνικό έλεγχο, μύηση, δικαστική εξουσία και την προστασία της κοινότητας. Εμφανίζονταν μόνο σε σημαντικές τελετουργικές περιστάσεις και αντιπροσώπευαν πνεύματα του δάσους, της εξουσίας ενός ολόκληρου συστήματος, που προσπερνούσε την εξουσία των μελών της κοινωνίας. Οι εμφανίσεις τους συνδύαζαν θεατρικό θέαμα με θρησκευτική αποτελεσματικότητα, επαναδιατύπωναν την κοινωνική τάξη, διατηρώντας ταυτόχρονα την επικοινωνία μεταξύ του ανθρώπινου κόσμου και του βασιλείου των ισχυρών υπερφυσικών όντων.
Η εξαιρετικά αφαιρετική γεωμετρία, οι δραματικοί γλυπτικοί όγκοι και η αξιοσημείωτη διατήρηση τελετουργικών προσθέσεων τοποθετούν αυτό το παράδειγμα ανάμεσα στις πιο επιδραστικές εκφράσεις της γλυπτικής We. Αντίστοιχες μάσκες έχουν δημοσιευθεί στο We Masks, Εκδόσεις 5 Continents Editions, όπου παρόμοια μνημειακά παραδείγματα απεικονίζουν την εντυπωσιακή ποικιλία και τη καλλιτεχνική ωριμότητα των παραδόσεων μασκέρας We. Η τρέχουσα μάσκα μοιράζεται με αυτά τα τεκμηριωμένα έργα τη δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ αφαιρετικότητας και εκφραστικής δύναμης που έχει καθιερώσει τη γλυπτική We ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά επιτεύγματα της Δυτικής Αφρικής.
Alain-Michel Boyer
We
5 Continents Editions, Μιλάνο, 2019
ISBN 978-88-7439-868-3
Ένα ιδιαίτερα συνιστώμενο μοντέρνο πανόραμα τέχνης We και παραδόσεων μασκέ. Ο Boyer παρουσιάζει τους We ως μια από τις μεγάλες κουλτούρες που επικεντρώνονται στη μάσκα της Δυτικής Αφρικής, εξετάζοντας διάφορους τύπους μασκών, τις κοινωνικές και τελετουργικές τους λειτουργίες, την εξελικτική τους πορεία και τη μοναδική εκφραστική δύναμη της γλυπτικής We. Η δημοσίευση είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για τη μελέτη και κατάταξη μα monumental masks χαρακτηρίζονται από επιθετικά, υβριδικά και ζωοειδή χαρακτηριστικά, όπως μάσκες δυνατών πνευμάτων του δάσους με υπερβολικά στόματα, δόντια και επιβλητικούς γλυπτικούς όγκους.
Eberhard Fischer
Hans Himmelheber
Οι Τέχνες των Dan στη Δυτική Αφρική
Μουσείο Rietberg, Ζυρίχη, 1984
Αν και εστιάζουν κυρίως στην τέχνη των Dan, αυτό το ορόσημο βιβλίο είναι απαραίτητο για τη μελέτη των μασκών We/Guéré λόγω των στενών ιστορικών, γεωγραφικών και πολιτισμικών συνδέσεων ανάμεσα σε αυτές τις γειτονικές παραδόσεις. Οι συγγραφείς παρέχουν σημαντικές αναλύσεις τύπων μάσκας, τελετουργικών λειτουργιών, επιφανειακής επεξεργασίας, συσσωρευμένης πατίνας, αποτυπώματα χρήσης και της πολύπλοκης σχέσης μάσκας, performer και κοινότητας. Το βιβλίο παραμένει ένας από τους σημαντικότερους αναφορικούς πόρους για την κατανόηση ευρύτερων παραδόσεων μασκέτας της δασώδους ζώνης της δυτικής Côte d’Ivoire και των καλλιτεχνικών τους διασυνδέσεων.
Πληροφοριοδότης Bakari Bouaflé
Inv. No. M////A//Z/1/8/8/10
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να παρέχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλη την προέλευση που είναι γνωστή για το αντικείμενο στους αγοραστές. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε αναγκαία άδεια θα/θα ληφθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜια μάσκα We (Guéré), από τη Δυτική Ακτή Ελεφαντοδρόου, συλλεγμένη στην περιοχή Toulepleu, συμπεριλαμβανομένου σταντ.
Ξύλο, χρωστικές ύλες, ίνες, κοχύλια cowrie και κουδούνια από σιδερένια.
Αυτή η εντυπωσιακή μάσκα We αποτελεί παράδειγμα της γλυπτικής επινοητικότητας και της εκφραστικής οπτικής γλώσσας για τις μάσκες των δυτικών πολιτισμών της Côte d'Ivoire, που φημίζονται. Αντί να επιδιώκει ρεαλιστική απεικόνιση, ο γλύπτης συνδυάζει εξαιρετικά αφαίρετα ανθρώπινα και ζώϊκα χαρακτηριστικά σε μια ισχυρή ριτ understand οπτική εικόνα που είχε ως σκοπό να εμπνεύσει τόσο σεβασμό όσο και δέος κατά τις εμφανίσεις μάσκας.
Η σύνθεση κυριαρχείται από μια τεράστια προβολή μύτης/μουσού, λαξευμένη με ένα μεγάλο ορθογώνιο στόμα, ο ανοικτός του οποίου χώρος αποκαλύπτει μια σειρά από δόντια με αιχμηρές άκρες. Αυτή η υπερβολικά αρχιτεκτονική κατασκευή εγείρει αμέσως τις επικίνδυνες ποιότητες που συνδέονται με αρπακτικά ζώα, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπει το ανθρώπινο πρόσωπο σε ένα υπερφυσικό ον που υπάρχει πέρα από τις συνηθισμένες κατηγορίες ανθρώπου και θηρίου. Πάνω από τη μύτη, η πλατιά τριγωνική μύτη υψώνεται προς ένα υψηλό, σχεδόν κωνικό μέτωπο υπερτερούμενο από τρεις διακριτές ημισεληνοειδείς προεκτάσεις. Αυτά τα στρογγυλεμένα στοιχεία δημιουργούν μια ρυθμική γλυπτική ισορροπία, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη μακεδονική της απλότητας της συνολικής σύνθεσης.
Τα αμυγδαλόμορφα μάτια περιορίζονται σε στενές οριζόντιες σχισμές, προσδίδοντας στη μάσκα μια συγκεντρωμένη, προς τα μέσα έκφραση. Η μετριασμένη τους διαχείρισηcontrast με το εκτεταμένο στόμα εστιάζει την προσοχή του θεατή προς το φωνητικό και εκτελεστικό χαρακτήρα της μάσκας. Κατά τη διάρκεια τελετουργικών εμφανίσεων, το ανοιχτό στόμα θα είχε ενισχύσει τη φωνή του φορέα, ενώ οπτικά υπαινιχθεί τη μορφοποιημένη δύναμη του πνεύματος που ενσαρκώνεται από τη μάσκα.
Η επιφάνεια διατηρεί μια όμορφα παλιά πατίνα που προέρχεται από παρατεταμένη τελετουργική χρήση. Απαλυσμένοι άκρες, περιοχές λειασμένης διαχείρισης και διακριτές διακυμάνσεις ανά γκρι, καφέ και μαύρους τόνους μαρτυρούν επαναλαμβανόμενες παραστάσεις και μακροχρόνια έκθεση σε ποτήρι, θυσιαστήρια και περιβαλλοντικές συνθήκες. Τέτοια φυσικά αναπτυγμένα φθύρα συμβάλλουν σημαντικά στην γλυπτική παρουσία του αντικειμένου και αντικατοπτρίζουν την ενεργή τελετουργική του ιστορία.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η πυκνή συσσώρευση θυσιαστικού υλικού που καλύπτει την άνω μύτη. Μια συμπαγής κρούστα από σκοτεινές οργανικές εναποθέσεις, διασπείρονται με ζωηρή κόκκινη χρωστική, διατηρώντας απτό αποτύπωμα τελετουργικών θυσιών που διαμορφώθηκαν σε μακρινό χρονικό διάστημα. Αντί να είναι διακοσμητικό, αυτές οι επικαλύψεις συνιστούν αναπόσπαστο συστατικό της πνευματικής αποδεκτικότητας της μάσκας, καταγράφοντας διαδοχικές πράξεις αγιάσεως που ανανέωσαν τη δύναμη του πνεύματος που ενσαρκώνεται από το αντικείμενο.
Κρεμάμενο κάτω από το πηγούνι διακρίνεται ένας εντυπωσιακός συνδυασμός σφυρηλατώνων μπρούντζινών κουδουνιών, προσαρτημένων σε στριμμένα ινώδη κορδόνια διακοσμημένα με κοχύλια cowrie. Κατά τη διάρκεια της απόδοσης, αυτά τα κουδούνια θα παρήγαγαν έναν συνεχόμενο μεταλλικό αναστεναγμό συνοδεύοντας τις κινήσεις του χορευτή, μετατρέποντας την οπτική παρουσία της μάσκας σε πολυαισθητηριακή εμπειρία. Ο ήχος ανακοίνωνε την άφιξη του πνεύματος, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη μεταφυσική του αρχή. Τα κοχύλια cowrie, επί μακρόν συνδεδεμένα στη Δυτική Αφρική με ακμάζουσα, κύρος και πνευματική προστασία, ενίσχυσαν περαιτέρω την τελετουργική ισχύ του συνόλου.
Οι αντίθετες και πλευρικές διατρήσεις υποδηλώνουν τη σύνδεση ενός εκτεταμένου κοστούμι ινώδους ύφους που εξάλειψε πλήρως τον performer. Όπως με πολλές σημαντικές μάσκες We, το λαξευμένο ξύλινο πρόσωπο σχημάτιζε μόνο το ορατό κεντρικό στοιχείο ενός πολύ μεγαλύτερου συμμορδικού συνόλου όπου το κοστούμι, η κίνηση, ο ρυθμός και ο ήχος λειτουργούσαν ως αναπόσπαστα μέρη της παράστασης.
Μάσκες αυτού του τύπου χρησιμοποιούσαν οι συσσωματώσεις ισχυρών αντρών που ήταν υπεύθυνοι για κοινωνικό έλεγχο, μύηση, δικαστική εξουσία και την προστασία της κοινότητας. Εμφανίζονταν μόνο σε σημαντικές τελετουργικές περιστάσεις και αντιπροσώπευαν πνεύματα του δάσους, της εξουσίας ενός ολόκληρου συστήματος, που προσπερνούσε την εξουσία των μελών της κοινωνίας. Οι εμφανίσεις τους συνδύαζαν θεατρικό θέαμα με θρησκευτική αποτελεσματικότητα, επαναδιατύπωναν την κοινωνική τάξη, διατηρώντας ταυτόχρονα την επικοινωνία μεταξύ του ανθρώπινου κόσμου και του βασιλείου των ισχυρών υπερφυσικών όντων.
Η εξαιρετικά αφαιρετική γεωμετρία, οι δραματικοί γλυπτικοί όγκοι και η αξιοσημείωτη διατήρηση τελετουργικών προσθέσεων τοποθετούν αυτό το παράδειγμα ανάμεσα στις πιο επιδραστικές εκφράσεις της γλυπτικής We. Αντίστοιχες μάσκες έχουν δημοσιευθεί στο We Masks, Εκδόσεις 5 Continents Editions, όπου παρόμοια μνημειακά παραδείγματα απεικονίζουν την εντυπωσιακή ποικιλία και τη καλλιτεχνική ωριμότητα των παραδόσεων μασκέρας We. Η τρέχουσα μάσκα μοιράζεται με αυτά τα τεκμηριωμένα έργα τη δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ αφαιρετικότητας και εκφραστικής δύναμης που έχει καθιερώσει τη γλυπτική We ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά επιτεύγματα της Δυτικής Αφρικής.
Alain-Michel Boyer
We
5 Continents Editions, Μιλάνο, 2019
ISBN 978-88-7439-868-3
Ένα ιδιαίτερα συνιστώμενο μοντέρνο πανόραμα τέχνης We και παραδόσεων μασκέ. Ο Boyer παρουσιάζει τους We ως μια από τις μεγάλες κουλτούρες που επικεντρώνονται στη μάσκα της Δυτικής Αφρικής, εξετάζοντας διάφορους τύπους μασκών, τις κοινωνικές και τελετουργικές τους λειτουργίες, την εξελικτική τους πορεία και τη μοναδική εκφραστική δύναμη της γλυπτικής We. Η δημοσίευση είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για τη μελέτη και κατάταξη μα monumental masks χαρακτηρίζονται από επιθετικά, υβριδικά και ζωοειδή χαρακτηριστικά, όπως μάσκες δυνατών πνευμάτων του δάσους με υπερβολικά στόματα, δόντια και επιβλητικούς γλυπτικούς όγκους.
Eberhard Fischer
Hans Himmelheber
Οι Τέχνες των Dan στη Δυτική Αφρική
Μουσείο Rietberg, Ζυρίχη, 1984
Αν και εστιάζουν κυρίως στην τέχνη των Dan, αυτό το ορόσημο βιβλίο είναι απαραίτητο για τη μελέτη των μασκών We/Guéré λόγω των στενών ιστορικών, γεωγραφικών και πολιτισμικών συνδέσεων ανάμεσα σε αυτές τις γειτονικές παραδόσεις. Οι συγγραφείς παρέχουν σημαντικές αναλύσεις τύπων μάσκας, τελετουργικών λειτουργιών, επιφανειακής επεξεργασίας, συσσωρευμένης πατίνας, αποτυπώματα χρήσης και της πολύπλοκης σχέσης μάσκας, performer και κοινότητας. Το βιβλίο παραμένει ένας από τους σημαντικότερους αναφορικούς πόρους για την κατανόηση ευρύτερων παραδόσεων μασκέτας της δασώδους ζώνης της δυτικής Côte d’Ivoire και των καλλιτεχνικών τους διασυνδέσεων.
Πληροφοριοδότης Bakari Bouaflé
Inv. No. M////A//Z/1/8/8/10
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να παρέχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλη την προέλευση που είναι γνωστή για το αντικείμενο στους αγοραστές. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε αναγκαία άδεια θα/θα ληφθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
We
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden mask
Height
25 cm
Βάρος
2.6 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
