Osvaldo Provvidone (1920-2013) - Senza Titolo

AUTORE

Osvaldo Provvidone (1920 – 2013) ζωγράφος ιταλός. Γεννημένος στο Νовара, υπήρξε οπτικός καλλιτέχνης ικανός να διακριθεί στο περιβάλλον της σύγχρονης ιταλικής τέχνης μέσα από μια συνεχή και παθιασμένη ερευνητική στιλιστική πορεία. Η εκπαίδευσή του αντλεί ρίζες από τη μαζική περίοδος του μεταπολέμου: σπούδασε στην Ακαδημία Albertina di Belle Arti di Torino, έχοντας ως φάρους δύο δάσκαλους μεγέθους Felice Casorati και Enrico Paolucci, ο οποίος εκλέχθηκε ως η άμεση καθοδήγησή του. Μετά το ότι δίδαξε στο Τορίνο στο Ινστιτούτο Statale del Figurino e della Moda (τότε διευθυνόμενο από τον Italo Cremona) και, ακολούθως, στα λύκεια και τεχνικές σχολές της Νоваρα, ο Provvidone αγκάλιασε πλήρως τη δραστηριότητα της έκθεσης. Από τα εξήντα και μετά ξεκίνησε να συλλέγει διακριτικά βραβεία, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει η δεύτερη θέση για τη θερμεία (tempera) στην I Biennale Romana di Arte Contemporanea το 1967.

Από άποψη ποιητικής και τεχνικής, από τη δεκαετία του πενήντα η τέχνη του Provvidone γνώρισε μια αποφασιστική στροφή: ο καλλιτέχνης απομακρύνθηκε από τον ρητό ρεαλισμό για να φτάσει σε μια ουτοπική εξερεύνηση της διαστητικότητας της αφηρημένης χωροταξίας. Το στυλ του ορίζεται μέσω μιας εξαιρετικά προσωπικής ζωγραφικής σημείου και κίνησης, συχνά περιγραφόμενης από την κριτική ως ένα πραγματικό «μάγμα χρωμάτων» περίλαμπτης μεγαλοπρέπειας, ικανό να μεταφράσει το εσωτερικό συναισθηματικό σε δονήσεις στον καμβά. Θεωρώντας τη ζωγραφική ως ρευστό ροή σε συνεχές γίγνεσθαι, ο Provvidone εναλλάσσει έργα εξαιρετικά ευαίσθητα και λεπτότητα τονικής απόχρωσης με δημιουργίες χαρακτηριζόμενες από έντονο υλικό αντίκτυπο και ακανόνιστες επιφάνειες. Η αδιάκοπη πειραματική του ώθηση τον οδήγησε να ξεπεράσει τα όρια του λαδιού και της tempera σε καμβά, εξερευνώντας τη γραφιστική τέχνη, τεχνικές μεικτές σε χαρτόνι, μέχρι να υπηρετήσει τη βιοτεχνία υφάσματος και την ενσωμάτωση έργων τέχνης σε αισθητικά-αρχιτεκτονικά πλαίσια.

Τα έργα του έχουν ιστοριογραφηθεί, αποκτηθεί ή αξιοποιηθεί μέσω εκθέσεων υπό την αιγίδα των θεσμών της περιοχής του: ο Δήμος Νόβαρα έχει γιορτάσει την κληρονομιά του με εκθέσεις μεγάλης σημασίας, όπως αυτή που φιλοξενήθηκε στο Salone dell'Arengo del Broletto το 2002 και οι αναδρομικές εκθέσεις στο Spazio aperto all'Arte, εδραιώνοντας τελικά τον ρόλο του ως ζωντανής και αυτοδύναμης φωνής της ιταλικής σύγχρονης τέχνης.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Χωρίς Τίτλο», μεικτή τεχνική σε χαρτόνι επιστραμμένο σε σανίδα, 86x68εκ, 1961. Στο πίσω μέρος ετικέτα γκαλερί και ετικέτα της έκθεσης «Osvaldo Provvidone - Opere Scelte» του 2005, της οποίας θα παραχθεί αντίγραφο του καταλόγου.

Η σύνθεση επιβάλλεται ως αυτοδύναμη και υλική εξερεύνηση ενός εσωτερικού τοπίου, μια συναισθηματική τοπογραφία όπου οι μορφές ποτέ δεν παγιώνονται σε ορισμένα αντικείμενα, αλλά παραμένουν σε διαρκή κατάσταση ροής και ενέργειας. Κατασκευασμένη σε μια κρίσιμη στιγμή της καριέρας του Provvidone, λίγο μετά τον οριστικό αποχωρισμό από τις πιο αυστηρές figurative επιρροές της εκπαίδευσής του, αυτή η εργασία ενσαρκώνει την πλήρη υιοθέτηση της αφηρημένης γλώσσας.

Η σύνθεση δομείται σε μια δυναμική αποσπασματικότητα επιπέδων που επικαλύπτονται και «κολλούν» μεταξύ τους, όπου μάζες χρωμάτων τολμηράς συνομιλούν και συγκρούονται. Ένας σκοτεινός και βαθύς κατακόρυφος άξονας, κυριαρχημένος από έντονο βιολέτα και καφέ καμένα, αγκυρώνει το δεξί τμήμα της σύνθεσης, ενώ στα αριστερά και κάτω εκτείνονται ευρείες επιφάνειες οker χρυσή, λαμπερό κίτρινο και πορτοκαλί, διακοπτόμενες από μπλοκ γκρι-λιβάντο και κρέμα λευκή. Η τεχνική είναι εξαιρετικά χειρονομιακή και υλική, με ορατές μπογιές που εναλλάσσουν πυκνότητα και διαφάνειες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτελεί το παιχνίδι γραφιθογραφίας (sgraffito) και λεπτών γραμμών, σχεδόν φιλίνων, που διασχίζουν την επιφάνεια της ζωγραφικής, γαζώνοντας τα ανώτερα στρώματα για να αποκαλύψουν τα κατώτερα ή να προσθέσουν μια διακριτική δομή πλέγματος αέρηδων, όπως φαίνεται στην κεντρική αριστερή περιοχή, σχεδόν για να προκαλέσει ένα ευάλωτο δίχτυ ή μια γεωμετρικοποιημένη μορφή σε διάλυση.

Το έργο τοποθετείται τέλεια στη ωριμη ποιητική του Provvidone, χαρακτηρισμένη από την έρευνα της αφηρημένης χωροταξίας που αποφεύγει τον εξωτερικό διακοσμητικό χαρακτήρα για να γίνει έκφραση σπλάχνων. Το έργο ενσαρκώνει την ιδέα της ζωγραφικής ως «μάγμα χρωμάτων» που περιγράφεται από την κριτική, μια ροή ενέργειας σε διαρκή γένεση όπου το χρώμα δεν είναι μόνο χρωστική ουσία αλλά ύλη συναισθηματική που vibrates επάνω στην επιφάνεια. Σε αυτήν την περίοδο, ο καλλιτέχνης ενισχύει την ταυτότητά του ως χρωστήρας, φέρνοντας στα άκρα τη ικανότητα του χρώματος να μεταφέρει συναισθήματα και ενέργεια, εναλλάσοντας στιγμές από εξαιρετική ευαισθησία με αιφνίδιους «ρύσα» υλικούς. Έργο με δυναμική σύνθεση, ενεργητικό και ελκυστικό στην οπτική του επίπτωση.

ΚΑΤΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Καλή γενική κατάσταση. Έργο με ζωντανή χρωματικότητα και πινελιές ευανάγνωστες, με ελαφριά κυματισμό του υποστηρίγματος στην κάτω δεξιά γωνία (βλ. φωτογραφία). Το φαινόμενο αυτό δεν αλλοιώνει τη συνολική αισθητική απόδοση.

Η φωτογραφία του πίνακα που τοποθετήθηκε σε ένα περιβάλλον είναι παραγόμενη με τεχνητή νοημοσύνη και θεωρείται εντελώς ενδεικτική. Μόνο οι υπόλοιπες φωτογραφίες έχουν κύρια σημασία, που δείχνουν με πιστότητα το αντικείμενο και τα χαρακτηριστικά του, τόσο σε γενικές όσο και σε λεπτομερείς λεπτομέρειες.

Αποστολή παρακολουθούμενη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.