victor vasarely - BIDIM

Victor Vasarely. BIDIM, 1968.

Ο Βασάρελι (Victor Vasarely), ευρέως θεωρούμενος ως ο πατέρας της Op Art, υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές φιγούρες της αφηρημένης τέχνης του 20ού αιώνα. Η έρευνά του για την οπτική αντίληψη, το χρώμα και τη γεωμετρία έχει μεταμορφώσει τη σχέση ανάμεσα στον θεατή και την εικόνα, δημιουργώντας συνθέσεις ικανές να παράγουν κίνηση, βάθος και δόνηση μέσω ακριβών μαθηματικών δομών.
Ρολά
«Copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Suisse» στο πίσω μέρος.
Σφραγίδα στερεάς τεχνικής της Fondation Vasarely.
Φωτολιθογραφία σε γυαλισμένο χαρτί
Στο BIDIM (1968), ο Vasarely χτίζει μία από τις πιο ισχυρές οπτικές αρχιτεκτονικές του χρησιμοποιώντας ένα επαναλαμβανόμενο κυβικό πλέγμα το οποίο τυλίγεται στον εαυτό του, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ενός αδύνατου όγκου. Η δομή φαίνεται να επεκτείνεται ταυτόχρονα προς τα έξω και να ανοίγεται προς τα μέσα, δημιουργώντας ένα οπτικό παράδοξο όπου η επίπεδη επιφάνεια μετατρέπεται σε τρισδιάστατη κατασκευή ασταθή.
Το έργο ανήκει σε μια περίοδο κατά την οποία ο καλλιτέχνης επιτυγχάνει πλήρη συνύπαρξη τέχνης, επιστήμης και συστήματος. Εδώ, η εικόνα δεν είναι αποτέλεσμα μιας ατομικής κίνησης αλλά ενός επαναλαμβανόμενου κατασκευαστικού λογικού, που προαναγγέλλει βασικές έννοιες της ψηφιακής τέχνης, προγραμματισμού οπτικών και σχεδιασμού γενετικού/γενετικού σχεδιασμού.