Γλυπτό, Santo Obispo - 90 cm - Limewood

Εξαιρετική εξωκράσια αγάλματος ενός Αγίου Επισκόπου, καμωμένο από σφαιρικά ξύλα, πλήρως ενταγμένο στην Σχολή του Νότου της Γερμανίας (περ. 1600-1700). Μια εξαίσια Έργο Ύπατης Περίοδου χαρακτηρισμένο από τον γραμμικό ιερατικό ηρωισμό του γοτικού ύστερου κεντροευρωπαϊκού (Spätgotik) και από μια μοναδική ιστορική πατίνα.

Λόγω της γεωμετρικής και άκαμπτης πτώσης των πτυχώσεων του ενδύματος, του αυστηρού προσώπου και της κοπτοραφίας της ψυχής που καταλήγει σε σταθερούς κόμπους, το έργο θα μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί ως: „Κύκλος Tilman Riemenschneider“ ή „Ατελιέ Hans Bilger“. Αιτιολόγηση: Οι περιφερειακοί δάσκαλοι της Φρανκονίας και της Σουαβίας (νότιος τμήμα Γερμανίας) επέβαλαν στις αρχές του 16ου αιώνα αυτήν την τυπολογία ιερών φορέων. Οι βοηθοί τους και τα τοπικά εργαστήρια αντέγραψαν πιστά αυτόν τον τύπο τεμαχισμών χωρίς πολυχρωμία για μικρούς ναούς.

Παρουσιάζεται σε δημοπρασία ένα επιβλητικό ανεξάρτητο ξύλινο αγαλματίδιο από το 17ο αιώνα από έναν άγνωστο мастер της Γερμανικής Σχολής. Το έργο απεικονίζει τη λατινική θεμελιώδη ιεροσύνη ενός Αγίου Επισκόπου, ντυμένου με τα παραδοσιακά εκκλησιαστικά ενδύματα λεπτομερώς σκαλισμένα: φέρει υψηλό, μυτερό μίτρα (χαρακτηριστική τυπολογία που άρχισε να τυποποιείται στα κεντροευρωπαϊκά εργαστήρια στο τέλος του αιώνα) διακοσμημένο με ανάγλυφη σταυρός, ριγμένος μανδύας στους ώμους και ο σταυρωμένος άμβωνος στο οποίο κρέμονται δύο τέλειοι στρογγυλοί κοχλοί με φούντες.
Στυλ και τεχνικά χαρακτηριστικά: Το γλυπτό διακρίνεται για την εξαίσια γραμμική και γεωμετρική επεξεργασία των ενδυμάτων, με πτυχώσεις έντονα κατακόρυφες και γωνιώδεις που τελειώνουν με καθαρή μορφή στα πόδια· ένα αναγνωριστικό χαρακτηριστικό του γοτικού ύστερου κεντροευρωπαϊκού (Spätgotik). Το πρόσωπο φανερώνει ήπια, μυστικιστική και εγκρατή έκφραση, πλαισιωμένο από μια μακριά κόμη που έχει καταρτισθεί σε μπουκάλια και συμμετρικά που πέφτουν από τις δύο πλευρές. Τεχνικά, η μορφή έχει λαξευτεί από ένα ομοιογενές μονολιθικό μπλοκ και το πίσω μέρος δεν είναι λαξευμένο σε αυλάκι. Αυτή η δομική ιδιότητα εκτιμάται ιδιαίτερα στην γερμανική εικονιστική τέχνη της εποχής, καθώς πιστοποιεί ότι είχε σχεδιαστεί ως πλήρες σώμα νομισματικής προοπτικής, προοριζόμενη να βρίσκεται σε προεδρία ενός προδέλτου θυσιαστηρίου, σε ατομικό θάλαμο ή σε ιδιωτικό οίκον ιερολόγικου χαρακτήρα.
Κατάσταση διατήρησης: Το ξύλο παρουσιάζεται αποκολλημένο από παλαιές πολυχρωμίες ή πρόσφατες επαναχρωματώσεις, επιτρέποντας να θαυμάσετε τα ευαίσθητα ίχνη των εργαλείων από χειρονακτικό αποτύπωμα ( γοητίνες ) και τη βαθιά οξείδωση που συσσωρεύτηκε στην επιφάνεια κατά τα σχεδόν πεντακόσια χρόνια. Υποδεικνύει φθορές επιφανείας της μακράς ηλικίας του, μικρή ρωγμές φυσικές της συστολής του ξύλου που έχουν σταθεροποιηθεί, και αρχαία σήματα σαράκι που έχουν φροντιστεί και ανενεργά. Τα μισάνοιχτα χέρια αποδεικνύουν την έλλειψη των αρχαίων εξαρτημάτων εξάπλωσης (όπως το ράβδον ή ένα βιβλίο ιερών γραφών), μια συνήθη φθορά σε θρησκευτικά κομμάτια της περιόδου που δεν μειώνει τη μοναδική ιστορική αξία.
Βιβλιογραφία αναφοράς:
Baxandall, Michael. The Limewood Sculptors of Renaissance Germany (Yale University Press). Κύρια μελέτη για τη ξύλινη γλυπτική που βλέπει τη νότια Γερμανία και τις δομές των πτυχών της. Kammel, Frank Matthias. Spätgotische Skulptur in Schwaben und Franken (Νυρεμβέργη). Τυποποίηση των αγίων επισκόπων με μεσαίο μέγεθος για τοπικούς ναούς κατά τη μετάβαση του 15ου προς τον 16ο αιώνα.

Προέρχεται από ιδιωτική συλλογή
Σημείωση:
«Για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της τέλειας κατάστασης του έργου, ανάλογα με τον όγκο και τη φύση του, η μεταφορά και η παράδοσή του μπορεί να γίνει από τον ίδιο τον πωλητή»