Marc Riboud - North Vietnam - 1970

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΥΠΕΡΟΧΑ, ΣΠΑΝΙΟ, ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΠΡΟΒΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 1970 (!) -
από τον διάσημο Γάλλο Magnum φωτογράφο Μαρσ Ριμπού (Marc Riboud) (1923-2016).

"Το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να δείξει τη χώρα όπως είναι."

Τέλεια σχεδιασμένο από Régis Pagniez και Guy Trillat, Παρίσι.

ΠΟΛΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Ολόσωστε ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τους βομβαρδισμούς, την ύπαιθρο, το Ανόι, και τη ζωή σε εργοστάσια και σχολεία. Οι φωτογραφίες του Marc Riboud έχουν εμφανιστεί σε Life, Look και Newsweek.

ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Απολαύστε τη ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ των εξαιρετικά δημοφιλών ΜΟΝΟΠΩΛΟΥ ΑΓΟΡΩΝ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Προσφέροντας μερικά από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΑ ΚΟΣΜΕΙΩΣ - από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Ο Marc Riboud ήταν περισσότερο γνωστός για τους εκτεταμένους του αποστολικούς ρεπορτάζ για την Άπω Ανατολή: Οι Τρεις σημαίες της Κίνας, Πρόσωπα της Βορειοβιετναμικής, Οράματα της Κίνας και Στην Κίνα.

Εικονογραφημένο σε όλο το κείμενο με τη ρεαλιστική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Riboud, αποτυπώνοντας όλες τις πτυχές της ζωής στο Βορρά από τη ζωή στα εργοστάσια και τα σχολεία, μέχρι την στρατιωτική εκπαίδευση και τους θέσεις αντιαεροπορικής άμυνας που εποπτεύονται από ηλικιωμένους άνδρες 70 ετών. Το κείμενο του Philippe Devillers επιδιώκει να δώσει μια χρονική γραμμή και δομή ιστορίας για να βοηθήσει να νοηθεί η σύγχρονη κατάσταση.

Ο Marc Riboud ταξίδεψε ευρέως στη Βιέτναμ ως μέρος της δουλειάς του ως φωτοδημοσιογράφος για το Magnum.

Το 5Uhr30.com εξασφαλίζει λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και συνδυασμένα έξοδα αποστολής παγκοσμίως.

Holt, Rinehart and Winston, Νέα Υόρκη, Σικάγο, Σαν Φρανσίσκο. 1970. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Μαλακό εξώφυλλο. Διαστάσεις 215 x 280 mm. 200 σελίδες. Φωτογραφίες: Marc Riboud. Κείμενο: Philippe Devillers. Κείμενο στα αγγλικά.

Κατάσταση:
Μέσα πολύ φρέσκο και καθαρό χωρίς σημειώσεις προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς φθορισμό· οι πρώτες σελίδες με μικρή οριζόντια δίπλωση στο κάτω δεξί τετράγωνο (δεν είναι δραματικό). Έξω αρκετά φρέσκο και καλύτερο από το συνηθισμένο· ίχνη χρήσης και ελαφριά τριβή, αυτοκόλλητο στο κάτω μέρος του εξώφυλλου, μικρή δίπλωση στο κάτω δεξί της μπροστινής σελίδας, στήλη τσακίστηκε (όπως συχνά, από το πρώτο άνοιγμα). Γενικά καλό, καλύτερο από το συνηθισμένο.

Φανταστικό, πρώιμο, εξαιρετικά εντυπωσιακό τίτλος Marc Riboud από το 1970 - σπάνιο.

"Γεννημένος στη Λυών το 1923, ο Marc Riboud ήταν δραστήριος στην Γαλλική Αντίσταση από το 1942 ως το 1945. Μέχρι το 1951 εργαζόταν ως μηχανικός στα εργοστάσια της Λυών, στη συνέχεια έγινε ελεύθερος φωτογράφος και μετακόμισε στο Παρίσι το 1952. Προσκλήθηκε να ενταχθεί στο Magnum ως συνεργάτης από τον Henri Cartier-Bresson και τον Robert Capa το 1953· το 1955 έγινε πλήρες μέλος.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε για την Ινδία με ένα ειδικά μετασκευασμένο Land Rover που ανήκε στους συνιδρυτές του Magnum George Rodger, ο οποίος το είχε χρησιμοποιήσει για το φημισμένο του έργο στην Αφρική. Όταν πήγε στην Κίνα το 1957, ο Riboud ήταν ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους φωτογράφους που επισκέφθηκαν τη χώρα· επέστρεψε για μακρά παραμονή το 1965 με τον συγγραφέα K. S. Karol. Είναι κυρίως γνωστός για τα εκτενή ρεπορτάζ του στην Ανατολή: Οι Τρεις σημαίες της Κίνας (1966), Πρόσωπα της Βορειοβιετναμικής (1970), Οράματα της Κίνας (1981), Ανγκόρ: Η γαλήνη του Βουδισμού (1992), Στην Κίνα (1996), Αύριο Σαχά, Σαχά 1954–1998 (2003).
Μία από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του τραβήχτηκε στην Ουάσινγκτον, DC, κατά τη διάρκεια της Διαδήλωσης για την Ειρήνη στο Βιετνάμ το 1967: μια νέα γυναίκα κρατά ένα λουλούδι προς τα κλομπ των φαντάρων που φρουρούν το Πεντάγωνο. Οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά, όπως Life, Geo, National Geographic, Paris-Match και Stern. Δίς έλαβε το Overseas Press Club Award (1966 και 1970), καθώς και σημαντικές αναδρομικές εκθέσεις στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (1985), International Center of Photography, Νέα Υόρκη (1988 και 1997) και Maison Européenne de la Photographie (2004).Το 2011 δώρισε 192 πρωτότυπες εκτυπώσεις που έγιναν μεταξύ 1953 και 1977 στο Centre Georges Pompidou στο Παρίσι. Το έργο του έχει διακριθεί με πολυάριθμα έπαθλα και φυλάσσεται σε μουσεία και γκαλερί, συμπεριλαμβανομένων του Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, του Metropolitan Museum of Art στη Νέα Υόρκη, του Central Academy of Fine Arts Museum στο Πεκίνο και του Moderna Museet στη Στοκχόλμη, μεταξύ άλλων.
Ο Marc Riboud πέθανε στο Παρίσι στις 30 Αυγούστου 2016, σε ηλικία 93 ετών. Ο πυρήνας των αρχείων του έχει δωρηθεί στο Guimet National Museum of Asian Arts, Παρίσι.»
(ιστοσελίδα Magnum)

"Ο Marc Riboud γεννήθηκε στο Saint-Genis-Laval και φοίτησε στο λύκειο στη Λυών. Φωτογράφισε την πρώτη του εικόνα το 1937, χρησιμοποιώντας την κάμερα Vest Pocket Kodak του πατέρα του. Ως νέος κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν δραστήριος στην Γαλλική Αντίσταση, από το 1943 ως το 1945. Μετά τον πόλεμο, σπούδασε μηχανική στην École Centrale de Lyon από το 1945 έως το 1948.
Μέχρι το 1951 ο Riboud εργαζόταν ως μηχανικός στα εργοστάσια της Λυών, αλλά πήρε μια εβδομαδιαία άδειά για φωτογράφηση, εμπνέοντάς τον να γίνει φωτογράφος. Μετακόμισε στο Παρίσι όπου γνώρισε τον Henri Cartier-Bresson, τον Robert Capa και τον David Seymour, τους ιδρυτές του Magnum Photos. Μέχρι το 1953 έγινε μέλος του οργανισμού. Η ικανότητά του να αιχμαλωτίζει περαστικές στιγμές στη ζωή μέσα από δυνατές συνθέσεις ήταν ήδη εμφανής, και αυτή η ικανότητα θα τον εξυπηρετούσε για δεκαετίες.
Τα επόμενα δεκαετίες ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1957 ήταν ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους φωτογράφους που πήγε στην Κίνα, και το 1968, 1972 και 1976 πραγματοποίησε αρκετές ρεπορτάζ για τη Βορειοβιετναμική. Αργότερα ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, κυρίως στην Ασία, την Αφρική, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Ο Riboud υπήρξε μάρτυρας των ωμοτήτων του πολέμου (φωτογραφίζοντας και από την αμερικανική πλευρά του Πολέμου στο Βιετνάμ) και της φαινομενικής απαξίωσης μιας κουλτούρας καταπιεσμένης από μέσα (Κίνα κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης του προέδρου Μάο), ενώ αντίθετα αιχμαλώτισε τα χαρίσματα της καθημερινής ζωής, σε ηλιολατρικά στοιχεία του πλανήτη (Φές, Ανγκόρ, Ακαπούλκο, Νίger, Βενάρες, Σανξί) και τον ποιητικό ρυθμό παιδικού παιχνιδιού στην καθημερινή Παρίσι. Το 1979 αποχώρησε από το Magnum.
Οι φωτογραφίες του Riboud έχουν εμφανισθεί σε πολλά περιοδικά, μεταξύ των οποίων Life, Geo, National Geographic, Paris Match και Stern. Δύο φορές κέρδισε το Overseas Press Club Award, έλαβε το Lifetime Achievement Award στα Sony World Photography Awards του 2009 και είχε σημαντικές αναδρομικές εκθέσεις στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris και στο International Center of Photography στη Νέα Υόρκη.
Το Riboud τιμήθηκε ως επίτιμος Fellow της Royal Photographic Society το 1998.
Μία από τις πιο γνωστές εικόνες του είναι ο ζωγράφος της Πύργας του Εiffel, ληφθείσα στο Παρίσι το 1953. Απεικονίζει έναν άνθρωπο να ζωγραφίζει τον πύργο, σε πόζα χορεύτριας, ακουμπισμένος μεταξύ του μεταλλικού σκελετού του πύργου. Κάτω από αυτόν, το Παρίσι ξεπροβάλλει μέσα από τη φωτογραφική ομίχλη. Συχνά στην εικόνες του εμφανίζονται μοναχικές φιγούρες. Στην Άγκυρα, μια κεντρική φιγούρα φαίνεται σε σιλουέτα κατά έναν βιομηχανικό φόντο, ενώ στη Γαλλία ένας άνδρας βρίσκεται σε ένα χωράφι. Η κατακόρυφη σύνθεση τονίζει το τοπίο, τα δέντρα, τον ουρανό, το νερό και το φυσάμενο γρασίδι, όλα γύρω αλλά όχι υπερτονίζοντας το ανθρώπινο στοιχείο.
Μία εικόνα του Riboud στις 21 Οκτωβρίου 1967, με τίτλο «Η Απόλυτη Αντιπαράθεση: Το Λουλούδι και το Κανονάκι», είναι από τις πιο επετειακές αντιπολεμικές φωτογραφίες. Φωτογραφήθηκε στην Ουάσιγκτον, DC, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης κατά της ειρήνης στο Βιετνάμ, όπου χιλιάδες ακτιβιστές κατά του πολέμου είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο Πεντάγωνο για διαμαρτυρία κατά της αμερικανικής εμπλοκής στον πόλεμο. Η φωτογραφία απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα, τη Jan Rose Kasmir, να κρατά ένα λουλούδι στα χέρια της και να της χαμογελά ευγενικά, μπροστά σε φαντάρους με πλήρους εξοπλισμού, που έχουν σταθεί σε σειρά για να εμποδίσουν τους διαδηλωτές. Ο Riboud είπε για τη φωτογραφία: «Μιλούσε απλώς, προσπαθούσε να τραβήξει το βλέμμα των φαντάρων, ίσως να είχε έναν διάλογο μαζί τους. Είχα την εντύπωση ότι οι φαντάροι φοβόντουσαν περισσότερο από αυτήν παρά αυτή τους κανονάκια.»
Σε αντίθεση με τις εικόνες του στο τευχικό του δοκίμιο, Το Ταξίδι προς το Βορειοβιετνάμ (1969), ο Riboud λέει στη συνοδευτική συνέντευξη: «Η εντύπωσή μου είναι ότι οι ηγέτες της χώρας δεν θα επιτρέψουν την παραμικρή χαλάρωση του συνόλου του πληθυσμού [...] είναι σχεδόν σαν να [...] αγωνίζονται να αποτρέψουν το μεγάλο άγνωστο – την ειρήνη.» Στο ίδιο άρθρο του Newsweek, επεκτείνεται περαιτέρω στις παρατηρήσεις του για τη ζωή στη Βορειοβιετναμ:
Εκπλάγην, για παράδειγμα, από την σαφώς χαλαρή ατμόσφαιρα στο πάρκο Ενωση του Ανχοϊ το απόγευμα Κυριακής [...] Ειλικρινά δεν είχα την εντύπωση ότι συζητούσαν σοσιαλισμό ή τους «Αμερικανούς επιδρομείς» [...] Είδα αρκετές πατριωτικές αφίσες βελτιωμένες με βρωμιά ερωτικής τέχνης και σκίτσα.
Υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτό που φωτογραφίζεται (ή δημοσιεύεται) και σε αυτό που ο Riboud είχε πει σε συνέντευξη. Σχολιάζοντας το το 1970, ο συγγραφέας Geoffrey Wolff έγραψε:
Οι φωτογραφίες του Riboud απεικονίζουν την πρόταση. Ο Γάλλος φωτογράφος έχει επισκεφθεί τη Βόρεια Βιετνάμ δύο φορές [...] και είναι ιδιαίτερα φιλικός, με βάση τις εικόνες του, προς τους ανθρώπους και τους θεσμούς που βρήκε εκεί. Οι φωτογραφίες του αφορούν χαμόγελα, [...] Αεροπορική αεροσφαιρία απεικονίζει πώς σκότωσε τους Αμερικανούς «αεροπειρατές» από τον ουρανό [...] Ποιος γνωρίζει την αλήθεια για αυτά τα μέρη;
Το αμερικανικό ροκ μεταλ συγκρότημα Rage Against the Machine χρησιμοποίησε δύο φωτογραφίες του Riboud για το δεύτερο single τους «Bullet in the Head». Και οι δύο φωτογραφίες μεταφέρουν ισχυρά πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα, αλλά διαφέρουν αρκετά. Το εξώφυλλο εμπρός δείχνει παιδιά αμερικανικού σχολείου που pledge την πίστη στο «σήμα» (Stars and Stripes) σε ένα τάξη; η πίσω πλευρά είναι εικόνα ενός νεαρού (πιθανώς Βιετναμέζου) αγοριού που δείχνει πιστόλι, ενώ φαντάροι στέκονται σε παρέλαση στο φόντο. Δεν είναι σαφές ποιο ή τι στοχεύει το αγόρι και αν το όπλο είναι αληθινό ή παιχνίδι."