Αρχαίο ρωμαϊκό, Αυτοκρατορικό Ασημί Κρεμαστό νόμισμα - Νενάριο του Αυτοκράτορα Κόμοδου (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Λευκόχρυσο-αργυρό με νόμισμα του 2ου αιώνα μ.Χ. του αυτοκράτορα Καρόμου, δέσμη μα deliria του αυτοκράτορα-λυράρχου.

Δώσε προσοχή στο όνομά του και τα παραληρήματά του γιατί προσφέρουν ανέκδοτο όταν ρωτηθούν για τον χαρακτήρα του μενταλιού σου. Μπορείς να πεις ότι ήταν Λούκιος Αύρηλιος Κόμοδος, και ότι τρία ονόματα γέννησης του φάνηκαν λίγα και, καθώς ήταν αυτοκράτορας, μάζεψε μέχρι δεκαεπτά ψευδώνυμα:

Καῖσαρας, Μάρκος Αύρηλιος, Κόμοδος, Αντωνῖνος, Αύγουστος, Πίος, Φήλικ, Αίννκτος (Invicto), Εξουπερατόριο (τίτλος του Δία), Σαρματικός, Αντωνῖνος, Γερμανικός, Μέγιστος, Βρεταννικός, Αμαζόνιος (τίτλος του Ηρακλέους), Ο Υψηλός Αργυροστολίτης, Ποντιφέξ Σούπερμο, Κύριος τοῦ Κόσμου και Πατέρας τῆς Πατρίδος.

Και φυσικά τους υιοθέτησε όλους όσο το δυνατόν γρηγορότερα και χωρίς να κάνει καμία προσπάθεια. Γιατί ναι, διότι στο κράτος της φαντασίας του εκείνος το άξιζε και αυτό ήταν όλο. Φυσικά, εξάλλου, και νομίσματα όπως αυτό του μενταλιού, όπου στην ανάποδη συμπεριέλαβε 5 από τις θέσεις του, πρόσεξέ το:

➤ ΣΤΟ ΑΝΒΕΡΣΟ, το προτομή του Κόμοδου βλέποντας προς την Ανατολή με σκούφο • στο περίγραμμα η επιγραφή: M COMMODVS - ANTON AVG PIVS.

➤ ΣΤΟ REVERSO, Πρόνοια, θεότητα της πρόνοιας και της παροχής, στηριγμένη σε σφαίρα και κέρας· γύρω-γύρω η επιγραφή: P M TR P - VIIII - IMP VI COS IIII P P.

- P M = Pontifex Maximus – ύψητοι ιερουργοί.
- TR P VIIII=Tribunicia Potestate Nona - «Κρατώντας την εξουσία της θητείας του εννέα φορές».
- IMP VI = Imperator Sextum – «Ανακηρυγμένος αρχηγός επάνω για έκτη φορά».
- COS IIII = Consul Quartum – «Κόνσος για τέταρτη φορά».
- P P = Pater Patriae – «Πατέρας της Πατρίδας».

Τώρα, όμως, ήταν συνήθεια στους αυτοκράτορες με λίγο κοινό αίσθημα και ντροπή να αρνούνται τον τίτλο Πατέρας της Πατρίδας αν του προσφερόταν άμεσα, διότι τους φαινόταν παράλογος όπως ο Νέρων, που δεν τον ήθελε στην πρώτη του χρονιά στη θέση, και ο Αδριανός, που δεν τον αποδέχθηκε μέχρι έντεκα χρόνια μετά.

Και το ότι ο Λούκιος Αύρελιος Κόμοδος (Λανουβιούμ, 161 μ.Χ.) είχε όλα υπέρ για να μείνει ως ένας μεγάλος, φυσικά. Ήταν γιος του φιλοσόφου αυτοκράτορα Μαρκου Αύρηλιου και Φαυστίνας, η νεότερη, και ως μελλοντικός άρχοντας, είχε θετική στάση ωςστοϊκή και ασκητική, εν αντιθέσει με τα ψευδαισθήματα. Επιπλέον της Κλαυδίας Γαληνίας στην ευθύνη της υγείας του.

Το σώμα του ήταν αθλητικό, αλλά όχι οπωσδήποτε ενός μονομάχου...

Πρόκειται για το εξής: ο Κόμοδος στα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν έδειξε συμπτώματα παραληρητικής συμπεριφοράς που να αμφισβητεί το περιβάλλον του για την αξία του για τη θέση που θα κατείχε, έτσι ο πατέρας του, ο Μαρκου Αύρηλιος:

• Το όρισε σε ηλικία 5 ετών Κέσαρ κληρονόμο (166 μ.Χ.)
• Του παρείχε στα 14 την τογα virilis, καθιστώντας τον Princeps Iuventutis (175 μ.Χ.).
• Τον στέφει σχεδόν στα 16 του ως συναύγουστο αυτοκράτορα (177 μ.Χ.).

Μέχρι εδώ όλα καλά, αλλά το 180 μ.Χ., όταν είχε ήδη πεθάνει ο πατέρας του… ναι, ως συν-αυτοκράτορας, τον ήταν αρκετά αδιάφορη οι στρατιωτικές εκστρατείες, τώρα λιγότερο γιατί δεν υπήρχε χρήμα ούτε όρεξη και η «ηγεσία» του κατέρρευσε όταν άρχισε να συμπεριφέρεται δημόσια με extravagance.

Και τότε οι σημαντικοί πολίτες της αιώνιας πόλης είδαν ότι η πραγματική του φύση και οι κακές παρέες κατέστρεψαν την εκλεκτή μόρφωση που του είχε δώσει ο πατέρας του. Και μερικές από τις τρέλες του ήσαν:

• μεταβαπτισμός της πόλης της Ρώμης με το όνομα Κολονία Κομοδιάνα;
• αλλαγή του ονόματος των δώδεκα μηνών του έτους επ' ονόματί του;
• αυτοανακηρύχθηκε ημίθεος όπως ο Ηρακλής;
• έδωσε πολλά χρήματα σε ανθρώπους με ονόματα που θύμιζαν ζώα;
• κατεβαίνοντας πάνω από 700 φορές στην αρένα του Κολισείου να αγωνιστεί ως μονομάχος, αν και φαντάζεσαι ότι οι αντίπαλοί του συνήθως τον άφηναν να κερδίσει;
• σκότωνε με άκρη βέλους μπροστά σε οποιονδήποτε πανθήρες, στρουθοκαμήλους, λέοντες κ.λπ.

Οποιαδήποτε στιγμή του φαινόταν καλή για να επιδειχθεί στο παράνομο συγχρόνως με το γαϊδουρινό παράδειγμα του ως μονομάχος που δεν ήταν.

Με αυτή τη διανοητικά παραληρηματική εικόνα που εξόργισε τη αδελφή του Λουκίλα, τους sénatores, τη φρουρά προτοσίου κ.λπ., δεν υπήρχε άλλη επιλογή… και το σχέδιο που πέτυχε ήταν της ερωτικής του συντρόφου Μαργίας, αλλά όταν δεν υπολόγισε σωστά τη δόση του δηλητηρίου, ήταν ο λίβερτος Ναρκίσσο που στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 192 μ.Χ. τον στραγγάλησε με τα χέρια του.

Αποποίησις ευθύνης: Αυτό το αντικείμενο το στέλνω από την Ισπανία με συστηματική αποστολή και αριθμό παρακολούθησης. Αν το λάβεις σε ζώνη με ειδικό φορολογικό καθεστώς, ο τοπικός τελωνειακός σου μπορεί να το παγώσει μέχρι να πληρώσεις κάποια τέλη, και αυτό, ως πωλητής, βρίσκεται εκτός του ελέγχου μου.