Oscar Piattella (1932) - Piccolo Rosso 5






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138800 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Οσκαρ Πιαττέλλα Piccolo Rosso 5, 1959, μικτή τεχνική σε καμβά (24 × 40 cm), χειρόγραφα υπογεγραμμένο, αυθεντική έκδοση, κόκκινο και μαύρο, απώλεια χρώματος στην επάνω δεξιά γωνία και ανάγκη αποκατάστασης.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αντικριστό σπάνιο ιστορικό έργο του δασκάλου Oscar Piattella (1932 – 2023), του 1959 με τεχνική μικτή σε καμβά διαστάσεων 24 x 40 εκ. υπάρχουν ορισμένες ελλείψεις χρώματος στην άνω δεξιά γωνία, αλλά το έργο συνολικά φαίνεται ρευστό με τα μάτια. Αξίζει μια μικρή συντήρηση λόγω της σημασίας του έργου.
Oscar Piattella (1932 – 2023)
Αποφοίτος από το Urbino το 1955 στη Φαρμακευτική, ο Oscar Piattella υπήρξε ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της ιταλικής καλλιτεχνικής ανανέωσης της δεκαετίας του ’50, μαζί με άλλες προσωπικότητες όπως οι Arnaldo και Giò Pomodoro, Giuliano Vangi, Loreno Sguanci, Nanni Valentini, τους οποίους συνδέσε ισχυρή φιλία. Από τις αρχές του ρεαλιστικού/εικονογραφικού ιδιώματος, μετατόπισε την αναζήτησή του προς το κίνημα του Informale, που στα χρόνια αυτά άρχισε να εξαπλώνεται στην Ευρώπη. Ήδη στο δεύτερο ήμισυ των δεκαετιών του ’50 άρχισε να εκθέτει σε διακεκριμένες εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό, γνωρίζοντας καλλιτέχνες του κύρους των Alberto Burri, Lucio Fontana, Enrico Castellani. Το 1958, ο Franco Russoli, τότε διευθυντής της Pinacoteca di Brera, οργάνωσε μια ατομική του έκθεση στη Galleria L’Ariete του Μιλάνου. Το έργο του ακολούθησε, κατά τη διάρκεια των εξήντα και εβδομήντα, μια εξ ολοκλήρου αυτοδύναμη και μοναχική διαδρομή μα ποτέ αποκομμένη από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή έρευνα, προς την οποία ο Piattella κοιτούσε με εξαιρετική προσοχή.
Πολλές συμμετοχές σε διεθνείς εκδηλώσεις και ατομικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων στη Μίλαν (1958, 1968, 1973, 1975), Ρώμη (1960, 1970, 1971, 1978, 1980, 1987), Τορίνο (1973), Urbino (1987, 2017), Μπολόνια (1988), Παρίσι (1989, 1997), Περούτζια (1991, 2019), Ταϊβάν (1997, 2000), Γένοβα (1998), Πεσάρο (1982, 2002, 2020), Τουρς (2006), Γκούμπιο (2010), Τουρνέ (2013), Μοντε Βιντόν Κραντό (Monte Vidon Corrado) (2016).
Αντικριστό σπάνιο ιστορικό έργο του δασκάλου Oscar Piattella (1932 – 2023), του 1959 με τεχνική μικτή σε καμβά διαστάσεων 24 x 40 εκ. υπάρχουν ορισμένες ελλείψεις χρώματος στην άνω δεξιά γωνία, αλλά το έργο συνολικά φαίνεται ρευστό με τα μάτια. Αξίζει μια μικρή συντήρηση λόγω της σημασίας του έργου.
Oscar Piattella (1932 – 2023)
Αποφοίτος από το Urbino το 1955 στη Φαρμακευτική, ο Oscar Piattella υπήρξε ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της ιταλικής καλλιτεχνικής ανανέωσης της δεκαετίας του ’50, μαζί με άλλες προσωπικότητες όπως οι Arnaldo και Giò Pomodoro, Giuliano Vangi, Loreno Sguanci, Nanni Valentini, τους οποίους συνδέσε ισχυρή φιλία. Από τις αρχές του ρεαλιστικού/εικονογραφικού ιδιώματος, μετατόπισε την αναζήτησή του προς το κίνημα του Informale, που στα χρόνια αυτά άρχισε να εξαπλώνεται στην Ευρώπη. Ήδη στο δεύτερο ήμισυ των δεκαετιών του ’50 άρχισε να εκθέτει σε διακεκριμένες εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό, γνωρίζοντας καλλιτέχνες του κύρους των Alberto Burri, Lucio Fontana, Enrico Castellani. Το 1958, ο Franco Russoli, τότε διευθυντής της Pinacoteca di Brera, οργάνωσε μια ατομική του έκθεση στη Galleria L’Ariete του Μιλάνου. Το έργο του ακολούθησε, κατά τη διάρκεια των εξήντα και εβδομήντα, μια εξ ολοκλήρου αυτοδύναμη και μοναχική διαδρομή μα ποτέ αποκομμένη από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή έρευνα, προς την οποία ο Piattella κοιτούσε με εξαιρετική προσοχή.
Πολλές συμμετοχές σε διεθνείς εκδηλώσεις και ατομικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων στη Μίλαν (1958, 1968, 1973, 1975), Ρώμη (1960, 1970, 1971, 1978, 1980, 1987), Τορίνο (1973), Urbino (1987, 2017), Μπολόνια (1988), Παρίσι (1989, 1997), Περούτζια (1991, 2019), Ταϊβάν (1997, 2000), Γένοβα (1998), Πεσάρο (1982, 2002, 2020), Τουρς (2006), Γκούμπιο (2010), Τουρνέ (2013), Μοντε Βιντόν Κραντό (Monte Vidon Corrado) (2016).
