Antonio Nasuto - Madame Marguerite Gautier

Έλαιο σε καμβά από λινάρι, 60x80.

Ο Αντόνιο Νάζουτο αποφοιτά από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Ναύπλιο (Νάπολη), όπου στη συνέχεια αποκτά τρίχρονη εξειδίκευση στο Design. Ο διαπλεκόμενος, διεπιστημονικός αυτός κύκλος σπουδών επηρεάζει αποφασιστικά τη γλώσσα της οπτικής του, με αυστηρή σύνθεση και προσοχή στη δομή της εικόνας.
Αυτή τη στιγμή διδάσκει Ανατομία του Αιγώνος (Anatomia Artistica) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Φόγκα, συνδυάζοντας την εκπαιδευτική δραστηριότητα με μόνιμη ζωγραφική έρευνα επικεντρωμένη στο ανθρώπινο σώμα και στη μυθοπλαστική διάσταση του μορφώματος.
Διαθέτει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Μεταξύ των κύριων: ατομικές εκθέσεις στο Palazzetto dell’Arte της Φόγκα (2002, 2003), η ομαδική αφιέρωμα στον Π. Π. Πασολίνι στο Δικαστικό Μέγαρο της Σαλούρας της Φόγκα (2007), 150 Αναμνήσεις από την Ιταλία στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης “Atelier degli Artisti” της Ρώμης (2011), Το νήμα της Αριάδνης. Μηχανισμός σωματικός και νοητικός στο Palazzo delle Arti Beltrani της Τρανα (2011), η ατομική έκθεση στο Palazzo Ducale Πaternό Καρατσιόλο της Πετραμελάρα (2013) και Ο απρόσμενος επισκέπτης στη Βιλέτα Μπαρέα (2016).
Αυτός ο πίνακας αντιμετωπίζει ευθέως τη φιγούρα της Μαργκερίτ Γκοτιέ, κεντρικού προσώπου στη Λα Σιγκιόρα ντε λα κάμελα των Αλεξάντρ Ντιμά φιλός, εικονίδιο μιας εύθραυστης και απόλυτης θηλυκότητας, αιωρούμενης ανάμεσα στην επιθυμία και τη θυσία. Το γυμνό δεν είναι εδώ επίδειξη, αλλά υπαρξιακή συνθήκη: το σώμα γίνεται τόπος αλήθειας, ο τελευταίος χώρος όπου η αγάπη και η απώλεια συμπίπτουν.
Η στάση, συγκεντρωμένη και ταυτόχρονα ανοιγμένη, υποδηλώνει έναν χρόνο αναμονής ή αποχαιρετισμού, ενώ το αστικό τοπίο στο υπόβαθρο — απόμακρο, σχεδόν απραγματοποιημένο — παραπέμπει σε μια πόλη του Παρισιού πλέον ξένη, ανάμνηση μιας κοσμικής ζωής που δεν μπορεί πλέον να κατοικηθεί.
Σε αυτή τη διαλεκτική μεταξύ ζωγραφικής και λογοτεχνίας, η γυναικεία φιγούρα αποκτά παγκόσμια αξία: όχι πορτρέτο, αλλά έμβλημα.