Αρχαία Ρωμαϊκή Αγγειοπλαστική Κανάτα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Κανάτα
ΥΛΙΚΟ: Κεραμικό
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος-3ος αιώνας μ.χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 105 mm x 90 mm διάμετρος
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από ολλανδική ιδιωτική συλλογή, απόκτηθηκε μεταξύ 1970 - 1990

Παρέχεται πιστοποιητικό αυθεντικότητας και άδεια εξαγωγής.

Ρωμαϊκές κανάτες, συχνά αναφερόμενες με τα λατινικά ονόματά τους όπως oinochoe, lagynos, ή ampulla, ήταν πανταχού παρούσες φιάλες στον ρωμαϊκό κόσμο, σχεδιασμένες πρωτίστως για τη διατήρηση, εξυπηρέτηση και χύσιμο κρασιού, νερού ή άλλων ποτών. Κατασκευασμένες από ποικίλα υλικά, συμπεριλαμβανομένου του κεραμικού (terra sigillata), χαλκού και γυαλιού, οι κανάτες διαφέρουν σε μέγεθος και τελειότητα ανάλογα με την προορισμένη χρήση τους, από απλούς, χρηστικούς αποχυμωτές γηρανθό ως γυάλινα ψυχρά δοχεία που χρησιμοποιούνταν σε επίσημες δεξιώσεις (convivia). Οι μπρούντζινοι κάνοτες, ειδικά, συχνά φέρουν περίτεχνα χερούλια μορφοποιημένα με μυθολογικούς χαρακτήρες, μάσκες ή κεφάλια ζώων, γεγονός που μαρτυρεί τη ρωμαϊκή δεξιοτεχνία στην επεξεργασία μετάλλων και αντικατοπτρίζει την υψηλή θέση του κατόχου.

Η εξέλιξη των ρωμαϊκών κανάτων επηρεάστηκε από τόσο την Ετρούσκη όσο και από την Ελληνική παράδοση, αλλά τα αγγεία προσαρμόστηκαν στο διακριτικά ρωμαϊκό έθιμο της κοινοτικής διατροφής και πόσης. Τα πρεπει κανάτια από πηλό, ιδιαίτερα αυτά που παράγονταν σε μεγάλες ποσότητες σε όλο τη διοίκηση της αυτοκρατορίας, ήταν ουσιώδη για το τοπικό εμπόριο και την τακτική προμήθεια του στρατού. Η έμφαση των Ρωμαίων στην υγιεινή και η διαδεδομένη διαθεσιμότητα φυσητού γυαλιού από τον 1ο αιώνα μ.χ. οδήγησε σε μια ευρύτατη εξάπλωση των γυάλινων κανάτων. Αυτά ήταν εκτιμημένα για την μη πορώδη φύση τους και τη διαύγεια, επιτρέποντας την οπτική προβολή του περιεχομένου. Τα γυάλινα κανάτια, συχνά ευρήματα σε οικιακά και κηδευτικά πλαίσια, συνήθως παρουσιάζανε ένα μόνο χέρι, μια ευρύτητα κοιλιάς και ένα ελαφρώς ανοίξον ή τεμαχισμένο χείλος σχεδιασμένο για εύκολο χύσιμο και ελάχιστη χύση.

Πέρα από τη χρηστική τους χρήση στην ταβέρνα ή στο τραπεζώματος, τα ρωμαϊκά κανάτια κατείχαν τελετουργική και συμβολική σημασία. Στις θρησκευτικές τελετές χρησιμοποιούνταν για ρίψη προσφορών στους θεούς, καθιστώντας τα ευρέως εντοπίζονται κοντά σε θυσιαστήρια και ναούς. Στο τεχνολογικό πλαίσιο, τα κανάτια συχνά συμπεριλαμβάνονταν ως αντικείμενα ταφής—μερικές φορές ακόμη και σκόπιμα σπασμένα—συμβολίζοντας την κατανάλωση ποτών στο μεταϰοινωνικό επίπεδο ή προσφέροντας τροφή για το ταξίδι του αποθανόντος. Ανεξάρτητα από το υλικό τους, τα ρωμαϊκά κανάτια στέκονται ως μαρτυρία της προχωρημένης κατασκευαστικής ικανότητας και των ευρέων εμπορικών δικτύων της αυτοκρατορικής εποχής, αντικατοπτρίζοντας τις καθημερινές συνήθειες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική ιεραρχία των ανθρώπων που τα χρησιμοποίησαν.