Αρχαίος Ρωμαίος Μπρονζέ σβάστικα περόνη - 28 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Χάλκινο Φιβούλα Σταυροσκέτη (Σουστάικα)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: 28 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Οχι αποστολή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω πολύπλοκων εξαγωγικών κανονισμών σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 842

Ο νυν ιδιοκτήτης (S.N.J. S.) αγόρασε τη Φιβούλα Σταυροσκέτου από τον E.R. στο Doesburg, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ο E.R. από το Doesburg (Ολλανδία), ανέφερε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν υπήρχαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτή η χυτή αμοιβή χαλκού χρονολογείται στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ. και έχει σχήμα σταυροειδούς, έναν αρχαίο ηλιακό και προστατευτικό σύμβολο ευρέως χρησιμοποιούμενο σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο πολύ πριν από την πρόσφατη εκμετάλλευσή του. στην αρχαιότητα, το σύμβολο της στουάσκικας αντιπροσώπευε καλή τύχη, ευημερία, αιωνιότητα και την κυκλική κίνηση του ήλιου, που εμφανιζόταν σε κοσμήματα, μωσαϊκά, στρατιωτικό εξοπλισμό, κεραμικά και προσωπικά διακοσμητικά.

Η περόνη διακοσμείται με ομόκεντρους δακτυλίους με κουκκίδες, μια χαρακτηριστική διακοσμητική τεχνική συχνά χρησιμοποιούμενη σε ρωμαϊκές χάλκινες φορεσιακές προμήθειες. Αρχικά εξοπλισμένη με μηχανισμό ο ένας της επιστροφής, εξυπηρετούσε τόσο ως λειτουργικός κλιπ ενδύματος όσο και ως διακοσμητικό προσωπικό στολίδι.

Οι φιβούλες σε σχήμα σταυροσκέτης είναι αναγνωρισμένες αλλά σχετικά σπάνιες στον ρωμαϊκό επαρχιακό αρχαιολόγο. Συνδέονται κυρίως με τις βορειοδυτικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων των Germania Inferior και Britannia, όπου οι τοπικές καλλιτεχνικές παραδόσεις συνδύαζαν με τεχνικές μεταλλουργίας Ρώμης. Η ξεχωριστή μορφή τους υποδηλώνει ότι, πέραν του πρακτικού τους σκοπού, μπορεί να φορούνταν και ως προστατευτικά ή ευοίωνα σύμβολα.

Παραγωγή σε εξειδικευμένα εργαστήρια χαλκού με τεχνικές χύτευσης με καλούπια, τέτοια περήμματα διανέμονταν μέσω στρατιωτικών και πολιτών κοινοτήτων αντίστοιχα. Σχημάτιζαν μέρος της καθημερινής ενδυμασίας τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, στερεώνοντας μανδύες και εξωτερικά ενδύματα, ενώ ταυτόχρονα εξέφραζαν προσωπική ταυτότητα και πολιτισμικό συμβολισμό.

Σήμερα, οι ρωμαϊκές φιβούλες κινούνται για την ασυνήθιστη μορφή και την ιστορική τους σημασία, αντιπροσωπεύοντας ένα αρχαίο σύμβολο που αρχικά είχε εξ ολοκλήρου θετικό νόημα και συσχετιζόταν με προστασία και καλή τύχη. Το παράδειγμα αυτό προσφέρει άμεση και απτή σύνδεση με τον ρωμαϊκό κόσμο, όπου τα συμβολικά αντικείμενα αυτού του είδους συνόδευαν τους κατοίκους στην καθημερινή ζωή σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια πριν.