Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Perisphincets - 27.5 cm - 24 cm





2 € | ||
|---|---|---|
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 139338 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Επιστημονικό όνομα Perisphincets; Δείγμα: αμμωνίτης; Γεωλογική περίοδος: Ιουρασικός; Κατάσταση: Φυσικό.
Περιγραφή από τον πωλητή
Κυρίως διατηρημένο απολίθωμα αμονίτη με κλασικό πλανισφιλικό κέλυφος και σαφώς διαγεγραμμένες ακτινικές ράβδους. Η επιφάνεια παρουσιάζει φυσική μεταλλοποίηση σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, χαρακτηριστικούς για απολίθωμα ιζηματογενούς πετρώματος. Το κεντρικό ουμπίλιο (umbilicus) είναι ακέραιο, ενώ μικρές διαβρώσεις στα εξωτερικά άκρα τονίζουν την φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα παρουσιάζει εξαιρετικά λεπτομερή δομή και έντονο οπτικό εφέ, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα που χαρακτηρίζονταν από εξωτερικό κέλυφος αποτελούμενο κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο σε μορφή αργογονίτη, σε συνδυασμό με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ύλης (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρείτο εσωτερικά σε αρκετούς θαλάμους, από τους οποίους ο μαλάκιος κατείχε μόνο τον τελευταίο (τον ζωντανό θάλαμο). Οι υπόλοιποι, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (τον θαλάμου μέρος του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως «αεριοθάλαμοι» (παρόμοιοι με τον σύγχρονο Ναυτίλο), γεμάτοι αέριο και καμερικό υγρό για τον έλεγχο της πλωτότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμερικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειοϊστολογική οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφυνκλός), η οποία περνούσε διαμέσου όλων των σεπτ και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών μεταξύ του αίματος του ζώου και των μαλακών ιστών και των θαλάμων μέσω μιας οσμωτικής διαδικασίας.
Κυρίως διατηρημένο απολίθωμα αμονίτη με κλασικό πλανισφιλικό κέλυφος και σαφώς διαγεγραμμένες ακτινικές ράβδους. Η επιφάνεια παρουσιάζει φυσική μεταλλοποίηση σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, χαρακτηριστικούς για απολίθωμα ιζηματογενούς πετρώματος. Το κεντρικό ουμπίλιο (umbilicus) είναι ακέραιο, ενώ μικρές διαβρώσεις στα εξωτερικά άκρα τονίζουν την φυσική γεωλογική ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα παρουσιάζει εξαιρετικά λεπτομερή δομή και έντονο οπτικό εφέ, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα που χαρακτηρίζονταν από εξωτερικό κέλυφος αποτελούμενο κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο σε μορφή αργογονίτη, σε συνδυασμό με μικρότερο ποσοστό οργανικής, πρωτεϊνικής ύλης (κογχιολίνη). Το κέλυφος διαιρείτο εσωτερικά σε αρκετούς θαλάμους, από τους οποίους ο μαλάκιος κατείχε μόνο τον τελευταίο (τον ζωντανό θάλαμο). Οι υπόλοιποι, που σχημάτιζαν το φραγμακόνε (τον θαλάμου μέρος του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως «αεριοθάλαμοι» (παρόμοιοι με τον σύγχρονο Ναυτίλο), γεμάτοι αέριο και καμερικό υγρό για τον έλεγχο της πλωτότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμερικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειοϊστολογική οργανική δομή, μερικώς μεταλλοποιημένη (ο σιφυνκλός), η οποία περνούσε διαμέσου όλων των σεπτ και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών μεταξύ του αίματος του ζώου και των μαλακών ιστών και των θαλάμων μέσω μιας οσμωτικής διαδικασίας.

