Ύστερη Ρωμαϊκή / Πρώιμη Βυζαντινή Ασημί Δαχτυλίδι - Πολύ σπάνιο!

Ο ευρύς κυλινδρικός περιβόλος, λεπτομερώς διακοσμημένος με χάντρες και φιλιγκρέ, που σχηματίζουν ομόκεντρικούς κύκλους, το ευρύ στήριγμα με τύπο σχοινιού. Εκλεκτό.

Μέγεθος: ΗΠΑ= 9 1/2 - GB= S/T
Υλικό: Ασημένιο, 8.9 γραμμάρια

Κατάσταση: Λέπεται ένα granule, διαφορετικά άθικτο


για παράλληλο βλέπετε: https://ethnomuseum.ru/images/cms/thumbs/6878eb2a3667ba780f1cf16f42c3959c18b1a2a5/25279_auto_578_jpg_5_80.jpg. και https://ethnomuseum.ru/events1/exhibitions/past/vystavka-volzhskaya-bulgariya-velikoe-nasledie/

Προ provenance: Ιδιωτική βρετανική συλλογή, αποκτηθείσα πριν το 2000.
Ο πωλητής εγγυάται ότι το αντικείμενο έχει αγοραστεί νόμιμα και θα εξαχθεί νόμιμα, σχετικά έγγραφα που έχουν δει από Catawiki.
Αυτό το αντικείμενο δεν χρειάζεται άδεια εξαγωγής εντός της ΕΕ.
Ο πωλητής θα ενημερώσει τον αγοραστή εάν χρειάζεται άδεια εξαγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο εκτός ΕΕ

Παγκόσμια αποστολή με Καταγραμμένο Ταχυδρομείο.
Δίνεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
N.B. Οι εισαγωγικοί δασμοί ενδέχεται να επιβληθούν σε παραγγελίες που αποστέλλονται σε χώρες εκτός Ηνωμένου Βασιλείου.
Σημείωση: Δεν μπορούμε να αποστείλουμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Οι ρίζες του κράτους που οι σύγχρονοι μελετητές ονομάζουν Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανάγονται στον ύστερο τρίτο και τον πρώιμο τέταρτο αιώνα υπό τη διακυβέρνηση των Διακολίου και Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Οι ιστορικοί διαιρούν αυτή τη μακρόχρονη αυτοκρατορία σε τρεις κύριες περιόδους.

Η Πρώιμη Περίοδος εκτείνεται από τον ύστερο τρίτο ή τέταρτο αιώνα έως τον πρώιμο έβδομο αιώνα. Συχνά αναφέρεται ως η Ύστερη Ρωμαϊκή περίοδος· αυτή η εποχή οριοθετήθηκε από διοικητικές και νομικές αναδιαρθρώσεις. Μεταξικές στιγμές περιλαμβάνουν τις νομοθετικές κωδικοποιήσεις του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Αʼ, ιδιαίτερα τις νομοθετικές ενημερώσεις που μεταμόρφωσαν τον αυτοκρατορικό φόρο, το εμπόριο και το πολιτειακό δίκαιο.

Η Μέση Περίοδος διήρκεσε από τον πρώιμο έβδομο αιώνα μέχρι το 1204. Ξεκίνησε με μια περίοδο από τον πρώιμο έβδομο μέχρι τον πρώιμο εννέατο αιώνα, που συχνά λέγεται Σκοτεινοί Αιώνες, χαρακτηριζόμενη από ευρεία αβεβαιότητα, περιορισμό εδαφών και βαθιές κοινωνικοπολιτικές μεταμορφώσεις. Ακολούθησε η Μακεδονική Δυναστεία από τα μέσα του εννέα έως τα μέσα του ενάτου αιώνα, μια περίοδος στρατιωτικής ανάκαμψης, οικονομικής αναζωογόνησης και πολιτισμικής ακμής. Ακολουθήθηκε από τη Κομνηνοϊκή Δυναστεία από τα μέσα του ενδέκατου αιώνα έως το 1204, μια περίοδος στρατηγικής ανάταξης που έληξε αιφνίδια με τον Τέταρτο Σταυροφορία.

Η Ύστερη Περίοδος εκτείνεται από το 1204 μέχρι τα μέσα του φ fifteenth αιώνα. Η πρώτη φάση, από το 1204 έως το 1261, έφερε την κατοχή από Δυτικοευρωπαίους Στουδοείδους και τη συντεταγμένη διαδοχή της αυτοκρατορικής εξουσίας υπό τη Λατινική κυριαρχία. Η δεύτερη φάση, από το 1261 έως το 1453, ήταν η Παλαιολιγατιανή Δυναστεία, που άρχισε με την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης και τέλειωσε με την πτώση της το 1453.

Σε διάφορα ύψη κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, τα σύνορα της αυτοκρατορίας κάλυπταν εκτεταμένες περιοχές γύρω από την Μεσόγειο λεκάνη. Στην Ευρασίας και τη Νέα Ανατολή, έλεγχε την Ανατολία, τα Βαλκάνια, τη Συρία, την Παλαιστίνη, την Ιορδανία, την Αρμενία, την Αμπχαζία και τη Χερσόνησο της Κριμαίας. Εκτεινόταν επίσης σε Αφρική και Μεσόγειος, σε Αίγυπτο, Κυρηναϊκή, σύχρονη Λιβύη, Τυνησία, Κύπρο, Κρήτη, Ρόδο, Σαρδηνία, Κορσική, και τις Βαλεαρίδες Νήσους, καθώς και σε τμήματα της ιταλικής χερσονήσου και της νοτιοανατολικής ακτής Ισπανίας.

Ο όρος Βυζαντινός δεν χρησιμοποιείτο από τους κατοίκους της αυτοκρατορίας· επινοήθηκε από ευρωπαίους μελέτητές τον δεκάτο έκτο και δέκατο έβδομο αιώνα. Αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Ρωμαίοι, ο δήμος δημιούργησε μια πολιτεία που συνέθεταν η ρωμαϊκή διακυβέρνηση, η ελληνική γλώσσα και κληρονομιά, και η χριστιανική θεολογία. Βρισκόμενο στα σταυροδρόμια των κύριων εμπορικών δρόμων, το κράτος έλεγχε βασικούς εμπορικούς αγωγούς μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, διευκολύνοντας τη μετακίνηση ειδών πολυτελείας και ενισχύοντας τον πλούτο του κράτους. Γεωπολιτικά, λειτουργούσε ως αμυντικό οχυρό απέναντι στις επιδρομές της Δυτικής Ευρώπης από την Ανατολή, ενώ ταυτόχρονα διαμόρφωνε μεσαιωνικές σλαβικές κοινωνίες μέσω χριστιανικής μεταστροφής, διπλωματίας και πολιτιστικής αλληλεπίδρασης σε όλο τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.