Emma Beatrice Pierotti - MeMé - Slip away

Η καλλτεχνική παραγωγή της Emma Beatrice Pierotti, με καλλιτεχνικό όνομα MeMé, καθοδηγείται από μια βαθιά κοινωνιολογική και φιλοσοφική έρευνα που κατηγορεί ολόκληρο τον ανθρώπινο είδος. Μέσω των κωδίκων του Art Brut και του αφηρημένου υλικού, η συγγραφέας χρησιμοποιεί τον καμβά ως εργαλείο εννοιολογικής επικοινωνίας: έναν κριτικό καθρέφτη των αντίφάσεων, της φιλαργυρίας και των υποκρισιών του σύγχρονου πολιτισμού, αντίθετο προς την αγνότητα του φυσικού κόσμου. Το ανθρώπινο είδος υπό κατηγορία: η MeMé λειτουργεί ως εννοιολογική καλλιτέχνης χρησιμοποιώντας το ανθρώπινο σώμα ως παγκόσμιο αρχέτυπο για να διηγηθεί τους συγκρούσεις της ψυχής. Η καλλιτεχνική της έρευνα βασίζεται σε μια αντίληψη πλήρους ισότητας των φύλων σε σχέση με τη νοημοσύνη και δεξιότητες, απορρίπτοντας κάθε στέρεο στερεότυπο ή ιεραρχία φύλου προκειμένου να εστιάσει στις ενδογενείς πολυπλοκότητες της ανθρώπινης φύσης. Μέσα σε μια αυθέρετη οπτική, το έργο "La donna ed i suoi estremi opposti" εστιάζει στη φραγμάτωση της συνείδησης: Οι αντίθετες όψεις της ανθρώπινης κατάστασης: Ο πίνακας εξετάζει τη σταθερή διπολική τάση που χαρακτηρίζει κάθε άτομο, άνδρα ή γυναίκα: η συνύπαρξη εξαιρετικής ευθραυστότητας και καταστροφικής δύναμης, της λογικότητας και του ενστίκτου του ζώου, η υποταγή στις κοινωνικές συμβάσεις και η ώθηση προς τη μεγαλύτερη και πιο άγρια ελευθερία. Ο χρωματικός συμβολισμός του κόκκινου: Η σωματική χρήση του έντονου κόκκινου, ξεχωριστή υπογραφή των ακρυλικών της, δεν αντιπροσωπεύει μια διεκδίκηση φύλου, αλλά ενσαρκώνει το αίμα, τη σάρκα και τον ζωτικό πόνο που μοιράζεται όλο το ανθρώπινο γένος. Είναι το χρώμα του πρωτόγονου ενστίκτου που η ανθρωπότητα προσπαθεί μάταια να καταπιέσει. Η τεχνική της σύριγγας: Η εφαρμογή του χρώματος με βελόνες και εγχύσεις συμβολίζει την εξαναγκασμένη εισβολή της πραγματικότητας απέναντι στις μάσκες και τις υπερκείμενες δομές που οι άνθρωποι κατασκευάζουν για να επιβιώσουν στην κοινωνία. Ο βαθύς σεβασμός στον κόσμο των ζώων: Μια θεμελιώδης στήριξη της εννοιολογικής ποιητικής της MeMé είναι ο μεγάλος σεβασμός και η ιερουργία προς τον κόσμο των ζώων, θεωρώντας τον ως τον μόνο κάτοχο αυθεντικής και αμόλυντης αρμονίας που ο άνθρωπος έχει απολέσει. Αυτή η καταγγελία κατά του καταστροφικού ανθρωποκεντρισμού εκδηλώνεται καθαρά σε κάποιες κομβικές δουλειές όπως: "Consharing" (Κοινή κατοχή) Σε αυτήν τη σανίδα, η καλλιτέχνης υψώνει την αξία του δεσμού και της συνύπαρξης. Το έργο γίνεται ένα εννοιολογικό μανιφέστο για την ανάγκη επανάκτησης μιας εμπαθητικής και ισότιμης συμμαχίας ανάμεσα στα έμβια όντα, γιορτάζοντας την κοινοποίηση του ζωτικού και συναισθηματικού χώρου πέρα από τα όρια μεταξύ των ειδών. "Primordiale": Μέσα από μια επιβλητική σύνθεση μεγάλου μεγέθους (230 x 210 εκ.), ο πίνακας καλεί μια επάνοδο στις αγνές ρίζες της ύπαρξης, τα στοιχεία της φύσης και οι αρχέγονες μορφές ενώνονται στον καμβά για να θυμίσουν στον άνθρωπο τη γέννηση του στην γη, μια συναισθηματικά οδυνηρή προειδοποίηση ενάντια στον τεχνητό αποσπασμό που επέβαλε η σύγχρονη κοινωνία στους ζώους και στο περιβάλλον. Η κριτική απέναντι στην ανθρωπότητα: Αυτή η άποψη συνδέεται άμεσα με πίνακες με τίτλους ρητών όπως The only wrong animals are us humans ("Τα μόνα λανθασμένα ζώα είμαστε εμείς οι άνθρωποι"), όπου ο άνθρωπος περιγράφεται ως το μόνον δυσαρμονικό στοιχείο μέσα σε ένα τέλειο φυσικό σύστημα, ένα νόημα που ρίζες στις παλαιότερες μελέτες νασουποατίας της καλλιτέχνιδας. Ο δρόμος και η παγκόσμια διακήρυξη. Γεννημένη στη Tarquinia το 1990, η MeMé ξεκινά την αληθινή εκφραστική της επανάσταση το 2016 με τη μετακόμιση της στην Σαρδηνία. Είναι η επαφή με την τραχύτητα και την αγνότητα της νήσου φύσης που της δίνει το θάρρος να αφήσει τις μολύβδινες γυμνές φιγούρες και να φωνάξει την ύπαρξιακή της διαφωνία σε μεγάλους καμβάδες αφηρημένους. Ο διεθνής αγοραστικός κλάδος και η κριτική έχουν αντιληφθεί αμέσως τη δύναμη και τη διαχρονικότητα του εννοιολογικού της μηνύματος, φέροντάς την σύντομα στα κέντρα νευραλγικά της παγκόσμιας σύγχρονης τέχνης όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες και η Βενετία. Η σταθερή της συνεργασία με το Ardahan Üniversitesi στην Τουρκία υπογραμμίζει ακόμα περισσότερο τον σχεδιασμό να μιλήσει σε διαφορετικά πολιτιστικά περιβάλλοντα, ενωμένα από τις ίδιες ανθρώπινες αδυναμίες.