Jan Wedel (1908–1990) - El joven soñador - NO RESERVE

Το έργο υπογράφεται χειρόγραφα από τον καλλιτέχνη στην επάνω μεριά

Παρουσιάζεται χωρίς πλαίσια το πίνακας

Η κατάσταση του έργου είναι καλή

Διαστάσεις του έργου: 54 εκ. ύψος x 44 εκ. πλάτος

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ:

Ο JAN WedeL (1908–1990) ήταν πορτραίτογράφος με καταγωγή κεντροευρωπαϊκή, γνωστός για τους λιτούς και ψυχικούς συνδυασμούς του, όπου επιδιώκει να αποτυπώσει τον εσωτερικό κόσμο των μοντέλων του πιο από ότι τη φυσική τους ομοιλία. Παρότι το αληθινό του όνομα παραμένει γύρω από ένα μυστήριο, υπέγραφε το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του μόνο με το επώνυμο «Wedel», καθιστώντας το σήμα του καλλιτεχνικό του σήμα.

Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη κοντά στη Βαλτική Θάλασσα το 1908, μέσα σε μια οικογένεια τεχνιτών. Από μικρή ηλικία επέδειξε εξαιρετική ικανότητα στο σχέδιο, που του επέτρεψε να εισέλθει σε μια Ακαδημία Καλών Τεχνών όπου έλαβε στέρεη ακαδημαϊκή εκπαίδευση βασισμένη στο κλασσικό πορτραίτο, την ανατομία και τις τεχντικές του χρώματος-σκιάς.

Τα χρόνια του τριάντα άρχισε να αναπτύσσει ένα πολύ προσωπικό ύφος, απομακρυσμένο από το επίσημο πορτραίτο. Οι χαρακτήρες του εμφανίζονται βυθισμένοι σε φόντα θολά, σχεδόν αιθεριω, όπου η ατμόσφαιρα αποκτά τόση σημασία όσο το ίδιο το πρόσωπο. Για τον Wedel, ο πίνακας έπρεπε να αιχμαλωτίζει «τη στιγμή κατά την οποία η σκέψη γίνεται ορατή».

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος σημάδεψε βαθιά την πορεία του. Πολλά από τα έργα του εξαφανίστηκαν και ο καλλιτέχνης καταφεύγει σε μικρές πόλεις όπου συνέχισε να ζωγραφίζει πορτραίτα γειτόνων, μουσικών, δασκάλων και παιδιών. Αυτή η περίοδος εδραιώνει ένα εσωστρεφές ύφος ζωγραφικής, με αποχρώσεις αποπροφημένες χρωμάτων και σφιχτές εκφράσεις.

Τη δεκαετία του πενήντα πήρε αναγνώριση σε διάφορες εκθέσεις σε Γερμανία, Αυστρία και Γαλλία. Η κριτική επισήμανε ιδιαίτερα την ένταση των ματιών των χαρακτήρων του, συγκρίνοντας το έργο του με την κεντροευρωπαϊκή συμβολιστική παράδοση, αν και ο Wedel ποτέ δεν δεχόταν καμία ART Classification.

Η τεχνική του συνίστατο στην υπέρθεση πολλαπλών γυαλάδων πάνω σε μια σκουρόχρωμη προετοιμασία, επιτυγχάνοντας μια πολύ ομαλή μετάβαση ανάμεσα στο φως και τη σκιά. Συνήθως εργαζόταν με μια περιορισμένη παλέτα γκρι, γήινων και πράσινων ιδιαίτερα ήσυχων τόνων, αφήνοντας τους ανοιχτότερους τόνους για να φωτίσουν το πρόσωπο και να προσανατολίσουν την προσοχή του θεατή προς την έκφραση του μοντέλου.

Ο Wedel απεβίωσε το 1990 αφήνοντας μια παραγωγή σχετικά περιορισμένη, estimatde σε περίπου 350 πίνακες, οι περισσότεροι πορτραίτα και μελέτες ανθρώπινων μορφών. Σήμερα το έργο του εκτιμάται από συλλέκτες ειδικευμένους στη ζωγραφική μορφική ευρωπαϊκή του 20ού αιώνα, περισσότερο για τον ψυχικό βάθος των συνθέσεών του και την ατμόσφαιρα σιωπής και μελαγχολίας που χαρακτηρίζει όλη του την παραγωγή.