GIUSTI, Giuseppe - Il Congresso di Pisa 1839 - 1850

Ιταλία: το ήμισυ του 19ου αιώνα.

Χειρόγραφο (αποκρύφιο;) που περιέχει μερικά ποιητικά συνθέματα με χαρακτήρα μπορλέσκο-σατιρικό του ποιητή Giuseppe Giusti (1809–1850) και δημοσιευμένα τυπωμένα μεταξύ 1844 και 1847. Με αριστοκρατική καταγωγή, ο Giusti σπούδασε αρχικά στη Φλωρεντία και έπειτα στην Πίζα, όπου απέκτησε πτυχίο νομικής το 1834. Πέντε χρόνια αργότερα είναι το Congresso di Pisa που ανοίγει αυτή τη χειρόγραφη συλλογή, ποίηση με κοφτερές νότες στην οποία ο συγγραφέας φέρνει σε κοινή θέα τόσο τους δήθεν σοφούς (το 1839 είχε συγκεντρωθεί στην Πίζα το πρώτο συνέδριο των ιταλών επιστημόνων) όσο και τους πολιτικούς της Τοσκάνης. Πράγματι, αφιερωμένο στον Μεγάλο Δούκα Leopoldo II είναι ένα από τα πιο διάσημα ποιήματα του Giusti, Il re Travicello, όπου σατιρίζεται η υπέρμετρη βασιλεία της ηρεμίας στην Τοσκάνη σε χρόνια κατά τα οποία στην υπόλοιπη Ευρώπη διαδίδονταν πολιτικά φαινόμενα. Ωστόσο ο Giusti εντάχθηκε στη Guardia Civica και μερικώς διόρθωσε την άποψή του, αρχίζοντας να εκτιμά τις μεγαδουκικές μεταρρυθμίσεις, χωρίς ωστόσο αυτό να τον εμποδίσει το 1848 να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική συμμετέχοντας στις τοσκάνικες κινητοποιήσεις. Όλες οι ποιήσεις του χαρακτηρίζονται από έναν ροή στίχου ευχάριστη και ομαλή, και κυρίως από μια σταθερή δόση χιούμορ, περισσότερο ή λιγότερο έντονη, που μερικές φορές μετατρέπεται σε ηθικο- σατιρική. Άλλες ποιήσεις που περιλαμβάνονται εδώ είναι: ‘Avviso per un settimo Congresso dei Dotti, che [è] di là da venire’; ‘Apologia del giuoco del lotto’; ‘Dies Irae’; ‘Il Creatore e il suo mondo’; ‘L’incoronazione’; ‘Il Papato di prete Pero’; ‘Lamento’.

Χειρόγραφο σε χαρτί, in-8° (153×110 mm). 34 φύλλα μη αριθμημένα (τα τελευταία τρία λευκά) σε δύο φασκίλια χωρίς βιβλιοδέτηση. Πολύ ανθοστολισμένη η πρώτη σελίδα, ένα υπόδειγμα ποτηριού στο τελευταίο λευκό. Γνήσιο αντίτυπο και σε βέρμπα/πασκάλια.