Αρχαία Ρωμαϊκή Αγγειοπλαστική Κανάτα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Κανάτα
ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ: Κεραμική
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκός
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 62 mm x 42 mm διάμετρος
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ: Από Ολλανδική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1970 - 1990

Ερχεται με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Οι ρωμαϊκές κανάτες, συχνά αναφέρονται με τα λατινικά ονόματα όπως oinochoe, lagynos ή ampulla, ήταν πανταχού παρούσες αγγελίες στον ρωμαϊκό κόσμο, σχεδιασμένες κυρίως για τη διατήρηση, σερβίρισμα και το γεμάτο από ποτά κρασί, νερό ή άλλα ποτά. Φτιαγμένες από ποικίλα υλικά, συμπεριλαμβάνοντας κεραμική (terra sigillata), χαλκό και γυαλί, οι κανάτες διέφεραν σε μέγεθος και εκλέπτυνση ανάλογα με τον προορισμό τους, από απλά, χρηστικά αγγεία από πηλό που χρησιμοποιούνταν στην κουζίνα μέχρι επιμελώς διακοσμημένα χαλκοειδή αγγεία που χρησιμοποιούνταν σε επίσημα δειπνοπαρτήματα (convivia). Οι χαλκοειδείς κανάτες, ιδιαίτερα, συνήθως διέθεταν περίπλοκα χέρια μορφοποιημένα με μυθολογικούς ήρωες, μάσκες ή κεφαλές ζώων, αντικατοπτρίζοντας την ρωμαϊκή δεξιοτεχνία στην επεξεργασία μετάλλων και αντικατοπτρίζοντας το υψηλό status του ιδιοκτήτη.

Η εξέλιξη των ρωμαϊκών κανάτων επηρεάστηκε από τόσο τις Ετρουσκικές όσο και τις Ελληνικές παραδόσεις, αλλά τα αγγεία αυτά προσαρμόστηκαν στην ξεκάθαρα ρωμαϊκή συνήθεια της κοινής διατροφής και πόσης. Η πήλινη κανάτα, ειδικά εκείνες που παρήχθησαν μαζικά σε όλη της αυτοκρατορία, ήταν ουσιαστικές για το τοπικό εμπόριο και την στρατιωτική εφοδιαστική. Η έμφαση των Ρωμαίων στην υγιεινή και η ευρεία διαθεσιμότητα blown glass από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά οδήγησε σε πολλαπλασιασμό των γυάλινων κανάτων. Αυτά εκτιμούνταν για τη μη πορώδη φύση τους και τη διαύγειά τους, επιτρέποντας να φαίνεται το περιεχόμενο. Τα γυάλινα κανάτια, συχνά εντοπιζόμενα σε οικιακά και ταφικά περιβάλλοντα, συνήθως διέθεταν ένα μόνο χέρι, μια φαρδιά κοιλιά και ένα ελαφρώς ανοιχτό ή πιεσμένο χείλος σχεδιασμένο για εύκολο ρίξιμο και ελάχιστη διαρροή.

Πέρα από τη χρηστική τους χρήση στην ταβέρνα ή την τραπεζαρία, οι ρωμαϊκές κανάτες είχαν ριитуαλική και συμβολική σημασία. Σε θρησκευτικές τελετές χρησιμοποιούνταν για την περιποίηση θυσιαστηρίου προς τους θεούς, καθιστώντας τες κοινά εντοπίσιμες κοντά σε θυσιαστήρια και ναούς. Σε ταφικούς περιβάλλοντες, οι κανάτες συνήθως περιλαμβάνονται ως αντικείμενα τάфου—μερικές φορές ακόμη και σκόπιμα σπασμένα—συμβολίζοντας την κατανάλωση ποτών στον άλλον κόσμο ή προσφέροντας στήριξη για το ταξίδι του αποθανόντος. Ανεξάρτητα από το υλικό τους, οι ρωμαϊκές κανάτες παραμένουν μαρτυρία της προχωρημένης βιομηχανικής ικανότητας και των ευρύτερων εμπορικών δικτύων της αυτοκρατορικής περιόδου, αντανακλώντας τις καθημερινές συνήθειες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική ιεραρχία των ανθρώπων που τις χρησιμοποίησαν.