Diego Randazzo - Anna, agosto ’84






Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
22 € | ||
|---|---|---|
12 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141384 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Diego Randazzo, πρωτότυπο σύγχρονο έργο σε ελαιογραφία Anna, agosto ’84, 20×30 cm (βάθος 4 cm) σε MDF με κάδρο Alcantara, υπογεγραμμένο και σε εξαιρετικές συνθήκες, χρονολογείται 2025–2026, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη.
Περιγραφή από τον πωλητή
Άννα, Αύγουστος ’84
Λάδι, ακρυλικό και πέτρα πομίση πάνω σε MDF, ύφασμα Alcantara ως κάδρο
20x30x4 εκ
2025
Η εικόνα των γλουτών παίρνει έμπνευση από το έργο «Étude de fesses» του Felix Vallotton.
Το θέμα επαναπροσδιορίζεται και τοποθετείται σε μια υποθετική στιγμιότυπο. Έτσι από μια εξαιρετικά καλλιτεχνική στιγμή το πρωτότυπο θέμα λαμβάνει τα χαρακτηριστικά ενός ντοκουμέντου.
Ένα ντοκουμέντο που πλέκει φτιαγμένα πράγματα και προσωπικές μνήμες.
Η ημερομηνία που αναγράφεται στη στιγμιότυπο αναφέρεται στο έτος γέννησης του γράφοντος, αλλά όπως σε ένα παιχνίδι συνδέσεων και συμπτώσεων βρήκα εκ των υστέρων ότι η αρχική αναφορά του Vallotton χρονολογείται το 1884. Μια χρονολογική αντιστοιχία που συγχωνεύεται με τη διασκορπισμένη και φτιαχτή μνήμη της γλυκιάς Άννας και των γλουτών της.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
ιστότοπος: www.diegorandazzo.com
βιογραφία καλλιτέχνη:
Diego Randazzo (Μιλάνο 1984) ζει μεταξύ Μιλάνου και Μπολούνο. Αποκτά απολυτήριο στο Λύκειο Καλλιτεχνικών Τεχνών Brera και αποφοιτά στις Επιστήμες Πολιτιστικών Αγαθών με διατριβή στις ‘Ιstituzioni di regia’ στο Πανεπιστήμιο degli Studi di Milano. Το έργο του, πολυαρθρωμένο σε διάφορα μέσα, εστιάζει σε επίλεκτα θέματα της οπτικής κουλτούρας: την εμπειρία της εικόνας, με όλες τις συναισθηματικές, ελκτικές, ανθρωπολογικές και κοινωνικές της συνιστώσες· τα μέσα του βλέμματος, που συχνά γίνονται αντικείμενο/θέμα του έργου· την αρχαιολογία των μέσων, ως διερεύνηση των τεχνολογικών αρχών της σύγχρονης και μοντέρνας αντίληψης, το βλέμμα της μηχανής, ενημερωμένο με τις πιο πρόσφατες καινοτομίες (από τον αλγόριθμο στις επιχειρησιακές εικόνες)· τη διάσταση της αφήγησης· την α immersive εμπειρία ή – αντίθετα – τη αλλοίωση που προκαλεί ο σύνδεσμος με το μέσο. Έργα του παρεμβάνονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Υποψήφιος σε ποικίλα βραβεία σύγχρονης τέχνης (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) το 2023 κερδίζει το πρώτο βραβείο του Yicca art prize και λαμβάνει την Εξαίρεση της Δικαστηρίου στο Talent Prize του Insideart Magazine. Το 2024 η εγκατάστασή του #KIDS, φόρος τιμής στο τραγικό της Gorla και μόνιμο έργο του Casa della Memoria του Μιλάνου, εντάσσεται στο έργο χαρτογράφησης της Δημόσιας Τέχνης που υλοποιεί το Mudec του Μιλάνου. Ξεκινά να εργάζεται πάνω στις προκλήσεις των αλγορίθμων ήδη από το 2020 με το πρόγραμμα «Immagini Simili» – στην Galleria ADD-art, υπό τη διεύθυνση της Bianca Trevisan – μέχρι σήμερα, μέσα από τη μελέτη της ΤΝ ως εργαλείο οπτικής έρευνας και κοινωνικής διερεύνησης.
Ιστορία πωλητή
Άννα, Αύγουστος ’84
Λάδι, ακρυλικό και πέτρα πομίση πάνω σε MDF, ύφασμα Alcantara ως κάδρο
20x30x4 εκ
2025
Η εικόνα των γλουτών παίρνει έμπνευση από το έργο «Étude de fesses» του Felix Vallotton.
Το θέμα επαναπροσδιορίζεται και τοποθετείται σε μια υποθετική στιγμιότυπο. Έτσι από μια εξαιρετικά καλλιτεχνική στιγμή το πρωτότυπο θέμα λαμβάνει τα χαρακτηριστικά ενός ντοκουμέντου.
Ένα ντοκουμέντο που πλέκει φτιαγμένα πράγματα και προσωπικές μνήμες.
Η ημερομηνία που αναγράφεται στη στιγμιότυπο αναφέρεται στο έτος γέννησης του γράφοντος, αλλά όπως σε ένα παιχνίδι συνδέσεων και συμπτώσεων βρήκα εκ των υστέρων ότι η αρχική αναφορά του Vallotton χρονολογείται το 1884. Μια χρονολογική αντιστοιχία που συγχωνεύεται με τη διασκορπισμένη και φτιαχτή μνήμη της γλυκιάς Άννας και των γλουτών της.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
ιστότοπος: www.diegorandazzo.com
βιογραφία καλλιτέχνη:
Diego Randazzo (Μιλάνο 1984) ζει μεταξύ Μιλάνου και Μπολούνο. Αποκτά απολυτήριο στο Λύκειο Καλλιτεχνικών Τεχνών Brera και αποφοιτά στις Επιστήμες Πολιτιστικών Αγαθών με διατριβή στις ‘Ιstituzioni di regia’ στο Πανεπιστήμιο degli Studi di Milano. Το έργο του, πολυαρθρωμένο σε διάφορα μέσα, εστιάζει σε επίλεκτα θέματα της οπτικής κουλτούρας: την εμπειρία της εικόνας, με όλες τις συναισθηματικές, ελκτικές, ανθρωπολογικές και κοινωνικές της συνιστώσες· τα μέσα του βλέμματος, που συχνά γίνονται αντικείμενο/θέμα του έργου· την αρχαιολογία των μέσων, ως διερεύνηση των τεχνολογικών αρχών της σύγχρονης και μοντέρνας αντίληψης, το βλέμμα της μηχανής, ενημερωμένο με τις πιο πρόσφατες καινοτομίες (από τον αλγόριθμο στις επιχειρησιακές εικόνες)· τη διάσταση της αφήγησης· την α immersive εμπειρία ή – αντίθετα – τη αλλοίωση που προκαλεί ο σύνδεσμος με το μέσο. Έργα του παρεμβάνονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Υποψήφιος σε ποικίλα βραβεία σύγχρονης τέχνης (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) το 2023 κερδίζει το πρώτο βραβείο του Yicca art prize και λαμβάνει την Εξαίρεση της Δικαστηρίου στο Talent Prize του Insideart Magazine. Το 2024 η εγκατάστασή του #KIDS, φόρος τιμής στο τραγικό της Gorla και μόνιμο έργο του Casa della Memoria του Μιλάνου, εντάσσεται στο έργο χαρτογράφησης της Δημόσιας Τέχνης που υλοποιεί το Mudec του Μιλάνου. Ξεκινά να εργάζεται πάνω στις προκλήσεις των αλγορίθμων ήδη από το 2020 με το πρόγραμμα «Immagini Simili» – στην Galleria ADD-art, υπό τη διεύθυνση της Bianca Trevisan – μέχρι σήμερα, μέσα από τη μελέτη της ΤΝ ως εργαλείο οπτικής έρευνας και κοινωνικής διερεύνησης.
