Tijs Dragtsma (1992) - The Body as Architecture

"Το Σώμα ως Αρχιτεκτονική" ανοίγει με ένα κορμό αποτυπωμένο με τον τρόπο μιας ανατομικής μελέτης της Αναγέννησης, τον τύπο εικόνας που κάποτε σχεδιάστηκε για να διδάξει στο οπτικό που χτίζεται ένα σώμα. Εδώ είναι πάλι αδόμητο, και ξαναχτισμένο με γδαρσίματα, ο θώρακας ανεβαίνει μέσα στο σκοτάδι όπως ένα κτίριο φωτισμένο εσωτερικά, η καμπύλη του τόσο συνειδητή όσο ένα τόξο.

Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα γαργαλιέται μέσα στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ατομικών σημαδιών που συγκεντρώνονται σε οστά και μυς, σε ώμο και κολάρο, στην ήσυχη αρχιτεκτονική που κρατάει ένα σώμα όρθιο. Αυτό που κάποτε απεικονόταν με πρόσθεση εδώ επιτυγχάνεται με αφαίρεση, ελεγχόμενα γδαρσίματα κομμένα στο ακρυλικό γυαλί μέχρι η ανατομία να αποκαλυφθεί φως.

Στο κέντρο του θώρακα, όπου τα πλευρά χωρίζονται, μια μικρή σπείρα γυρίζει προς τα μέσα, μια σκαλιάθρα όπου θα μπορούσε να βρίσκεται μια καρδιά. Είναι ο πιο σαφής συμβολισμός του έργου, το σώμα κατανοημένο όχι μόνο ως σάρκα αλλά ως κατασκευασμένο πράγμα, ένα σπίτι με μια δομή που αξίζει να ανέβεις μέσα, ένας καθεδρικός ναός οστών που στηρίζει κάτι αξιόλογο να προστατευθεί.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, είτε το δωμάτιο είναι φωτεινό είτε σκούρο. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Υπό άμεσο φως το θώρακας πιάνει και αντανακλά, η αντίθεση βαθαίνει, και η αρχιτεκτονική μέσα στο στήθος γίνεται σχεδόν αναγνώσιμη ως χώρο αντί για διάγραμμα. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα.

Από απόσταση το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο φωτεινό κορμό απέναντι στο μαύρο, μεγαλειώδες και ακούραστο. Κοντοσταθείτε και ο ίδιος ο κορμός διαλύεται σε μια πεδίο λεπτών γδάρσεων, καθεμία μέρος μιας δομής τόσο πολύπλοκης που δεν μπορεί να διαχωριστεί από το σύνολο, πολύ όπως ένα σώμα είναι μια ενιαία παρουσία φτιαγμένη από αμέτρητα εξαρτήματα σε λειτουργία.

"Το Σώμα ως Αρχιτεκτονική" συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τijs Dragtsma, στην οποία της εικόνας κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Εδώ αυτή η μέθοδος βρίσκει τον πλέον σαφή της αντικείμενο, ένα σώμα που είναι, κυριολεκτικά, κατασκευασμένο.

"Δεν είμαστε σάρκα ντυμένη πάνω σε κόκαλο. Είμαστε αρχιτεκτονική που αναπνέει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα εργασιών όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από ατέλειωτες ακριβείς γδαρσίματα που αιχμαλωτίζουν το φως και φέρνουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φάνηκε όσο στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ σκέλων, κάθε ένα μια επίτηδες κίνηση, κάθε ένα ουσιώδες για το ήμισυ.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο επιφάνειος απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει οριζόντια, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το μορφή στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και διοχετεύεται πίσω προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη του γδαρσίματος είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το фигρού φαίνεται να μην είναι ποτέ πλήρως στερεωμένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται ότι βγαίνει έξω από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται σε ησυχία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο φέρει μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τijs Dragtsma, δημιουργός του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, έχω βυθιστεί σε μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη σαν ένα σταθερό στυλ, αλλά σαν έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει από μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για αρχ originality, καθαρότητα και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με την πάροδο του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις έρχονται μαζί. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που σχηματίζεται από περιέργεια, ακρίβεια και το πάθος να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτά, στοχευμένα και ζωντανά.