Μεσαιωνικοί, Σταυροφόροι Μπρονζέ Ζευγάρι δαχτυλιδιών (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μεσαιωνικά, Χριστιανικοί ιππότες Μεταλλικά Δύο Δαχτυλίδια (Ζευγάρι) από Β bronze

Πολιτισμός / Περίοδος: Μεσαιωνικά, Χριστιανοί Ιππότες
Ημερομηνία / Περίοδος: 11ος–14ος αιώνας
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: Εξωτερική διάμετρος: 14–19 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω σύνθετων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού υποβάλετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταγραφής Αντικειμένου: 716

Ο τωρινός ιδιοκτήτης αγόρασε τα μεσαιωνικά, χριστιανικά αγάλθηκαν δαχτυλίδια από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι τα αντικείμενα βρίσκονται στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατίθετο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το προηγούμενο ιστορικό ιδιοκτησίας των αντικειμένων από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το ζεύγος δαχτυλιδιών από ορείχαλκο ημερομηνίας του μεσαιωνικού Χριστιανικού περιόδου αντιπροσωπεύει προσωπικά στολίδια παραγωγής μεταξύ του 11ου και 14ου αιώνα. Κάθε δαχτυλίδι διαθέτει ενσωματωμένο ρουμπελέσιο με χαρακτική γεωμετρικής διακόσμησης. Ένα παρουσιάζει μια αφηρημένη διάταξη τεμνόμενων γραμμών, ενώ το άλλο φέρει ένα απλό ευθύγραμμα μοτίβο. Τέτοιες χαρακτικές σχεδιάσεις ήταν χαρακτηριστικές των μεσαιωνικών δαχτυλιδιών χαλκού και προορίζονταν ως διακοσμητικά στοιχεία αντί για διακριτικά/σχετικά με την κληρονομιά.

Δαχτυλίδια από χαλκό αυτού του τύπου φοριούνταν ευρύτατα από άνδρες και γυναίκες σε ολόκληρες τις Χριστιανικές Πολιτείες και τη γύρω Μεσόγειο κατά τον μεσαιωνικό Ανατολικό Μεσογειακό χώρο. Εξυπηρετούσαν πρακτικά ως προσωπικά κοσμήματα και περιστασιακά ως σύμβολα ταυτότητας ή σύνδεσης. Η λιτή τους ύλη τα έκανε προσβάσιμα σε ευρύ φάσμα της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων πολιτών πόλης, τεχνιτών, εμπόρων, προσκυνητών και μελών στρατιωτικών κοινοτήτων.

Και τα δύο δαχτυλίδια were cast in bronze and finished by hand, with the bezel surfaces carefully engraved after casting. They belong to a well-established tradition of medieval metalworking, reflecting the production of durable and affordable jewellery in regional workshops. Similar examples have been recovered from archaeological contexts across the Levant, Anatolia, and medieval Europe, illustrating the movement of artistic styles and craft traditions through trade, pilgrimage, and the Crusades.

Dating to the 11th–14th century, these rings provide a direct and tangible connection to the medieval world, where such objects formed part of everyday dress and accompanied their owners in both civilian life and the culturally diverse societies of the Crusader period.