Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - lithographic licensed print 2004 - COA

Χαρακτική του Joán Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το ποιητικό βιβλίο «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε πάνω σε χαρτί Vellum από νημάτων βάμβακος υψηλής gramaje.
Υπογεγραμμένο στη μήτρα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαθήκης Miró στο αντίτυπο του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Προδιαγραφές:

- Διαστάσεις στηρίγματος: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
-Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ μάθει σε κάδρο ή έκθεση, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό παραμένει σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα μεταχειριστεί με φροντίδα και θα πακεταριστεί σε πακέτο επίπεδου χαρτονιού ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο δέμα με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς καμία χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja κατά παράβαση της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φαουιστές και τους κυβιστές.
Τα τοπία του συναισθητικά, αυτά που τον διαμορφώνουν ως άτομο και ως καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και παρουσίασε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, μέσα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα του στο τοπίο του Mont-roig πρωτίστως και στη Μαδρίτη μετά θα είναι καθοριστικής σημασίας στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και για το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο για ορισμένες από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνές του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, όχι δεμένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Εμπεριέχει περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις· μέσω του πλαστικού γεγονότος ο Joan Miró δείχνει την ανυπακοή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση των δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδρούντες καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν το εφευρετικό ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπό τη διεύθυνση Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι οποίες 49 είναι σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.